Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2006 / Cilt: 21 - Sayı: 58

İzlenim Yönetiminde Kendilik Algısı, Kontrol Odağı, Mesleki Hedeflere Ulaşma Düzeyi ve Strea: Bir Kamu Sektörü Örneği

Pages
1–19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analizler sonucunda, personelin statüsü, görev yeri, çalışma süresi gibi demografik değişkenlerle, kendilik algıları, kontrol odağı inançları, hedeflerine ulaşma düzeyleri ve yaşadıkları stres belirtilerinin, kullandıkları izlenim yönetimi taktikleri ile ilişkili olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı izlenim yönetimi taktiklerinin kullanımıyla ilişkili olabilecek bazı kişilik değişkenlerini ve demografik faktörleri incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini, söz konusu kurumun Türkiye’nin değişik illerindeki birimlerinde görev yapan ve yaşları 22 ile 51 yıl arasında değişen alt ve orta düzey yönetici durumundaki kişiler (N = 518) oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Analizler sonucunda, personelin statüsü, görev yeri, çalışma süresi gibi demografik değişkenlerle, kendilik algıları, kontrol odağı inançları, hedeflerine ulaşma düzeyleri ve yaşadıkları stres belirtilerinin, kullandıkları izlenim yönetimi taktikleri ile ilişkili olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:stres

Özet

Bu araştırmanın amacı izlenim yönetimi taktiklerinin kullanımıyla ilişkili olabilecek bazı kişilik değişkenlerini ve demografik faktörleri incelemektir. Stres ortamında çalışılan ve ulusal düzeyde güvenlikten sorumlu bir kamu kuruluşunda yapılan bu çalışmada, personelin kullandığı izlenim yönetimi taktikleri ve bu taktiklerin potansiyel yordayıcıları incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, söz konusu kurumun Türkiye’nin değişik illerindeki birimlerinde görev yapan ve yaşları 22 ile 51 yıl arasında değişen alt ve orta düzey yönetici durumundaki kişiler (N = 518) oluşturmaktadır. Ölçümler, Türk örneklemleri üzerinde uyarlama çalışmaları yapılmış olan İzlenim Yönetimi Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri ile alınmıştır. Analizler sonucunda, personelin statüsü, görev yeri, çalışma süresi gibi demografik değişkenlerle, kendilik algıları, kontrol odağı inançları, hedeflerine ulaşma düzeyleri ve yaşadıkları stres belirtilerinin, kullandıkları izlenim yönetimi taktikleri ile ilişkili olduğu belirlenmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

BASIM, H. N., TATAR, İ., HİSLİ, N. Ş. (2006). İzlenim Yönetiminde Kendilik Algısı, Kontrol Odağı, Mesleki Hedeflere Ulaşma Düzeyi ve Strea: Bir Kamu Sektörü Örneği. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 58, 1–19. https://ajindex.com/articles/357621

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Acarlar, F., & Ege, P. (1996). Türkçe kazanımda kullanılan fonolojik süreçlerin incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 38, 35-43.
  2. Aksan, D. (1978). Türkiye Türkçesi gelişmeli sesbilimi. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. 451. Akşit, A. M. (1994). Konuşmayı ayırdetme testi için izofonik tek heceli kelime listelerinin oluşturulması. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Aksu-Koç, A. (2004). Dil edinimi araştırmalarının dil bozuklukları açısından önemi. 2. Ulusal Dil ve Konuşma Bozuklukları Kongresinde sunulan bildiri. Anadolu Üniversitesi,
  3. Eskişehir. Aktaş, F. (1982). Okul öncesi çocuklarda resimli artikülasyon testi. Hacettepe Üniversitesi Yayınlanmamış Doçentlik Tezi. Anthony, A., Bogle, D., Ingram, T. & Mclsacc, M. (1971). Edinburgh articulation test. (Edinburgh: Churchill Livingstone). Badar, R. (2002). Factors affecting the consistency of word production: age, gender and word characteristics. Unpublished MSc dissertation, University of Newcastle upon Tyne, UK. Ball, M. J. (1988). The transcription of phonation types. Clinical Linguistics & Phonetics, 2 (3), 253-256.
  4. Barlow, J., (1996). Variability and phonological knowledge. T. Powell, (Ed.), Pathologies of speech and language: Contributions of clinical phonetics and linguistics (125-133).
  5. New Orleans, LA: ICPLA Belgin, E., Kudal, I., Şenol.S., Derinsu, U., Atabay, Ö., Ölçek, G., & Yorgancı, E. (1988). ilkokul çağı çocuklarda konuşma ve ses bozukluğu insidansı. Hacettepe Tıp Dergisi. Bleile, K. M. (2004). Manual of articulation and phonological disorders: Infancy through adulthood. Clinical Competence Series. Canada: Thomson Delmar Learning. Dean, E., Howell, J., Hill, A., & Waters, D. (1990). Metaphon resource pack. Berkshire: Nfer-Nelson. Demircan, Ö. (1996). Türkçesinin ses dizimi. Istanbul: Der Yayınları.
  6. Dodd, B. (1993). Speech disordered children. In G. Blanken, H. Dittmann, H. Grimm, J. Marshall, & C. W. Wallesch, (Eds.), Linguistic disorders and pathologies (825-834).
  7. Berlin, Germany: De Gruyter. Dodd, B., Hua, Z., Crosbie, S., Holm, A., & Ozanne, A. (2002). Manual of diagnostic evaluation of articulation and phonology. Londra: The Psychological Corparation Limited. Ege, P., Acarlar, F., & Turan, F. (2005). Ankara artikülasyon testi. Ankara:
  8. Ankara Üniv. Ergenç, I. (1989). Türkiye Türkçesinin görevsel sesbilimi. Ankara:
  9. Engin Yay. Ergenç, I. (1995). Konuşma dili ve Türkçe'nin söyleyiş sözlüğü. Ankara:
  10. Simurg. Fey, M. (1992). Articulation and ph