Journals / Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi / 2013 / Cilt: 1 - Sayı: 31

Mystical thoughts of the 14th century Rifai Sheikh Ibn al-Sarraj

XIV. Yüzyıl Rifâî Şeyhi İbnü’s-Serrâc’ın tasavvufî düşünceleri

Pages
75–108
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this paper, the works and life of Ibn al-Sarraj and his mystical tho- ughts with reference to his work Tashwîq al-arvâh will be presented.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ibn al-Sarraj is a Rifai Sheikh, who lived in Damascus between the second half of the 13th century and the first half of the 14th century.
📊
Key Findings & Data:He spent part of his life serving as a Muslim judge in the Euphrates river basin in the Southeastern Ana- tolian region.
💡
Conclusion & Impact:In this paper, the works and life of Ibn al-Sarraj and his mystical tho- ughts with reference to his work Tashwîq al-arvâh will be presented.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ibn al-Sarraj is a Rifai Sheikh, who lived in Damascus between the second half of the 13th century and the first half of the 14th century. He spent part of his life serving as a Muslim judge in the Euphrates river basin in the Southeastern Ana- tolian region. He is a significant figure because he gives first-hand information about Sûfî sheikhs and communities in Adıyaman, Besni, Kahta, Urfa, Harran, Suruç, Birecik, Mardin, and Hakkari which were under the administration of Damascus at the time. Ibn al-Sarraj, who related considerably sûfî sheikhs’ anecdotes and narrations in his Tuffâh al-arvâh and miftâh al-irbâh, explained their mystical views in his work Tashwîq al-arvâh va’l-qulûb ilâ zikri Allâm al- quyûb. In this paper, the works and life of Ibn al-Sarraj and his mystical tho- ughts with reference to his work Tashwîq al-arvâh will be presented.

Özet

İbnü’s-Serrâc, XIII. yüzyılın son yarısı ile XIV. yüzyılın ilk yarısında Şam’da ya- şamış bir Rifâî şeyhidir. Ömrünün bir kısmını kadı olarak görev yaptığı Güney Doğu Anadolu’da, Fırat havzasında geçirmiştir. Yaşadığı dönemde Şam bölgesi- ne bağlı olan Adıyaman, Besni, Kâhta, Urfa, Harran, Suruç, Birecik, Mardin ve Hakkâri gibi şehirlerde yaşayan tasavvuf şeyhleri ve zümreleri hakkında ver- diği bilgiler ilk elden olduğu için önemlidir. Onların menkıbelerine Tüffâhu’l- ervâh ve miftâhu’l-irbâh adlı eserinde geniş bir şekilde yer veren İbnü’s-Serrâc, tasavvufî düşüncelerini Teşvîku’l-ervâh ve’l-kulûb ilâ zikri Allâmi’l-guyûb adlı eserinde açıklamıştır. Bu makalede İbnü’s-Serrâc’ın hayatı, eserleri ve Teşvîku’l- ervâh adlı eserinden hareketle tasavvufî düşünceleri ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

BARDAKÇI, M. N., SARIKAYA, M., GÜRKAN, N. (2013). Mystical thoughts of the 14th century Rifai Sheikh Ibn al-Sarraj. Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 31, 75–108. https://ajindex.com/articles/359235

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Aclûnî, İsmail b. Muhammed, Keşfu’l-Hafâ, I-II, tahk. A. Kallâş, Beyrut: Dâru İhyai’t- Türasi’l-Arabi, 1932. Ali Müttakî, Ali b. Abdülmelik b. Kadı Han Müttakî el-Hindî, Kenzü’l-Ummâl fi Süneni’l- Akvâl ve’l- Efâl, I-XVIII, Beyrut: Müessesetu’r-Risale, 1993.
  2. Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-ârifîn esmâu’l-müellifîn ve âsâru’l-musannıfîn, I-II, trc. R. Bilge, tahk. M. K. İnal-A. Aktuç, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yay., 1955. Bağdatlı İsmail Paşa, Îzâhu’l-meknûn fi’z-zeyli alâ Keşfi’z-Zunûn, I-II, tahk. Ş.Yaltkaya-R. Bilge, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yay., 1945.
  3. Bardakçı, M. Necmettin, Sosyo-Kültürel Hayatta Tasavvuf, II. Baskı, İstanbul: Rağbet Yay., 2005. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin, el-Câmi’u li-Şuabi’l-İman, I-XIV, tahk. A. A. Hâmid, Riyad: Mektebetu’r-Reşîd, 2003. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b, Kitâbu’z-Zühdi’l-kebîr, tahk. Â. A. Haydar, Beyrut 1987. Bezzâr, Müsned, tahk. Mahfûzu’r-Rahmân Zeynullâh, Medîne: Mektebetu’l-Ulûm ve’l- Hikem, 1995. Buhârî, Muhammed b. İsmail, Sahîh-i Buhârî, I-VIII, İstanbul 1981.
  4. Bursalı Mehmet Tahir, Osmanlı Müellifleri, haz. M. Tatçı- C. Kurnaz, Ankara 2000. Cevherî, İsmail b. Hammad, es-Sıhâh Tâcü’l-luga ve sıhâhu’l-Arabiyye, I-IV, Kahire 1982. Cürcânî, S. Şerif, Kitabu’t-Ta’rifat, Kahire: Dâru’r-Reşâd, 1991. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as, Sünenu Ebî Dâvûd, I-II, tahk. K. Y. Hût, Beyrut: Daru’l- Cinân, 1988. Elbânî, M. Nâsıruddin, Silsiletü’l-ehâdisi’d-daîfe ve’l-mevdûa, Riyad 1992. Hakîm Tirmizî, M. b. Ali b. Hasan, Nevâdiru’l-usûl fi marifeti ehâdisi’r-Rasûl, I-II, tahk. M. A. Atâ, Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1992. Hakîm Tirmizî, Hatmü’l-evliyâ, tahk. O. Yahya, Beyrut: Ma’hadü’l-Âdâbi’ş-Şarkıyye, 1965. Heysemî, Nureddin Ali b. Ebî Bekr, Mecmau’z-zevâid ve Menbei’l-fevâid, I-X, Beyrut: Dâru’l- Fikr, 1412h. Hucvîrî, Ali b. Osman Cüllâbî, Keşfu’l-mahcûb, Hakikat Bilgisi, haz. Süleyman Uludağ, İs- tanbul: Dergâh Yay., 1982. Isfahânî, Ebû Nuaym, Hılyetü’l-evliyâ ve tabakâtü’l-asfiyâ, I-X, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye, 1988. Isfahânî, Râgıb, el-Müfredât, tahk. S. A. Dâvûdî, Beyrut-Dımaşk 1997. İbn Arrâk, Nureddin Ali b. Muhammed b. Ali Kinânî, Tenzîhü’ş-şeri’l-Merfûa ani’l-ahbâri’ş- şerîati’l-mevzûa, I-II, tahk. A. Abdullatif - A. M. es-Sıddık, Beyrut 1981. İbn Ebî Şeybe, Abdullah b. Muhammed b. İbrâhim, el-Musannef, I-VIII, tahk. M. Avvame, Beyrut: Daru’l-Kurtuba, 2006. İbn Ebi’d-Dünyâ, Muhâsebetu’n-nefs, tahk. Mecdî es-Seyyid İbrâhîm, Kâhire: Mektebetu’l- Kur’ân, ts. İbn Fâris, Ahmed b. Faris b. Zeke