SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 1

AİLE KATILIMI ÖLÇEĞİNİN TÜRK KÜLTÜRÜNE UYARLANMASI

Emine AHMETOĞLU
İbrahim H. ACAR
Türker SEZER
Ezgi AKŞİN YAVUZ
Pages
21–40
Publication Date
2018-03-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu analizler doğrultusunda Aile Katılım ölçeğinin; geçerli, güvenilir ve Türk ebeveynlerine uygun olduğu kabul edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, Perry, Fantuzzo ve Munis (1997, 2002) ve Fantuzzo, Tighe ve Childs (2000) tarafından geliştirilen Aile Katılım Ölçeğini (AKÖ) Türkçeye uyarlamak, ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yapmaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma verileri İstanbul il merkezinde bulunan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden, yaş ortalaması 60.38 (SS= 9.98) olan 442 çocuğun annesinden toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu analizler doğrultusunda Aile Katılım ölçeğinin; geçerli, güvenilir ve Türk ebeveynlerine uygun olduğu kabul edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Aile Katılım Ölçeği · aile katılımı · okul öncesi eğitim

Özet

Bu araştırmanın amacı, Perry, Fantuzzo ve Munis (1997, 2002) ve Fantuzzo, Tighe ve Childs (2000) tarafından geliştirilen Aile Katılım Ölçeğini (AKÖ) Türkçeye uyarlamak, ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yapmaktır. Araştırma verileri İstanbul il merkezinde bulunan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden, yaş ortalaması 60.38 (SS= 9.98) olan 442 çocuğun annesinden toplanmıştır. İlk adım olarak, AKÖ dil ve kültürel açıdan Türkçeye uyarlanmıştır. Daha sonra AKÖ’nün yapı geçerliği için Doğrulayıcı Faktör Analizleri (DFA) yapılmış ve ölçeğin orijinal ölçekteki gibi üç faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar AKÖ’nün ayırt edici özelliğe sahip olduğunu göstermiştir. Analizler sonucunda üç alt ölçek bulunmuştur: Ev-Okul İşbirliği Temelli Katılım (α= 0.88), Ev Temelli Katılım (α= 0.77) ve Okul Temelli Katılım (α= 0.84). Bu analizler doğrultusunda Aile Katılım ölçeğinin; geçerli, güvenilir ve Türk ebeveynlerine uygun olduğu kabul edilmiştir.

🔖

Cite This Article

AHMETOĞLU, E., ACAR, İ. H., SEZER, T., YAVUZ, E. A. (2018). AİLE KATILIMI ÖLÇEĞİNİN TÜRK KÜLTÜRÜNE UYARLANMASI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 21–40. https://ajindex.com/articles/384

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ahmetoğlu, E. ve Acar, İ.H. (2017). Parents’ satisfaction with their children’s educational experiences in early childhood period, Turkish Studies, 12(6), 1-14. DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11550
  2. Alisinanoğlu, F., Bay, D. N. ve Şimşek, Ö. (2014). Okul öncesi eğitimde okul aile işbirliği ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 1-13.
  3. Anderson, J.C., & Gerbing D.W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness‐of‐fit indices for maximum likelihood comfirmatory factor analysis. Psychometrika, 49, 155‐173. Arnold, D. H., Zeljo, A., & Doctoroff, G. L. (2008). Parent involvement in preschool: predictors and the relation of involvement to preliteracy development. School Psychology Review, 37(1), 74-90.
  4. Bandura, A. (1992). Social Cognitive Theory. In R. Vasta (Ed.), Six theories of child development: revised formulations and current issues (pp. 1-60).
  5. London, UK: Jessica Kingsley Publishers.
  6. Bentler, P. M. (1995). EQS structural equations program manual. Encino, CA: Multivariate Software. Bronfenbrenner, U. (1992). Ecological systems theory. In R. Vasta (Ed.), Six theories of child development: revised formulations and current issues (pp. 187-250).
  7. London, UK: Jessica Kingsley Publishers.
  8. Browne, M. W. & Cudeck, R. (1992). Alternative ways of assessing model fit. Sociological Methods and Research, 21, 230-258. doi:10.1177/0049124192021002005
  9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  10. Pegem A Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Özkahveci, Ö. ve Demirel, F. (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
  11. Campbell, D. T. & Fiske, D. W. (1959). Convergent and discriminant validation by the multitrait-multimethod matrix. Psychological Bulletin, 56, 81-105.
  12. Castro, M., Expósito-Casas, E., López-Martín, E., Lizasoain, L., Navarro-Asencio, E. & Gaviria, J. L. (2015). Parental involvement on student academic achievement: a meta-analysis. Educational Research Review, 14, 33-46. doi:10.1016/j.edurev.2015.01.002 Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik spss ve lisrel uygulamaları. (2. Baskı). Ankara:
  13. Pegem Akademi. DeLoatche, K. J., Bradley-Klug, K. L., Ogg, J., Kromrey, J. D., & Sundman-Wheat, A. N. (2014). Increasing parent involvement