Journals / Çalışma İlişkileri Dergisi / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Proposal for an Occupational Health and Safety Management System Model for Public Institutions

Kamu Kurumlarına Yönelik İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi Model Önerisi

Pages
41–59
Publication Date
2022-01-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

To meet this need, Proposal for an OHS Management System Model for Public Institutions prepared based on international standards guiding public managers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:According to the statistics of the Social Security Institution (SSI) in November 2021, there are about 18 million private and 3 million public employees in Turkey.
📊
Key Findings & Data:Public institutions and employees have also been included in the scope of OHS regulations by Occupational Health and Safety (OHS) Law No. 6331.
💡
Conclusion & Impact:To meet this need, Proposal for an OHS Management System Model for Public Institutions prepared based on international standards guiding public managers.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2021 Verileri
⚙️Variables:6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu · İSG Yönetim Sistemleri · İş Sağlığı ve Güvenliği

Abstract

According to the statistics of the Social Security Institution (SSI) in November 2021, there are about 18 million private and 3 million public employees in Turkey. Public institutions and employees have also been included in the scope of OHS regulations by Occupational Health and Safety (OHS) Law No. 6331. However, after 10 years the enforcement date of the Law, the obligations imposed on public institutions by Law haven’t still been met. An important reasons is that the obligation to appoint OHS professionals supposed to provide guidance and advice to fulfill obligations of the Law and in OHS practices is constantly postponed. Due to the lack of technical knowledge, background and experience of public managers on OHS practices, OHS culture hasn’t yet been formed. So, support is needed to fulfill the requirements of the Law. To meet this need, Proposal for an OHS Management System Model for Public Institutions prepared based on international standards guiding public managers.

Özet

Türkiye’de Kasım 2021 Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) istatistiklerine göre yaklaşık 18 milyon özel sektör; 3 milyon kamu çalışanı bulunmaktadır. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği (İSG) Kanunu’yla kamu kurumları ve çalışanları da İSG düzenlemelerinin kapsamına alınmıştır. Ancak, Kanun’un yürürlük tarihinden yaklaşık 10 yıl geçmesine rağmen kamu kurumlarına Kanunla getirilen yükümlülükler halen karşılanamamıştır. Bunun önemli nedenlerinden biri kamu kurumlarına Kanun’un yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde ve İSG uygulamalarında rehberlik ve danışmanlık yapması öngörülen İSG profesyonellerinin görevlendirilmesi yükümlüğünün yürürlük tarihinin sürekli ertelenmesidir. Kamu yöneticilerinin İSG uygulamaları konusunda teknik bilgisi, birikimi ve deneyiminin olmamasından dolayı İSG kültürü henüz oluşmamıştır. Bu nedenle, Kanun’un gereklerinin yerine getirilmesinde desteğe ihtiyaç duyulmaktadır. Bu ihtiyacın karşılanabilmesi amacıyla kamu yöneticilerine rehberlik edecek, uluslararası standartlar temel alınarak kamu kurumlarına yönelik bir İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi Model Önerisi hazırlanmıştır.

🔖

Cite This Article

AKANER, Ö., ÖZDEMİR, V. (2022). Proposal for an Occupational Health and Safety Management System Model for Public Institutions. Çalışma İlişkileri Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 41–59. https://ajindex.com/articles/385225

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. 4857 sayılı İş Kanunu. (2003). T.C. Resmî Gazete (25134, 10 Haziran 2003). 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu. (2012). T.C. Resmî Gazete (28339, 30 Haziran 2012).
  2. Abad, J., Mondelo, P. R. and Llimona, J. (2002). “Towards an International Standard on Occupational Health and Safety Management”. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics (JOSE) Vol. 8, No. 3, London, U.K., 309–319.
  3. Akaner, Ö. (2015). Kamuda İş Sağlığı ve Güvenliği Uygulamaları, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenli Eğitim ve Araştırma Merkezi, Uzmanlık Tezi, Ankara, 183, 187, 192. Akaner, Ö. ve Akaner, M. (2016, 8-11 Mayıs). Kamu Kurumlarında 6331 Sayılı Kanun Kapsamındaki İSG Faaliyetlerinin Uygulanmasında İSG Yönetim Sistemlerinin Rolü. İş Sağlığı ve Güvenliği Konferansında sunuldu; İstanbul, 523-524.
  4. Alpar, R. (2014). Spor Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik, Ankara: Detay Yayıncılık, 439, 483. Avrupa Patent (2021). OHSAS'ın Uygulamanın Yararları. Web: avrupapatent.com/tr/blog/ohsas-in-uygulamanin-yararlari-58 (Erişim: 01 Aralık 2021).
  5. Balıkesir Üniversitesi (2021). İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri. Web: http://w3.balikesir.edu.tr/~ekaraman/ISG_I/ISG_I_4.h.pdf (Erişim: 20 Haziran 2021). British Standards Institution (BSI). (2004). BS8800:2004 British Standard Occupational Health and Safety Management Systems—Guide. UK, s.ii, 1, 2. Creswell, J. W. (2007). Qualitative Inquiry & Research Design: Choosing Among Five Approaches (2. Baskı). USA: SAGE Publications, 73. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (ÇSGB), İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü (2009), İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri Rehberi ILO-OSH 2001, 5. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (ÇSGB) (2015). Türk Standardları Enstitüsü (TSE), TS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri – Şartlar, Kasım 2014, Tadil+2. Baskı, 1. Çam, M. O. ve Baysan Arabacı L. (2010). “Tutum Ölçeği Hazırlamada Nitel ve Nicel Adımlar”. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi - 2010 (2), 64. Everitt, B. (1996). Making Sense of Statistics in Psychology. Oxford: Oxford University Press.
  6. Gallagher, C., Underhill, E. and Rimmer, M. (2003). “Occupational Safety and Health Management Systems in Australia: Barriers to Success”. Policy and Practice in Health and Safety, vol. 1, no. 2, pp. 67‐81. Gök, B. ve Gökçen, H. (2016). “Uzaktan Eğitim Hizmet Kalite Ölçeği (UE-SERVQUAL) Geliştirme: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Yönetim B