Journals / ULUM / 2019 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Murtakib al-Kabīra (Cardinal Sinner) and Takfīr (Excommunication) from the Perspective of Ibn Ḥaẓm: a Political and Theological Review

İbn Hazm Perspektifinden Büyük Günah ve Tekfîr: Politik ve Teoolojik Açıdan Bir Değerlendirme

Journal
ULUM
Pages
81–101
Publication Date
2019-08-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, takfīr has been studied relying on its political disputes in a theological paradigm and its major feature, being weaponized to silence and overpower the opponent, has been emphasized in this work.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:From the beginning of the first periods of Islamic theology, the concept of kufr is the most important amongst other terminology related to the judgement of murtakib al-kabīra(cardinal sinner) in this world and Hereafter.
📊
Key Findings & Data:Thus, takfīrhas been the issue for both religious and political purposes, which are two separate areas.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, takfīr has been studied relying on its political disputes in a theological paradigm and its major feature, being weaponized to silence and overpower the opponent, has been emphasized in this work.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kelâm · Teoloji · Büyük Günah

Abstract

From the beginning of the first periods of Islamic theology, the concept of kufr is the most important amongst other terminology related to the judgement of murtakib al-kabīra(cardinal sinner) in this world and Hereafter. The purpose of this article is to focus on the problems in the use of takfīr(excommunication), which is the final judgement of murtakib al-kabīrarepresenting the very extremism itself, against other views of other theological readings within kalām methodology. Ibn Ḥaẓm is another major scholar who investigates the judgement of murtakib al-kabīrawithin the scope of faith in itself. Examining the understanding of takfīr in different kalam schools, Ibn Ḥaẓm also evaluates the use of this judgement in intellectual disputes. The relationship of īmānand ‘amal(faith and deed) in the debates of kalam schools, some concepts such as īmān, kufr, fisq, shirk, nifāqand al-manzila bayn al-manzilatayn, some mentioned in the Qur’ān and some not, are in constant use. It is observed that some of these discussions were institutionalized and transformed into a school in the process. Thus, takfīrwas not only a matter of only cardinal sins in later periods, but was also utilized for differences of opinions due to the different readings and interpretations arising from social and political factors. Thus, takfīrhas been the issue for both religious and political purposes, which are two separate areas. Therefore, takfīr has been studied relying on its political disputes in a theological paradigm and its major feature, being weaponized to silence and overpower the opponent, has been emphasized in this work.

Özet

İlk dönemlerden itibaren mürtekib-i kebîrenin dünyevî ve uhrevî hükmü ile alakalı gündeme gelen farklı kavramlar arasından en önemlisini küfür oluşturmaktadır. Bu makalenin amacı, büyük günahın hükmü olan ve haddizatında bir aşırılığı temsil eden tekfîrin kelâm metodolojisi bağlamında farklı okumaya dayanan görüşlere karşı kullanılmasının mahzurları üzerinde durmaktır. İbn Hazm imânın mahiyeti bağlamında büyük günahın hükmü konusunu incelemektedir. Mürtekib-i kebîrenin hükmü olan tekfîr ile ilgili kelâm ekollerinin görüşlerini ele alan İbn Hazm bu hükmün fikrî ayrılıklarda kullanılmasını da değerlendirmektedir. Kelâm ekolleri imân-amel ilişkisine dair tartışmalarda imân başta olmak üzere küfür, fısq, şirk, nifâk ve el-menzile beyne’l-menzileteyn gibi bir kısmı Kur’an’da geçen bir kısmı Kur’anî olmayan kavramlar üzerinde durmaktadır. İlgili tartışmaların, süreç içinde kurumsallaşarak birer ekole dönüştüğü görülmektedir. Adı geçen kavramlardan tekfîr, sadece büyük günahın hükmü olmakla kalmayarak sosyal ve politik faktörlerden ötürü ortaya çıkan farklı okuma ve yorumlama biçiminde de karşımıza çıkmaktadır. Böylece tekfîr, iki ayrı alan olan dinî ve politik maksatlarla mevzu bahis edilmektedir. Bu yönüyle, çalışmada siyasî bağlamıyla birlikte gündeme gelen tekfîrin teolojik bir boyutta değerlendirilmesiyle dinî ve siyasî alanda muhalifini susturmaya ve ona üstünlük sağlamaya yarayan bir silaha dönüştürüldüğüne dikkat çekilecektir.

🔖

Cite This Article

SOYAL, F. (2019). Murtakib al-Kabīra (Cardinal Sinner) and Takfīr (Excommunication) from the Perspective of Ibn Ḥaẓm: a Political and Theological Review. ULUM, Cilt: 2 - Sayı: 1, 81–101. https://ajindex.com/articles/388021

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Abd al-Babāqī, Muḥammad Fuād. “Hrm”. al-Muʿjam al-mufahras li alfāẓ al-Qurʾān al-karīm. 251-252. 3th Edition Cairo: Dār al-Ḥadith, 1991/1411. Abd al-Bāqī, Muḥammad Fuād. “Cdl”. al-Muʿjam al-mufahras li alfāẓ al-Qurʾān al-karīm. 210. 3th Edition Cairo: Dār al-Ḥadith, 1991/1411. Abd al-Bāqī, Muḥammad Fuād. “Hzʾe”. al-Muʿjam al-mufahras li alfāẓ al-Qurʾān al-karīm. 905-906. 3th Edition Cairo: Dār al-Ḥadīth, 1991/1411. Akoğlu, Muharrem. “Kebîre ve İman Bağlamında Hâricilik-Mu‘tezile İlişkisi”. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2/23 (2007): 331. Bağçeci, Muhiddin. “Ehl-i salât”. TDV Encyclopedia of Islam. 10: 524-525. Istanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1994. Baghdādī, Abū Mansūr Abd al-Qāhir b. Tāhir b. Muḥammad Tamīmī Abd al-Qāhir. al-Farq bayn al-fıraq wa bayān al-Firqah al-Nāciya Minhum. Ed. Muḥammad Muḥyī al-Dīn Abd al-Hamīd. Cairo: Dār al-Turas, nd. Badawī, Abd al-Raḥman. Madhahib al-Islamiyyīn. 2 Vols. 2th Edition. Beirut: Dār al-ʿIlm li al-Malāyīn, 1979. Beyazizade Ahmet Efendi. Ishārāt al-marām min ʿibārāt al-Imām. Ed. Yusûf ‘Abd al-Razzāq. Istanbul: Dar al-Kitāb’ al-Islāmi, 1949/1368. Büyükkara, Mehmet Ali. “Hâricîliğin Modern Bir Görüntüsü Olarak Tekfîrcilik”. İç Tehdit ve Riskler Işığında İslâm Dünyasının Geleceği. 13-46. Istanbul: İnsamer, 2016. Jurcānī, Abū al-Ḥasan Alī b. Muḥammad b. Alī al-Sayyid al-Sharīf. Sharh al-Mavāqif. Ed. ‘Abd al-Raḥmān ‘Umayra. Beirut: Dār al-Jil, 1997/1417. Çelebi, İlyas. Dinî Düşüncede İtidal ve Hoşgörü. Istanbul: Çamlıca Yayınları, 2009. Dārimī, Abū Sa’īd Uthman b. Saīd. al-Radd alā al-Jahmiyya. Nşr. Gösta Vitestam. Lund: C. W. K. Gleerup, 1960. Dawwānī, Abū Abdallāh Jalāl al-Dīn Muḥammad b. As‘ad b. Muḥammad. Sharh al-Aqaid al-Adudiyya. Istanbul: al-Ḥāc Ḥusayn Efendi Matbaası, 1305. Dahlawī, Abū Abd al-Azīz Qutb al-Dīn Shah Wali Allah Aḥmad b. Abd al-Raḥīm b. Wajihal-Dīn Fārūqī Shah Wali ullah, Ḥujjat Allāhī al-bāliġha. Ed. Muḥammad Sharīf Sukkar. Beirut: Dār Iḥya al-‘Ulūm, 1990. Abū Yaʿla al-Farrā, Muḥammad b. Ḥusayn Ibn al-Farrā. al-Muʿtamad fī usūl al-dīn. Ed. Wadi` Zeydān Ḥaddād. Beirut: Dār al-Mashriq, 1974.
  2. Esen, Muammer. “Tekfîr, Söyleminin Dinî ve İdeolojik Boyutları”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 52/2 (2011): 97-110. Ashʿarī, Abū al-Ḥasan Ibn Abū Bishr Alī b. Ismaīl b. Isḥāq. Maqālāt al-islāmiyyīn wa ikhtilāf al-musallīn. Ed. Hellmut Ritter. 2th Edition. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag, 1963. Ashʿarī, Abū al-Ḥasan Ibn Abū Bishr Ali b. Ismail b. Isḥaq. al-Ibāna an