AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOpen reduction and internal K-wire fixation can be preferred due to its low complication rate and ease of application in patients whose mallet deformity cannot be treated by closed reduction.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Mallet finger is a common injury and is frequently the result of direct trauma to the tip of an extended finger (forced flexion) or secondary to a laceration over the dorsal distal interphalangeal (DIP) joint of a digit, resulting in a DIP extensor lag. The injury may result from either tendon disruption or a fracture of the distal phalanx and can be treated by splinting or surgery. Method: Between January 2006 and January 2011, 53 mallet finger were treated in our clinic. We treat 41 patients (without open injury) conservative methods (plastic stack splinting and aluminum stack splinting). In 16 of these; we had succesfull results. Of those 25 patients who failed with conservative treatment and 12 patients who had open wounds were treated by surgical methods. We used Y or H type incisions on DIP joint. Results: The study involved 37 patients (25 males, 12 females; mean age years; range 2 to 64 years) with 38 mallet finger deformity. 25 patients (male (%67.6), 12 patients female ( %34.4) (one of them bilateral) who had poor results were and also 12 patiens who had open injury treat with surgical treatment. Conclusion: Although mallet finger might appear as a minor injury, over a quarter of the patients with a mallet injury have been reported to be off work during a 6-week period. In addition, activities, such as sports, are often avoided during the first weeks after the trauma (3). An anatomical reduction is essential in mallet fractures. Open reduction and internal K-wire fixation can be preferred due to its low complication rate and ease of application in patients whose mallet deformity cannot be treated by closed reduction.
Özet
Amaç: Çekiç parmak deformitesi yaygın bir yaralanmadır ve ekstansiyon eksikliğiyle sonuçlanan, genellikle ekstansiyonda parmak ucunun doğrudan darbe alması sonrası fleksiyona zorlanması ya da parmakta distal interfalangeal (DİF) eklemin laserasyonu sonucu oluşur. Yaralanma tendonun kesilmesi , distal falanks kırığı sonucu olabilir ve splintleme veya cerrahi olarak tedavi edilebilir. Metod: Ocak 2006- Ocak 2011 yılları arasında 53 çekiç parmak deformitesi kliniğimizde tedavi edildi. 41 hasta (açık yaralanması olmayan) konservatif metodlarla (plastik ve aluminyum stack splintleme) tedavi edildi. 16’sında başarılı sonuç elde edildi. Konservatif tedaviden fayda görmeyen 25 hasta ve açık yaralanması olan 12 hasta cerrahi olarak tedavi edildi. Y ve H tipi insizyonlar kullanıldı. Sonuçlar: Çalışmaya 38 çekiç parmak deformitesi olan 37 hasta(25 erkek, 12 kadın, 30.8 yaş ortalaması ve 2-64 yaş aralığı) dahil edildi. Crawford kriterlerine göre 30 hasta (%81.1) mükemmel, 4 hasta (%10.8) iyi, 2 hasta (%5.4) orta ve 1 hasta (%2.7) kötü sonuç olarak değerlendirildi. 1 hastada yüzeyel enfeksiyon, 1 hastada cilt nekrozu ve 1 hastada rekürren deformite oluştu. Tartışma: Çekiç parmak deformitesi minör yaralanma gibi görünmesine rağmen hastaların dörtte birinde yaralanmanın 6 haftalık dönemde işgücü kaybına neden olduğu bildirilmiştir. Ayrıca travmadan itibaren spor gibi aktivitelerden kaçınılmalıdır. Biz bu çalışmada açık yaralanması olan ve kapalı yöntemlerden fayda görmeyen çekiç parmak deformitesi olan hastaları cerrahi olarak tedavi ettik. Açık redüksiyon ve K teli tespiti etkili ve kolay metoddur.