Journals / Turkish Studies- Comparative Religious Studies / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 2

THE POSSIBILITY OF WAKĀLAH IN THEOLOGY/KALÂM

TEOLOJİ’DE/KELÂM’DA VEKÂLETİN İMKÂNI

Pages
219–235
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Because he's the sole regent.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Man’s adventure on earth is not a result of his own will.
📊
Key Findings & Data:With giving wakālah to the beings, Allah did an act.
💡
Conclusion & Impact:Because he's the sole regent.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Man’s adventure on earth is not a result of his own will. With giving wakālah to the beings, Allah did an act. In other words, He created the beings and humans. He not only gave certain abilities to human beings, but also conducted them with the aim of creation. As a mercy, Allah sent messengers to humans. However, choosing the messenger from the same ontological category of human beings could not be evaluated properly by humans. The incorrect perception of the messenger caused not only negativities about prophethood but also misperception about other basic concepts. Aberration from the realisation of Allah and prophet affects the most basic concepts of religion such as the status, freedom and responsibility of man. It could be said that wakālah, the concept which we do not accept as valid in the theological area, could be accepted as valid in political and legal areas. However, the responsibility and freedom of man and human being’s creation aim should not lose their meanings. Allah is the Only Wakīl. Except for Allah, no one is the Wakīl. Prophets are just messengers. This process should not be prevented on behalf of wakālah. Muslims tried to solve the problems they faced in social, political, legal and theological areas by applying to tradition. It is not right to completely negation the tradition. But it is not right to give them divine, sanctity and time-honored by putting the solutions in a religious form in a tradition. It was not successful to build consciousness of being an individual. We must create a new theological language based on freedom and face problems with high responsibility and individual consciousness. Almighty Allah, for this, he wants us to support and to trust him. Because he's the sole regent.

Özet

İnsanın yeryüzündeki serüveni kendi iradesi sonucundagerçekleşmiş değildir. Allah, iradesiyle varlığı ve insanı yaratmayı dilemiştir. Bu aşamada Allah, tüm varlığa vekâlette bulunarak tasarrufta bulunmuştur. Yani varlığı ve insanı yaratmıştır. İnsanı belli yeteneklerle donatmakla kalmamış, yaratılış amacı konusunda insana rehberliketmiştir. Allah, insana lütuf olmak üzere onun cinsinden elçiler görevlendirmiştir. Ancak elçinin insanla aynı ontolojik kategoriden seçilmesi insanlar tarafından doğru değerlendirilememiştir. Yanlış peygamber algısı sadece elçilikle ilgili olumsuzluklara değil, diğer temelkavramlarla ilgili bazı sapmalara da yol açmıştır. Allah tasavvurundaki sapma, insanın konumu, özgürlüğü ve sorumluluğu gibi dinin en temel konularına etki etmektedir. Dini/teolojik alanda geçerli görmediğimiz vekâletin, siyasi ve hukuki alanlarda geçerli olabileceği söylenebilir. İnsanın sorumluluğu ve özgürlüğü yara almamalı ve insanın yaratılış amacı anlamınım kaybetmemelidir. Allah vekildir. O’nun dışında hiç kimse vekil değildir. Peygamberler sadece elçidirler. Bu sürecin vekâlet adına akamete uğratılmaması gerekir.Müslümanlar sosyal, siyasal, hukuki ve teolojik alanlardakarşılaştıkları sorunları geleneğe başvurarak çözmeye çalışmışlardır.Geleneği bütünüyle olumsuzlamak doğru değildir. Fakat gelenek içerisinde hazır bulunan çözümleri dini bir forma sokarak, onlara ilahilik, kutsallık ve zaman üstülük vasfı kazandırmak da doğru değildir. Birey olma bilincini inşa etmede başarılı olunamamıştır. Sorumluluk ve birey bilinci yüksek ayrıca özgürlüğe dayalı yeni bir teolojik dil üretip sorunlarla yüzleşmeliyiz. Yüce Allah, bunun için vahiyle bize destek olmakta ve kendisine güvenmemizi istemektedir. Çünkü O, yegâne vekildir.

🔖

Cite This Article

AYDIN, M. F. (2019). THE POSSIBILITY OF WAKĀLAH IN THEOLOGY/KALÂM. Turkish Studies- Comparative Religious Studies, Cilt: 14 - Sayı: 2, 219–235. https://ajindex.com/articles/375436

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Akbulut, Ahmet, (2001),
  2. Sahabe Dönemi İktidar Kavgası, Pozitif Matbaacılık, Ankara.
  3. Akbulut, Ahmet, (1995), “Kur’an’ı Kerim Açısından Egemenlik Meselesi”, İslami Araştırmalar Dergisi, c.8, sy.1. Akbulut, Ahmet, (2014), “Müslüman Zihnin İnşasında Kelâm İlminin Önemi ve Yeri”, İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, bahar 2014/5(1). Akbulut, Ahmet, (2008),“Kelâm Öğretiminde Temel Hareket Noktaları”, Kelâm Anabilim Dalları Koordinasyon Toplantıları, TDV Yay. Ankara.
  4. Albayrak, Halis, (1993), Kur’an’da İnsan-Gayb İlişkisi, Şûle Yay. İstanbul.
  5. Albayrak, Halis(1989), Tefsir Usûlü, Şûle Yay. İst. Atay, Hüseyin, (1970), “Allah’ın Halifesi İnsan”, AÜİFD, c.18. Atay, Hüseyin,(1998), Kur’an’da İman Esasları, Atay Yay., Ankara.
  6. Ay, Mahmut, (2004), “ Eş’ari Kelamında İnsanın Sorumluluğu”, İAD, c. 17, sy. 2. Ay, Mahmut, (2013), “Ahirete İman”, İslam İnanç Esasları, Grafiker, Ankara.
  7. Aybakan, Bilal, (1990), “İslam Hukukunda Vekâlet Sözleşmesi”, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul.
  8. Aybakan, Bilal,“Vekâlet”, DİA, c. 43. Bardakoğlu, Ali, (1997), “Vekâlet”, İslam’da İnanç İbadet ve Günlük Yaşayış Ansiklopedisi. Bilmen, Ömer Nasuhi, (1972), Muvazzah İlmi Kelâm, Bilmen Basımevi, İst. Birand, Kamuran, (1960), “Din Kavramının İncelenmesi Hakkında”, AÜİFD, c. 8. Buhârî, (1979), Sahih-i Buharî, el-Mektebetu‘l-İslâmî, İstanbul.
  9. Cabiri, Muhammed Abid, (2000), Arap-İslam Aklının Oluşumu, çev. İbrahim Akbaba, Kitabevi yay.İst. Cabiri, Muhammed Abid, (1997), İslam’da Siyasal Akıl, çev. Vecdi Akyüz, Kitabevi Yay, İstanbul.
  10. Davutoğlu, Ahmet, “Devlet”, DİA, c. 9.Demirci, Muhsin, (2014), Kur’an ve Yorum, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Düzgün, Şaban Ali, (2005),
  13. Allah, Tabiat ve Tarih, Lotus Yay, Ankara.
  14. Düzgün, Şaban Ali, (2015), “Bir Arada Yaşamanın Ahlaki ve Felsefi Temelleri”, Kelam Araş. Dergisi, c. 13, sy. 2. Ess, Josef Van, (2000), “İslam Kelâmı’nın Başlangıcı”, çev. Ş Ali Düzgün, AÜİFD, c. XLI. Esed, Muhammed, (2002), Kur’an Mesajı Meal-Tefsir, çev., Cahit Koytak & Ahmet Ertürk, İşaret Yay.,İstanbul.
  15. Evkuran, Mehmet, (2005),
  16. Sünni Paradigmayı Anlamak, Ankara Okulu Yay., Ankara.
  17. Evkuran, Mehmet,(2009),“Değişim Olgusu Bağlamında Toplum-Din ilişkileri”, IV. Din Şurası, Ankara.
  18. Evkuran, Mehmet,(2013),
  19. Ahlak Hakikat ve Kimlik, Araştırma yay. Ankara. Fîruzâbâdi, M. Yakub, (1969), Basa’iru Zevi’t-Temyîz fî Letâifi’l-Kitabi’l-Azîz, Kahire. Gazali, Ebu Hamid Muhammed B. Muhammed, (1962), el- İktisad Fi'l-İtikad, haz. İbrahim A. Çubukçu & H. At