SavedAdd your journal

Journals / Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi / 2013 / Cilt: 2 - Sayı: 32

Sari Saltuk: According to Ibn al-Sarrâj

İbnü's-Serrâc'a Göre Sarı Saltuk

M.Saffet SARIKAYA
M. Necmettin BARDAKÇI
Nejdet GÜRKAN
Pages
75–110
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, the information reported by Ibn al-Sarrâj about Sarı Saltuk will be evaluated in some detail.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ibn al-Sarraj narrates eight stories about him in Tuffâh al-Arvâh which is the earliest source refering to Sarı Saltuk.
📊
Key Findings & Data:Sarı Saltuk who was mentioned in the manaqibs of Ibn al-Sarrâj was a dervish with the charactersitics of a warrior and ghazi as narrated in Saltuk-nâme.
💡
Conclusion & Impact:In this article, the information reported by Ibn al-Sarrâj about Sarı Saltuk will be evaluated in some detail.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ibn al-Sarraj narrates eight stories about him in Tuffâh al-Arvâh which is the earliest source refering to Sarı Saltuk. The author states that he took almost all of these narrations from as-Sayyid Behramshah, who was a disciple of Sarı Saltuk, and then verified from other reliable people. In his youth Ibn al-Sarrâj personally met with as-Sayyid Bahramshah and Sarı Saltuk. And they had such close friends that they exchanged letters. The information given by the author about Sarı Saltuk’s adherence to a sufi order not only shows his connection with Rifâî order but also appears to support Bektashi orders. Sarı Saltuk who was mentioned in the manaqibs of Ibn al-Sarrâj was a dervish with the charactersitics of a warrior and ghazi as narrated in Saltuk-nâme. In this article, the information reported by Ibn al-Sarrâj about Sarı Saltuk will be evaluated in some detail.

Özet

Sarı Saltuk hakkında bilgi veren en eski kaynak niteliğindeki Tüffâhul-Ervâhta İbnüs-Serâc onunla ilgili sekiz anlatıya yer vermiştir. Naklettiği anlatıların hemen tamamını Sarı Saltukun mürîdi Seyyid Behramşahtan ve başka güvenilir şahıslardan dinlediğini ifâde etmiştir. İbnüs-Serrâc, Seyyid Behramşahı ve Sarı Saltuku gençlik yıllarında bizzat tanımıştır. Kendisi ile yazışacak kadar aralarında samimi bir ilişki söz konusu olan Sarı Saltukun tarîkat mensûbiyeti konusunda verdiği bilgiler, onun hem Rifâyye tarîkatı ile ilişkisini gösterir hem de Bektaşî geleneğini destekler niteliktedir. İbnüs-Serrâcın anlattığı menkıbelerdeki Sarı Saltuk, Saltuk-nâmede de nakledildiği gibi savaşçı, gâzi nitelikli bir derviştir. Makalede İbnüs-Serrâcın Sarı Saltukla ilgili naklettiği bilgiler değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

SARIKAYA, M., BARDAKÇI, M. N., GÜRKAN, N. (2013). Sari Saltuk: According to Ibn al-Sarrâj. Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 32, 75–110. https://ajindex.com/articles/359277

References (7)

  1. Aktepe, Münir, “Babadağ”, DİA, IV, s. 369-370.
  2. Bayram, Mikail, “Türkiye Selçukluları Tarihi Hakkında Yeni Bir Kaynak”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, sayı: 12, 2002, s. 39-57. Ebu’l-Fazl, Muhammed b. Abdullah el-Konevî, es-Sûfiyyetü’l-Kalenderiyyetü-Târîhuhâ ve Fetvâ Şeyhu’l-İslâm İbn Teymiye fîhâ-, Medine 2002. Ebu’l-Fidâ, İsmail b. Ali, Takvîmü’l-Buldân Géografie D’Aboulféda, nşr, M Reinaud- M. LeBon Mac Gucin de Slain, Paris: A l’İmprimerie Royale, 1840. Ebu’l-Hayr-I Rûmî, Saltuk-nâme, I-III, nşr. Ş.Haluk Akalın, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay., 1987-1990.
  3. Eser, Mithat, Abbasilerin İlk Dönemlerinde Seyyid ve Şeriflerin Dini, Sosyal ve Kültürel Konumları, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2008. Evliya Çelebi b. Derviş Mehmed Zıllî, Evliya Çelebi Seyahatnâmesi, I-II (10 Kitap), haz. R.Dankoff-S.Ali Kahraman-Y.Dağlı, İstanbul: Yapı Kredi Yay., 2011. İbn Battûta, Muhammed b. Abdullah, Rıhletü İbn Battûta, I-IV, tahk. A. Tâzî, Ribat-Fas: Akademiyyetü’l-Memleketi’l-Mağribiyye, 1997. İbn Kâdi Şühbe, Ebu’s-Sıdk Takiyyüddin Ebû Bekir b. Ahmed, Tarihu İbn Kadı Şühbe, I-IV, tahk. A. Derviş, Dımaşk: Institut Français de Damas, 1977-1994.
  4. İbn Manzur, Muhammed b. Mükerrem b. Ali el-Ensârî, Lisânu’l-Arab, I-XV, Beyrut: Daru’s-Sadır, 1970. İbnü’l-Hacer, Ahmed b. Ali b. Muhammed el-Askalanî, ed-Dürerü’l-Kâmine fi A’yâni’l-Mieti’sSâmine, I-VI, tahk. M. A. Dân, Hindistan: Meclisü Daireti’l-Meârifi’l-Osmaniyye, 1972; www. http://shamela.ws/. İbnü’s-Serrâc, Muhammed b. Ali, Teşvîkü’l-Ervâh ve’l-Kulûb ilâ Zikri Allâmi’l-Guyûb, Süleymaniye Ktp., Amcazade, no: 272, 1315, 316 varak. İbnü’s-Serrâc, Muhammed b. Ali, Tüffâhu’l-Ervâh ve miftâhu’l-İrbâh, Princeton Üniversitesi Ktp., Robert Garret, no: 97 ve 1127Y; Süleymaniye Ktp., Amcazade Hüseyin, no: Özel 49, 226 varak; Berlin Ktp., Staatsbibliothek W. Ahlwardt, no: 8794; Süleymaniye Ktp., Amcazade Hüseyin, no: Özel 217, 1315, 124 varak. Kiel, Machiel, “Sarı Saltuk”, DİA, XXXVI, s.148-149.
  5. Kiel, Machiel, “Sarı Saltuk: Pioner des Islama auf dem Balkan im 13. Jahrhundert”, Aleviler/Alewiten, haz. İsmail Engin, I, 2000, s. 261-266.
  6. Kozan, Ali, “Türkiye Selçukluları Döneminde Akşehir’de Bir Sufi: Seyyid Mahmud Hayrânî ve Zaviyesi”, Vakıflar Dergisi, Aralık 2012, sayı: 38, s. 43-64.
  7. Küçükaşcı, Mustafa S., “Tarihî Süreçte Seyyid ve Şerif Kavramlarının Kullanımı”, Osmanlı Araştırmaları, XXXIII, sayı: 33, 2009, s. 87-131. el-Makrîzî, Takiyyüddin Ebi’l-Abbas Ahmed b.