Journals / Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2015 / Sayı: 14

THOSE WHO BECOME ETERNAL IN THE SPRITUAL ANNIHILATION SYNOD ‐ AN ANALYSIS ON THE HETERODOX GROUPS OF ANATOLIA

FENÂ MECLİSİNDE BEKÂ BULANLAR ‐ ANADOLU'NUN AYKIRI ZÜMRELERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Pages
299–336
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, after seventeenth century onwards, especially owing to central oppressions, these heterodox groups have become as one and continued their existence under the Bektâşî order.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The heterodox movements in Islamic and Turkish‐Islamic States have been described as ʺHeterodox Islamʺ and due to this reason, the motives behind these movements have been sought in the ʺReligion of Commonsʺ phenomenon.
📊
Key Findings & Data:Even though the early period of these movements can be identified with this phenomenon, the individual movements, that is, Kalenderî, Haydarî, Abdâlân‐ı Rûm or orderslike Keramiyye and Melâmiyye ,which occurred in Persia and Anatolia and then spread to all Islamic regions cannot be described with this simple concept.
💡
Conclusion & Impact:However, after seventeenth century onwards, especially owing to central oppressions, these heterodox groups have become as one and continued their existence under the Bektâşî order.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The heterodox movements in Islamic and Turkish‐Islamic States have been described as ʺHeterodox Islamʺ and due to this reason, the motives behind these movements have been sought in the ʺReligion of Commonsʺ phenomenon. Even though the early period of these movements can be identified with this phenomenon, the individual movements, that is, Kalenderî, Haydarî, Abdâlân‐ı Rûm or orderslike Keramiyye and Melâmiyye ,which occurred in Persia and Anatolia and then spread to all Islamic regions cannot be described with this simple concept. The root of these heterodox movements in Anatolia goes until first invasion and colonization attempts. However, after seventeenth century onwards, especially owing to central oppressions, these heterodox groups have become as one and continued their existence under the Bektâşî order.

Özet

İslam ve Türk‐İslam devletlerindeki aykırı hareketler genellikle “Heterodoks İslam” şeklinde nitelendirilmiş ve bunun neticesinde bu hareketlerin temeli “halk dini” olgusunda aranmıştır. Her ne kadarilk dönem hareketlerini bu kavramla açıklamak kolay olsa da, öncelikle İran ve Anadolu sahasında zuhur eden ve ardından tüm İslam coğrafyasına yayılan Kalenderî, Haydarî, Abdâlân‐ı Rûm gibi bireysel hareketleri ya da Keramiyye ve Melâmiyye gibi oluşumları sadece bu basit kavramla açıklamak çok zordur. Anadolunun aykırı zümrelerinin kökeni, ilk istila ve kolonizasyon hareketlerine kadar gitmektedir. Ancak onyedinci yüzyıl ve sonrasında, özellikle merkezi baskılar sonucu, bu aykırı gruplar bir bütün haline gelerek ve birbirleri içerisinde eriyerek varlıklarını Bektâşîlik çatısı altında devam ettirebilmişlerdir.

🔖

Cite This Article

ZEYBEK, M. (2015). THOSE WHO BECOME ETERNAL IN THE SPRITUAL ANNIHILATION SYNOD ‐ AN ANALYSIS ON THE HETERODOX GROUPS OF ANATOLIA. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı: 14, 299–336. https://ajindex.com/articles/363173

References (1)

  1. Ahmed Eflâki, Menâkibu’l Ârifîn, Tercüme: Tahsin Yazıcı, Kabalcı Yayıncılık, İstanbul 2006. ‐Ahmed bin Fadlan bin el‐Abbas bin Râşid bin Hammad, İbn Fadlan Seyahatnamesi, Tercüme: ‐Ramazan Şeşen, Yeditepe Yayınevi, İstanbul 2012. ‐Akça Volkan, Menâkıb‐ı Hˇâce‐i Cihân ve Netice‐i Cân, Yüksek Lisans Tezi, Sivas 2008. ‐Akdağ Mustafa, Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2010. ‐Aşıkpaşazade, Tevârîh‐i Âl‐i Osmân, Gökkubbe, İstanbul 2007. ‐Barkan Ömer Lütfi, “İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler”, Vakıflar Dergisi, Sayı II, Ankara 1942. ‐de Clavijo Ruy Gonzales, Embassy to Tamerlane, Taylor and Francis e‐Library, 2006. ‐Ebû Abdullah Muhammed İbn Battûta Tanci, İbn Battûta Seyahatnamesi Cilt I, Tercüme: A. Sait Aykut, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2004. ‐Ebu’l Hayr Rûmi, Saltuk‐Nâme I, Tercüme: Şükrü Haluk Akalın, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1988. ‐Ebu’l Hayr Rûmi, Saltuk‐Name II, Tercüme: Şükrü Haluk Akalın, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1988. ‐Elvan Çelebi, Menâkıbu’l Kudsiyye Fi Menâsıbi’l‐ Ünsiyye, Tercüme: İsmail E. Erünsal, Ahmet Yaşar Ocak, TürkTarih Kurumu Yayınları, Ankara 1995. ‐Faroqhi Suraiya, Anadolu’da Bektaşilik, Tercüme: Nasuh Barın, Simurg Kitapçılık, İstanbul 2003. ‐Fazlullah Astrâbâdi, Câvidân‐Nâme, Tercüme: Fatih Usluer, Kabalcı Yayıncılık, İstanbul 2012. ‐Fazlullah Reşîdü’d‐dîn, Cami’ü’t Tevârih, II. Cilt, Tercüme: Erkan Göksu, H. Hüseyin Güneş, Selenge Yayınları, İstanbul 2011. ‐Gölpınarlı Abdülbâki, Türkiye’de Mezhepler ve Tarikatler, İnkılapKitabevi, İstanbul 1997. ‐Gölpınarlı Abdülbâki, Yunus Emre, Hayatı ve Bütün Şiirleri, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul 2011. ‐Hacı Bektaş‐ı Veli, Makâlât, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 2011. ‐İbn Bibi, El‐ Evamirü’l AlaiyyeFi’l Umuri’l Alaiyye‐ Selçukname, Tercüme: Mükrimin Halil Yinanç, Kitabevi Yayınları, İstanbul 2010. ‐İnalcık Halil, Osmanlı İmparatorluğu, Klasik Çağ (1300‐1600), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2006. ‐İnalcık Halil, ʺOtman Baba ve Fatih Sultan Mehmedʺ, Osmanlılar ‐ Fütühat, İmparatorluk, Avrupa ile İlişkiler, ed. Halil İnalcık, Timaş Yayınları, İstanbul 2014. ‐İnançer Ömer Tuğrul, “Osmanlı Tarihinde Sûfilik Ayin ve Erkanları”, Osmanlı Toplumunda Tasavvuf ve Sûfiler, ed. Ahmet Yaşar Ocak, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2005. ‐Karamustafa Ahmet T.,Tanrının Kuraltanımaz Kulları, İslam Dünyasında Derviş Toplulukları (1200‐1550), Tercüme: Ruşen Sezer, Yapı Kredi Yayınlar