Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 41 Sayı: 97

Annenin Kişilik Örgütlenme Düzeyinin Çocuğun Kişilik Örgütlenme Düzeyine Yordayıcı Etkisi ve Bu İlişkide Annenin Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolü

Güneş Öztürk(OKAN ÜNİVERSİTESİ)
Doğan Şahin(İstanbul Okan Üniversitesi)0000-0001-8396-5649
Pages
43–67
Publication Date
2026-06-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular, geniş bir kuramsal çerçevede ele alınarak ilgili alan yazını doğrultusunda tartışılmış ve gelecekte gerçekleştirilebilecek araştırmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, bir yetişkinin kişilik örgütlenme düzeyi üzerinde o yetişkinin annesinin kişilik örgütlenme düzeyinin yordayıcı etkisi ve bu ilişkide annenin duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda, erken çocukluk dönemindeki anne ve çocuk ilişkisinin dinamiklerinin; gerçeği değerlendirme yetisi, savunma mekanizmaları ve kimlik difüzyonu bağlamında kişilik örgütlenme düzeyi ve annenin duygu düzenleme güçlüğü gibi unsurlar üzerinden ele alınması amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular, geniş bir kuramsal çerçevede ele alınarak ilgili alan yazını doğrultusunda tartışılmış ve gelecekte gerçekleştirilebilecek araştırmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kişilik Örgütlenmesi · Duygu Düzenleme Güçlüğü · Psikodinamik Psikoterapi

Özet

Bu çalışmada, bir yetişkinin kişilik örgütlenme düzeyi üzerinde o yetişkinin annesinin kişilik örgütlenme düzeyinin yordayıcı etkisi ve bu ilişkide annenin duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmiştir. Bu kapsamda, erken çocukluk dönemindeki anne ve çocuk ilişkisinin dinamiklerinin; gerçeği değerlendirme yetisi, savunma mekanizmaları ve kimlik difüzyonu bağlamında kişilik örgütlenme düzeyi ve annenin duygu düzenleme güçlüğü gibi unsurlar üzerinden ele alınması amaçlanmıştır. Araştırmada nicel yöntem kullanılmıştır. Veriler İstanbul’da yaşayan 18 yaş ve üzerindeki yetişkinler ve onların annelerinden yüz yüze anket tekniği ile elde edilmiştir. Araştırmaya, 109 anne ve 18 yaşından büyük çocukları olmak üzere toplam 218 kişi katılmıştır. Çok değişkenli nedensel ilişkileri aynı anda değerlendirmek için kullanılan Yol Analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre, annenin kişilik örgütlenme düzeyinin çocuğun kişilik örgütlenme düzeyini yordadığını ve bu ilişkide annenin duygu düzenleme güçlüğünün aracı bir rol oynadığını göstermektedir. Bir bireyin sağlıklı ve tutarlı bir kişilik yapısı geliştirebilmesi için, yaşamın erken evrelerinde gereksinim duyduğu tepkileri ve destekleyici tutumları sağlayabilecek psikolojik yeterliliğe sahip ve olgun bir anne figürüne olan ihtiyacı tüm kuramsal yaklaşımlarda açık biçimde vurgulanmaktadır. Ancak bu araştırmanın bulguları, bir yetişkinin kişilik örgütlenme düzeyinin şekillenmesinde annesinin kişilik yapılanmasının yordayıcı etkisini ve bu etkide duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolünü ayrıntılı biçimde ortaya koyarak alan yazına katkı sağlamaktadır. Bulgular, geniş bir kuramsal çerçevede ele alınarak ilgili alan yazını doğrultusunda tartışılmış ve gelecekte gerçekleştirilebilecek araştırmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

Öztürk, G., Şahin, D. (2026). Annenin Kişilik Örgütlenme Düzeyinin Çocuğun Kişilik Örgütlenme Düzeyine Yordayıcı Etkisi ve Bu İlişkide Annenin Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolü. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 41 Sayı: 97, 43–67. https://doi.org/10.31828/turkpsikoloji.1719363

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (167)

  1. Adler, A. (1927). Individual psychology. Journal of Abnormal and Social Psychology, 22(2), 116–122. DOI: 10.1037/h0072190
  2. Adshead, G. (2015). Security and the social mind: Attachment and therapeutic communities. Therapeutic Communities: The International Journal of Therapeutic Communities, 36(1), 12–20. DOI: 10.1108/TC-02-2015-0009
  3. Agnafors, S., Barmark, M. ve Sydsjö, G. (2021). Mental health and academic performance: A study on selection and causation effects from childhood to early adulthood. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 56(3), 857–866. DOI: 10.1007/s00127-020-01934-5
  4. Aka, T. B. (2011). Algılanan ebeveyn tutumları, duygu tanıma ve duygu düzenleme ile depresyon, obsesif-kompulsif bozukluk ve sosyal kaygı belirtileri arasındaki ilişki (Tez No. 300533) [Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  5. Akhtar, S. (2009). Ağır kişilik bozukluklarının tanı ve sağaltımı için başvuru kitabı (A. Eğrilmez, Çev.). Odağ Yayınları.
  6. Akhtar, S. (2016). Ağır kişilik bozukluklarının tanı ve sağaltımı için başvuru kitabı (M. Alkan ve C. Gürdal, Çev.; A. Eğrilmez, Ed., 2. baskı). Odağ Yayınları.
  7. Akıncı, İ. (2015). The relationship between the types of narcissism and psychological well-being: The roles of emotions and difficulties in emotion regulation (Tez No. 399997 [Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  8. Aktaş, A. (2017). Türkiye örnekleminde, narsistik özellik, öz-şefkat ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 516454) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  9. Aldao, A., Nolen-Hoeksema, S. ve Schweizer, S. (2010). Emotion regulation strategies across psychopathology: A meta-analytic review. Clinical Psychology Review, 30(2), 217–237. DOI: 10.1016/j.cpr.2009.11.004
  10. Altınel, Ş. (2018). Kadınlarda yeme bozuklukları belirtilerinin algılanan ebeveynlik biçimi, duygu düzenleme güçlüğü, psikolojik iyi oluş ve yeme tutumları ile ilişkileri (Tez No. 530904) [Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  11. Altun, İ. K. ve Atagün, M. İ. (2019). Sınır kişilik bozukluğunda benlik saygısı, duygu düzenleme güçlüğü ve duygulanım ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20(5), 506–514. DOI: 10.5455/apd.26250
  12. American Psychiatric Association. (2013). Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayısal el kitabı (5. baskı; E. Köroğlu, Çev.). Hekimler Yayın Birliği.
  13. Arabacı, B., Dağlı, A. ve Taş, G. (2018). Madde kullanım bozukluklarında duygu düzenleme güçlüğü ve hemşirelerin rol ve sorumlulukları. Bağımlılık Dergisi, 19(1), 10–16.
  14. Archer, S. L. ve Waterman, A. S. (1990). Varieties of identity diffusions and foreclosures. Journal of Adolescent Research, 5(1), 96–111. DOI: 10.1177/074355489051009
  15. Ayoub, M., Zhang, B., Göllner, R., Atherton, O. E., Trautwein, U. ve Roberts, B. W. (2021). Longitudinal associations between parenting and child big five personality traits. Collabra: Psychology, 7(1), 29766. DOI: 10.1525/collabra.29766
  16. Badanfiroz, A., Boogar, I. R., Najee, A. ve Shaikhe, M. (2017). Cognitive emotion regulation in students: The predictive role of ego strength and personality organization. Qom University of Medical Sciences Journal, 11(8), 37–45.
  17. Baram, Z. T., Davis, E., Obenaus, A., Sandman, C. A., Small, S. L., Solodkin, A. ve Stern, H. (2012). Fragmentation and unpredictability of early-life experience in mental disorders. American Journal of Psychiatry, 16(7), 907–915. DOI: 10.1176/appi.ajp.2012.11091347
  18. Barreto, J. F., Matias, M., Carvalho, H. M. ve Matos, P. M. (2017). Uncovering personality structure with the Inventory of Personality Organization: An exploration of factor structure with a Portuguese sample. European Review of Applied Psychology, 67(5), 247–257. DOI: 10.1016/j.erap.2017.08.001
  19. Battle, C. L., Shea, M. T., Johnson, D. M., Yen, S., Zlotnick, C., Zanarini, M. C., Sanislow, C. A., Skodol, A. E., Gunderson, J. G., Grilo, C. M., McGlashan, T. H. ve Morey, L. C. (2004). Childhood maltreatment associated with adult personality disorders: Findings from the Collaborative Longitudinal Personality Disorders Study. Journal of Personality Disorders, 18(2), 193–211. DOI: 10.1521/pedi.18.2.193.32777
  20. Beck, A. T. (2008). Kişilik bozukluklarının bilişsel terapisi (T. Özakkaş, Çev.). Litera Yayıncılık
  21. Berking, M., Margraf, M., Ebert, D., Wupperman, P., Hofmann, S. G. ve Junghanns, K. (2011). Deficits in emotion-regulation skills predict alcohol use during and after cognitive behavioral therapy for alcohol dependence. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 79(3), 307–318. DOI: 10.1037/a0023421
  22. Bilim, G. Y. Ve Yılmaz, B. T. D. (2012). Çocukluk çağı örselenme yaşantıları: Duygu düzenleme, kişilerarası tarz ve genel psikolojik sağlık açısından bir inceleme. (Tez No. 312573) [Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  23. Bilge, Y. (2018). Kişilik bozuklukları ve savunma mekanizmaları. Electronic Turkish Studies, 13(10), 145–167. DOI: 10.7827/TurkishStudies.13576
  24. Bingöl, N. ve Bilge, Y. (2023). Kendilik nesnesi ihtiyaçları ve kişilik bozuklukları arasındaki ilişkide savunma mekanizmaları ve kişilerarası ilişki boyutlarının aracı rolü. Klinik Psikoloji Dergisi, 7(2), 216–239. DOI: 10.57127/kpd.26024438.1274647
  25. Bird, H. R. (2001). Psychoanalytic perspectives on theories regarding the development of antisocial behavior. Journal of the American Academy of Psychoanalysis, 29(1), 57–71. DOI: 10.1521/jaap.29.1.57.17187
  26. Bora, A. (2019). Çocukluk çağı örselenmelerindeki savunma mekanizmaları ve duygu düzenleme güçlüğünün borderline ve narsisistik kişilik örgütlenmeleri üzerindeki etkisinin incelenmesi. (Tez No. 597413) [Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  27. Borges, L. M. ve Naugle, A. E. (2017). The role of emotion regulation in predicting personality dimensions: Emotion regulation and personality. Personality and Mental Health, 11(4), 314–334. DOI: 10.1002/pmh.1390
  28. Boucher, M. È., Pugliese, J., Allard-Chapais, C., Lecours, S., Ahoundova, L., Chouinard, R. ve Gaham, S. (2017). Parent-child relationship associated with the development of borderline personality disorder: A systematic review. Personality and Mental Health, 11(4), 229–255. DOI: 10.1002/pmh.1385
  29. Bowins, B. (2004). Psychological defense mechanisms: A new perspective. The American Journal of Psychoanalysis, 64(1), 1–26. DOI: 10.1023/B:TAJP.0000017989.72521.
  30. Bowlby, J. (2023). Bağlanma (T. V. Soylu, Çev., 6. baskı). Pinhan.
  31. Bremmers, L. G., Fabbricotti, I. N., Gräler, E. S., Uyl-de Groot, C. A. ve Hakkaart-van Roijen, L. (2022). Assessing the impact of caregiving on informal caregivers of adults with a mental disorder in OECD countries: A systematic literature review of concepts and their respective questionnaires. Plos One, 17(7), (270-278). DOI: 10.1371/journal.pone.0270278
  32. Brennan, K. A., Clark, C. L. ve Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson ve W. S. Rholes (Ed.), Attachment theory and close relationships içinde (s. 46–76). Guilford Press.
  33. Brenner, G. (2018). How does early parental death affect adult relationships? Psychology Today.(13.05.2023tarihindehttps://www.psychologytoday.com/us/blog/experimentations/201802/how-does-early-parental-death-affect-adult-relationshipsadresinden alınmıştır.)
  34. Brody, C. L., Haaga, D. A., Kirk, L. ve Solomon, A. (1999). Experiences of anger in people who have recovered from depression and never-depressed people. The Journal of Nervous and Mental Disease, 187(7), 400–405. DOI: 10.1097/00005053-199907000-00002.
  35. Brown, A. M. ve Whiteside, S. P. (2008). Relations among perceived parental rearing behaviors, attachment style, and worry in anxious children. Journal of Anxiety Disorders, 22(6), 263–272. DOI: 10.1016/j.janxdis.2007.02.002.
  36. Burgkart, P. L., Vuzic, X. ve Fuchshuber, J. (2022). Attachment styles, personality organization, and substance use as predictors of emotion regulation strategies ‘suppression’ and ‘reappraisal’ in young adults. Frontiers in Psychiatry.
  37. Caligor, E. ve Clarkin, J. F. (2010). An object relations model of personality and personality pathology. In J. F. Clarkin, P. Fonagy ve G. O. Gabbard (Ed.), Psychodynamic psychotherapy for personality disorders: A clinical handbook içinde (s. 3–35). American Psychiatric Publishing.
  38. Caligor, E., Kernberg, O. F. ve Clarkin, J. F. (2007). Handbook of dynamic psychotherapy for higher level personality pathology. American Psychiatric Publishing. DOI: 10.1176/appi.books.9781615377589
  39. Caligor, E., Kernberg, O. F. ve Clarkin, J. F. (2019). Yüksek düzeyli kişilik patolojisi için dinamik psikoterapi el kitabı. (1. baskı). Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.
  40. Cassidy, J. (1994). Emotion regulation: Influences of attachment relationships. Monographs of the Society for Research in Child Development, 59(2–3), 228–249. DOI: 10.1111/j.1540-5834.1994.tb01287
  41. Cashwell, C. S., Giordano, A. L., King, K., Lankford, C. ve Henson, R. K. (2017). Emotion regulation and sex addiction among college students. International Journal of Mental Health and Addiction, 15(1), 16–27. DOI: 10.1007/s11469-016-9646-6
  42. Chanen, A. M. ve McCutcheon, L. (2013). Prevention and early intervention for borderline personality disorder: Current status and recent evidence. The British Journal of Psychiatry, 20(2), 24–29. DOI: 10.1192/bjp.bp.112.119180
  43. Cimino, S., Tambelli, R., Cerniglia, L. (2023). The Role of Maternal Personality Organization and of the p Factor in Predicting Parental Distress, the Quality of Parental Care, and Offspring’s Dysregulation Symptoms. Psychology Research and Behavior Management (12.06.2023tarihinde https://doi.org/10.2147/PRBM.S423698 adresinden alınmıştır.)
  44. Cillov, S. (2019). Çocukluk dönemi örselenme yaşantıları ve kişilik bozuklukları arasındaki ilişki: Kesitsel bir çalışma (Tez No. 579588) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Okan Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  45. Clifford, C. A., Murray, R. M. ve Fulker, D. W. (2002). Genetic and environmental influences on obsessional traits and symptoms. Psychological Medicine, 32(4), 791–800. DOI: 10.1017/s0033291700019760
  46. Cohen, P., Crawford, T. N., Johnson, J. G. ve Kasen, S. (2005). The Children in the Community study of developmental course of personality disorder. Journal of Personality Disorders, 19(5), 466–486. DOI: 10.1521/pedi.2005.19.5.466
  47. Cole, P. M., Martin, S. E. ve Dennis, T. A. (2004). Emotion regulation as a scientific construct: Methodological challenges and directions for child development research. Child Development, 75(2), 317–333. DOI: 10.1111/j.1467-8624.2004.00673.x
  48. Cole, P. M., Michel, M. K. ve Teti, L. O. (1994). The development of emotion regulation and dysregulation: A clinical perspective. Monographs of the Society for Research in Child Development, 59(2–3), 73–102. DOI: 10.1111/j.1540-5834.1994.tb01278.x.
  49. Crowell, S. E., Kaufman, E. A. ve Beauchaine, T. P. (2014). A biosocial model of BPD: Theory and empirical evidence. C. Sharp ve J. L. Tackett (Ed.), Handbook of borderline personality disorder in children and adolescents içinde (s. 143–157). Springer. DOI: 10.1007/978-1-4939-0591-1_11
  50. D’Aurizio, G., Di Stefano, R., Socci, V., Rossi, A., Barlattani, T., Pacitti, F. ve Rossi, R. (2023). The role of emotional instability in borderline personality disorder: A systematic review. Annals of General Psychiatry, 22(1), 9-10. DOI: 10.1186/s12991-023-00439-0
  51. Davison, G. C. ve Neale, J. M. (2004). Psikopatolojide ve terapide günümüzde geçerli paradigmalar. İ. Dağ (Ed.), Anormal psikolojisi içinde (s. 25–55). Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
  52. Di Giuseppe, M., Gennaro, A., Lingiardi, V., Perry, J.C. (2019). The role of defense mechanisms in emerging personality disorders in clinical adolescents. Psychiatry, 56(4), 1–15. DOI: 10.1080/00332747.2019.1579595
  53. Diguer, L., Hébert, É., Gamache, D., Laverdière, O., Daoust, J. P. ve Pelletier, S. (2006). Personality Organization Diagnostic Form (2nd version): Manual for scoring [Doctoral Dissertation, Université Laval]. ProQuest Dissertations and Theses Global.
  54. Dimaggio, G., Popolo, R., Montano, A., Velotti, P., Perrini, F., Buonocore, L., Aguanno, M. D. ve Salvatore, G. (2017). Emotion dysregulation, symptoms and interpersonal problems as independent predictors of a broad range of personality disorders in an outpatient sample. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 90(4), 586–599. DOI: 10.1111/papt.12126
  55. Doğruyol, S. ve Yetim, Ü. (2019). Ebeveyne bağlanma, algılanan anne/baba tutumu ile akran ilişkileri arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık rolü. Nesne Psikoloji Dergisi, 7(14), 34–51. DOI: 10.7816/nesne-07-14-03
  56. Dost, M. T., Aytaç, M. ve Uysal, N. K. (2019). Ebeveynlik biçiminin kişilik özellikleri, benlik saygısı ve yaşam doyumunu yordama gücü. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(71), 1146–1165. DOI: 10.17755/esosder.472964
  57. Dwairy, M. A. (2008). Parental inconsistency versus parental authoritarianism: Associations with symptoms of psychological disorders. Journal of Youth and Adolescence, 37(5), 616–626. DOI: 10.1007/s10964-007-9169-3
  58. Eldoğan, D. (2012). Üniversite öğrencilerindeki erken dönem uyumsuz şemalar ve sosyal fobi belirtileri ilişkisindeki duygu düzenleme güçlüğünün incelenmesi (Tez No. 314995) [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  59. Elmas, H. G., Cesur, G. ve Oral, T. (2016). Aleksitimi ve patolojik kumar: Duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(1), 1–8. DOI: 10.5080/u13779
  60. Ensink, K., Bégin, M., Normandin, L. ve Fonagy, P. (2017). Parental reflective functioning as a moderator of child internalizing difficulties in the context of child sexual abuse. Psychiatry Research, 257(71), 361–366. DOI: 10.1016/j.psychres.2017.07.051
  61. Ensink, K., Biberdzic, M., Normandin, L. ve Clarkin, J. (2015). A developmental psychopathology and neurobiological model of borderline personality disorder in adolescence. Child and Adolescent Psychotherapy, 14(9), 46–69. DOI: 10.1080/15289168.2015.1007715
  62. Faraji, H. ve Sucu, Ö. (2023). Yetişkinlerde ilk nesne ilişkileri ve reddedilme duyarlılığı ile yakın ilişkiler arasındaki ilişkinin incelenmesi. Humanistic Perspective, 5(3), 967–997. DOI: 10.47793/hp.1254706
  63. Fernandes, C., Fernandes, M., Santos, A. J., Antunes, M., Monteiro, L., Vaughn, B. E. ve Verissimo, M. (2021). Early attachment to mothers and fathers: Contributions to preschoolers’ emotional regulation. Frontiers in Psychology, 12(10), 660-866. DOI: 10.3389/fpsyg.2021.660866
  64. Fossati, A., Gratz, K. L., Somma, A., Maffei, C. ve Borroni, S. (2015). The mediating role of emotion dysregulation in the relations between childhood trauma history and adult attachment and borderline personality disorder features: A study of Italian nonclinical participants. Journal of Personality Disorders, 29(8). DOI: 10.1521/pedi_2015_29_222
  65. Freud, A. (2011). Ego ve savunma mekanizmaları (Orijinal çalışma basım yılı: 1937). Metis Yayınları.
  66. Fuchshuber, J., Hiebler-Ragger, M., Kresse, A., Kapfhammer, H. P. ve Unterrainer, H. F. (2019). The influence of attachment styles and personality organization on emotional functioning after childhood trauma. Frontiers in Psychiatry, 1(22) 600-643. DOI: 10.3389/fpsyt.2019.0063
  67. Gabbard, G. O. (2000). Theories of personality and psychopathology. In B. J. Sadock ve V. A. Sadock (Ed.), Comprehensive textbook of psychiatry içinde (s. 38–47). Williams ve Wilkins.
  68. Garofalo, C., Velotti, P., Callea, A., Popolo, R., Salvatore, G. ve Cavallo, F. (2018). Emotion dysregulation, impulsivity and personality disorder traits: A community sample study. Psychiatry Research, 26(6), 186–192. DOI: 10.1016/j.psychres.2018.05.035
  69. Geçtan, E. (2004). Psikodinamik psikiyatri ve normaldışı davranışlar (17. baskı). Metis Yayınları.
  70. Gençtanırım-Kurt, D. ve Çetinkaya-Yıldız, E. (2017). Kişilik kuramları. Pegem Akademi.
  71. Gıynaş, F., Güleç, M., Kızılkurt, Ö., Yılmaz, Y., Çıtak, S. ve Güleç, H. (2018). Personality organization in patients with obsessive-compulsive disorder and its relationship with functionality. Anatolian Journal of Psychiatry, 19(4), 376–382. DOI: 10.5455/apd.300344.
  72. Gıynaş, F. F., Kazan Kızılkurt, Ö., Yazıcı Güleç, M. ve Güleç, H. (2016). İçgörüsü olan ve olmayan obsesif kompulsif bozukluk hastalarında kişilik örgütlenmesi. Çukurova Medical Journal, 44(1), 18–26. DOI: 10.17826/cumj.447337.
  73. Gilbert, P., Baldwin, M. W., Irons, C., Baccus, J. R. ve Palmer, M. (2006). Self-criticism and self-warmth: An imagery study exploring their relation to depression. Journal of Cognitive Psychotherapy, 20(2), 183–200. DOI: 10.17826/cumj.447337
  74. Górska, D. (2021). The role of the level of personality organization in emotional processing in generalized anxiety disorder. Personality and Individual Differences, 18(1), 111-120. DOI: 10.1016/j.paid.2021.111020
  75. Gök, A. (2021). Systematic investigation of the effectiveness of self psychology approach in treatment of mental health disorders. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 13(4), 654–667. DOI: 10.18863/pgy.850255
  76. Gratz, K. L. ve Roemer, L. (2004). Multidimensional assessment of emotion regulation and dysregulation: Development, factor structure, and initial validation of the Difficulties in Emotion Regulation Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 26(1), 41–54. DOI: 10.1007/s10862-008-9102-4
  77. Gross, J. J. (2007). Handbook of emotion regulation. The Guilford Press.
  78. Gross, J.J., Jazaieri, H. (2014). Emotion, emotion regulation, and psychopathology: An affective science perspective. Clinical Psychological Science, 2(4), 387–401. DOI: 10.1177/2167702614536164.
  79. Gross, J. J. ve John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect, relationships and well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 85(2), 348–362. DOI: 10.1037/0022-3514.85.2.348
  80. Guo, Q. ve Feng, L. (2017). The associations between perceived parenting styles, empathy, and altruistic choices in economic games: A study of Chinese children. Frontiers in Psychology,Shandong Normal University, 8(1) 18-43. DOI: 10.3389/fpsyg.2017.01843
  81. Hardy, D. F., Power, T. G. ve Jaedicke, S. (1993). Examining the relation of parenting to children’s coping with everyday stress. Child Development, 64(6), 1829–1841. DOI: 10.1111/j.1467-8624.1993.tb04216.x
  82. Honkalampi, K., Saarinen, P., Hintikka, J., Virtanen, V. ve Viinamäki, H. (1999). Factors associated with alexithymia in patients with depression. Psychotherapy and Psychosomatics, 68(5), 270–275. DOI: 10.1159/000012343
  83. Işık, İ. G. (2016). Nesne ilişkileri, algılanan ebeveyn yetiştirme stilleri ve savunma mekanizmalarının kişilik özellikleri ve kişilik bozukluğu belirtileri ile ilişkisi. (Tez No. 439196) [Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  84. Jackson, D. L. (2003). Revisiting sample size and number of parameter estimates: Some support for the N:q hypothesis. Structural Equation Modeling, 10(1), 128–141. DOI: 10.1207/S15328007SEM1001_6
  85. Johnson, J. G., Smailes, E. M., Cohen, P., Brown, J. ve Bernstein, D. (2000). Associations between four types of childhood neglect and personality disorder symptoms during adolescence and early adulthood: Findings of a community-based longitudinal study. Journal of Personality Disorders, 21(4), 442–457. DOI: 10.1521/pedi.2000.14.2.171
  86. Kâhya, Y. ve Gençöz, T. (2020). Duygu düzenleme becerisi bağlamında temel kişilik özellikleri ve kişilik bozuklukları. S. Vatan (Ed.), Duygu düzenleme (1. baskı) içinde (s. 70–79). Ankara: Türkiye Klinikleri.
  87. Kanj, G., Hallit, S. ve Obeid, S. (2023). The relationship between childhood emotional abuse and borderline personality disorder: The mediating role of difficulties in emotion regulation among Lebanese adults. Borderline Personality Disorder and Emotion Dysregulation, 10(1), 34-40. DOI: 10.1186/s40479-023-00241-0
  88. Kaplan, H. I. ve Sadock, B. J. (2004). Klinik psikiyatri (E. Abay, Çev.). Nobel Tıp Kitabevi
  89. Karaer, Y. ve Akdemir, D. (2019). Parenting styles perceived social support and emotion regulation in adolescents with internet addiction. Comprehensive Psychiatry, 92(17), 22–27. DOI:10.1016/j.comppsych.2019.03.003
  90. Karagöz, B. ve Dağ, İ. (2015). Kendini yaralama davranışlarında çocukluk dönemi istismarı ve ihmali ile duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişki: Alkol ve/ya madde bağımlısı bir grupta kendini yaralama davranışının incelenmesi. Nöropsikiyatri Arşivi, 52(19), 8–14. DOI: 10.5152/npa.2015.6769
  91. Kars, S., Bektaş, Ö. ve Akyürek, G. (2019). Ergenlerde anne-baba tutumunun duygu düzenleme ve iyilik haline etkisinin incelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 7(2), 97–104. DOI: 10.30720/ered.449896
  92. Kavrar, Y. (2023). Ayrılma-bireyleşme ve duygu düzenleme ile sınır kişilik örgütlenmesi arasındaki ilişkinin psikodinamik açıdan incelenmesi (Tez No. 1834489) [Yüksek Lisans Tezi, Antalya Bilim Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  93. Keskin, E. (2018). Madde kullanım bozukluğu tedavisi alan hastalarda duygu düzenleme güçlüğü ve borderline kişilik bozukluğu özelliklerinin değerlendirilmesi (Tez No. 1527062) [Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  94. Kernberg, O. (2006). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm (M. Atakay, Çev., 2. baskı). Metis Yayınları.
  95. Kernberg, O. F. (1977). Structural change and its impediments. P. Hartocollis (Ed.), borderline personality disorders içinde (s 275–306). International Universities Press.
  96. Kernberg, O. F. (1986). Structural derivatives of object relationships. P. Buckley (Ed.), Essential papers on object relations içinde (s. 350–384). New York University Press.
  97. Kernberg, O. F. (2012). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm (M. Atakay, Çev., 3. baskı). Metis Yayınları.
  98. Kernberg, O. F. (2016). What is personality? Journal of Personality Disorders, 30(2), 145–156. DOI: 10.1521/pedi.2106.30.2.145
  99. Kernberg, O. F. ve Clarkin, C. F. (1995). The Inventory of Personality Organization. The New York Hospital-Cornell Medical Center.
  100. Kernberg, O. F. ve Yeomans, F. E. (2013). Borderline personality disorder, bipolar disorder, depression, attention deficit/hyperactivity disorder, and narcissistic personality disorder: Practical differential diagnosis. Bulletin of the Menninger Clinic, 77(1), 1–22. DOI: 10.1521/bumc.2013.77.1.1
  101. Klein, M. (2021). Haset ve şükran (O. Koçak ve Y. Erten, Çev., 7. baskı). Metis Yayınları.
  102. Kline, R. B. (1998). Principles and practice of structural equation modeling. The Guilford Press.
  103. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). The Guilford Press.
  104. Kohut, H. (1971). The analysis of the self. International Universities Press.
  105. Kohut, H.: (1984). How does analysis cure? (A. Goldberg, P. Stepansky, Eds.). University of Chicago Press.
  106. Kohut, H. ve Wolf, E. S. (2004). Kendilik bozuklukları ve psikanalizin öteki yüzü: Heinz Kohut. Alfa Yayıncılık.
  107. Koole, S. L. (2009). The psychology of emotion regulation: An integrative review. Cognition and Emotion, 23(1), 4–41. DOI: 10.1080/02699930802619031.
  108. Kovács, L.N., Schmelowszky, Á., Galambos, A., Kökönyei, G. (2021). Rumination mediates the relationship between personality organization and symptoms of borderline personality disorder and depression. Personality and Individual Differences. 16(8), 110-339. DOI: 10.1016/j.paid.2020.110339
  109. Kring, A. M. ve Sloan, D. M. (2009). Emotion regulation and psychopathology: A transdiagnostic approach to etiology and treatment. The Guilford Press.
  110. Kuo, J. R., Khoury, J. E., Metcalfe, R., Fitzpatrick, S. ve Goodwill, A. (2015). An examination of the relationship between childhood emotional abuse and borderline personality disorder features. The role of difficulties with emotion regulation. 3(9), 147–155. DOI: 10.1016/j.chiabu.2014.08.008
  111. Kurdziel, G. (2015). Effect of maternal borderline personality disorder on adolescents’ experience of maltreatment and adolescent borderline features. [Master’s thesis, University of Tennessee]. ProQuest Dissertations Publishing.
  112. Lichtenberg, J. D. (1979). Factors in the development of the sense of the object. Journal of the American Psychoanalytic Association, 27(2), 375–386. DOI: 10.1177/000306517902700205
  113. Livesley, W. J. ve Larstone, R. (2018). Handbook of personality disorders: Theory, research and treatment. The Guilford Press.
  114. Lopez, F. G., Melendez, M. ve Rice, K. G. (2000). Parental divorce, parent-child bonds and adult attachment orientations among college students: A comparison of three racial/ethnic groups. Journal of Counseling Psychology, 51(2), 192–200. DOI: 10.1037/0022-0167.47.2.177
  115. Mahler, M. S., Pine, F. ve Bergman, A. (2003). İnsan yavrusunun psikolojik doğumu (A. N. Babaoğlu, Çev.). Metis Yayınları.
  116. Marszał, M. ve Górska, D. (2015). The regulative function of mentalization and mindfulness in borderline personality organization. Current Issues in Personality Psychology, 3(1), 51–63. DOI: 10.5114/cipp.2015.50208
  117. Masterson, J. F. (2018). Borderline yetişkinlerde psikoterapi (M. Macit ve H. Macit, Çev.). Litera Yayıncılık.
  118. Masterson, J. F. (2010). Gerçek kendilik, gelişimsel, kendilik ve nesne ilişkileri yaklaşımı (P. Üzeltüzenci, Çev.). Litera Yayıncılık.
  119. McCord, J. ve McCord, W. (1964). Parental behavior in the cycle of aggression. Psychiatry, 51(1), 14–23. Doi: 10.1080/00332747.1988.11024376.
  120. McWilliams, N. (2017). Psikanalitik tanı: Klinik süreç içinde kişilik yapısını anlamak (E. Kalem, Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  121. Mennin, D., Holoway, R., Fresco, D., Moore, M. ve Heimberg, R. (2007). Delineating components of emotion and its dysregulation in anxiety and mood psychopathology. Behavior Therapy, 3(8), 284–302. DOI: 10.1016/j.beth.2006.09.001
  122. Middeldorp, C. M., Cath, D. C., Van Dyck, R. ve Boomsma, D. I. (2005). The comorbidity of anxiety and depression in the perspective of genetic epidemiology: A review of twin and family studies. Psychological Medicine, 35(5), 611. DOI: 10.1017/S003329170400412X
  123. Millon, T., Grossman, S., Millon, C., Meagher, S. ve Ramnath, R. (2004). Personality disorder in modern life (2. baskı). John Wiley ve Sons, Inc.
  124. Millon, T. ve Lerner, M. J. (2003). Handbook of psychology. John Wiley ve Sons, Inc.
  125. Morris, A.S., Silk, J.S., Steinberg, L., Myers, S.S., Robinson, L.R. (2007). The Role of the Family Context in the Development of Emotion Regulation. Social Development, 16(2), 361-388. DOI: 10.1111/j.1467-9507.2007.00389.x
  126. Nazlı, M.Y. (2022). Association of Tattooing with Personality Development and Organization from a Psychodynamic Perspective (Tez No. 748732) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Bilgi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  127. Olson, T.R. (2008). Can Defense Mechanisms Aid in the Differentiation of Depression and Anxiety [Doctoral Dissertation, University of Saskatchewan]. ProQuest Dissertations and Theses Global.
  128. Özcan, N.A., Çelik, E. (2018). Üniversite Öğrencilerinde Riskli Davranışlar ve Duygu Düzenleme Güçlüğünün Yordayıcısı Olarak Algılanan Ebeveynlik Tarzları. Kadın Araştırmaları Dergisi, 4(1), 21-49.
  129. Özdoğan, A.Ç. (2017). Ergenlerde Reaktif-Proaktif Saldırganlık ile Ebeveyn Duygusal Erişilebilirliği: Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolü. (Tez No. 454415) [Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  130. Öznur, H. (2017). Antisosyal Kişilik Bozukluğunda Psikopatoloji Düzeyleriyle Aile İşlevselliği ve Çocukluk Çağı Travma Düzeyleri Arasındaki İlişki. (Tez No. 487186) [Tıpta Uzmanlık Tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  131. Öztürk, O. (2004). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları. Nobel Tıp Kitabevleri
  132. Perry, J.C., Presniak, M.D., Olson, T.R. (2013). Defense mechanisms in schizotypal, borderline, antisocial, and narcissistic personality disorders. Psychiatry: Interpersonal and Biological Processes, 76(1), 32–52. DOI: 10.1521/psyc.2013.76.1.32
  133. Perry, J.D.C., Perry, J.C. (2004). Conflicts, defenses, and the stability of narcissistic personality features. Psychiatry: Interpersonal and Biological Processes, 67(4), 310–330. DOI: 10.1521/psyc.67.4.310.56570
  134. Peters, J.R., Smart, L.M., Baer, R.A. (2015). Duygulara verilen işlevsiz tepkiler, reddedilme duyarlılığı ile sınırda kişilik özellikleri arasındaki kesitsel ilişkiye aracılık eder. Kişilik Bozuklukları Dergisi, 29 (2), 231-240. DOI: 10.5455/kpd.26024438m000043
  135. Pollock, N.C., McCabe, G.A., Southard, A.C., Zeigler-Hill, V. (2016). Pathological Personality Traits and Emotion Regulation Difficulties. Personality and Individual Differences, 9(5), 168-177. DOI: 10.1016/j.paid.2016.02.049
  136. Ross, L.T., Hill, E.M. (2000). The Family Unpredictability Scale: Reliability and Validity. Journal of Marriage and the Family, 62(2), 549-562. DOI: 10.1016/j.paid.2016.02.049
  137. Rugancı, RN (2008). Bağlanma stili, duygu düzenlemesi, psikolojik sıkıntı ve ilişkisel dünyanın zihinsel inşası arasındaki ilişki (Tez No. 228519) [Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  138. Rugancı, R. N. ve Gençöz, T. (2010). Psychometric properties of a Turkish version of the Difficulties in Emotion Regulation Scale. Journal of Clinical Psychology, 66(4), 442–455. DOI: 10.1002/jclp.20665
  139. Sarıtaş, D., Gençöz, T. (2012). Discrepancies between Turkish mothers’ and adolescents’ reports of adolescents’ emotion regulation difficulties. Journal of Clinical Psychology, 6(8), 661-671. DOI: 10.1002/jclp.21849
  140. Sarısoy, G. (2017). Kişilik Bozukluklarında Erken Dönem Çocukluk Yaşantıları, Reddedilme Duyarlılığı ve Duygu Düzenleme Süreçlerinin Rolü (Tez No. 481593) [Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  141. Saruhan, V. (2018). Genç Yetişkinlikte Sosyal ve Duygusal Yalnızlığın Duygu Düzenleme Güçlüğü Açısından İncelenmesi (Tez No. 524955) [Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  142. Schore, A.N. (2013). Duygulanımın düzenlenmesi ve kendiliğin kökeni: Duygusal gelişimin nörobiyolojisi. Kısım, 221-303.
  143. Scott, L.N., Kim, Y., Nolf, K.A., Hallquist, M.N., Wright, A.G., Stepp, S.D.,., Pilkonis, P.A. (2013). Preoccupıed Attachment and Emotional Dysregulation: Specific Aspects of Borderline Personality Disorder or General Dimensons of Personality Pathology. Journal of Personality Disorders, 27(4), 473-495. DOI: 10.1521/pedi_2013_27_099
  144. Sherry A., Lyddon J.W., Henson R.K. (2007). Adult attachment and developmental personality styles: an empirtical study. Journal of Counseling and Development, 8(3), 337-348. DOI: 10.1002/j.1556-6678.2007.tb00482.x
  145. Shipman, K.L., Zeman, J. (2001). Socialization of Children’s Emotion Regulation in Mother-Child Dyads: A Developmental Psychopathology Perspective. Development and Psychopathology, 13, 317-336. DOI: 10.1017/s0954579401002073
  146. Siefert, C., Porcerelli, J.H. (2015). Object Relations Theory and Personality Disorders: Internal Representations and Defense Mechanisms (In S.K. Huprich, Ed.), Personality Disorders: Toward Theoretical and Empirical Integration in Diagnosis and Assessment. American Psychological Association, 10, 203-224. DOI: 10.1037/14549-009
  147. Soykan, A. (2019). Sınır Kişilik Özelliği Deneyimleyen Bireylerin Bağlanma Stilleri ile Duygu Farkındalığı ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Düzeylerinin Belirlenmesi. (Tez No. 541027) [Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  148. Steele, K.R., Townsend, M.L., Grenyer, B.F. (2019). Parenting and personality disorder: An overview and meta-synthesis of systematic reviews. Plos One, 14(10), 223-338. DOI: 10.1371/journal.pone.0223038
  149. Stern, N.D. (2012). Bebeğin Kişilerarası Dünyası, Psikanaliz ve Gelişimsel Psikolojiden Bir Bakış. Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.
  150. Şen, S. (2007). Anneanne, Anne ve Bebek Bağlanmasının İncelenmesi (Tez No. 224800) [Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  151. Tani, F., Pascuzzi, D., Raffagnino, R. (2018). The Relationship Between Perceived Parenting Style and Emotion Regulation Abilities in Adulthood. Journal of Adult Development, 25(1), 1-12. DOI: 10.1007/s10804-017-9269-6
  152. Tanzilli, A., Di Giuseppe, M., Giovanardi, G., Boldrini, T., Caviglia, G., Conversano, C., Lingiardi, V. (2021). Mentalization, attachment, and defense mechanisms: A Psychodynamic Diagnostic Manual-2-oriented empirical investigation. Psychopathology, Process and Outcome, 24(1), DOI: 10.4081/ripppo.2021.531
  153. Tekin, M.S. (2020). Madde Kullanım Bozukluğu Tanılı Hastaların Yakın İlişkilerde Bağlanma Stilleri, Duygu Düzenleme Güçlüğü ve Bilinçli Farkındalık Düzeylerinin Tedavi Motivasyonlarını Yordayıcı Etkisi (Tez No. 618260) [Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  154. Terbaş, Ö. (2004). Kendilik psikolojisi kuramına göre kendilik bozuklukları: Bir olgu sunumu. Türk Psikiyatri Derneği, 15(1), 70-76.
  155. Terman, D.M. (2015). Kendilik Psikolojisi”, (G.O. Gabbard, B.E. Litowitz, P. Williams, Ed.). Psikanaliz Temel Kitabı, Birinci Baskı, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.
  156. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). Doğum istatistikleri. (20.05.2023 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Dogum-Istatistikleri-2022-49673 adresinden alınmıştır.)
  157. Uluç, S., Tüzün, Z., Haselden, M., Erbaş, S.P. (2016). Bell Nesne İlişkileri ve Gerçeği Değerlendirme Ölçeği’nin (BORTTI) Türkçe’ye Uyarlama Çalışması. Klinik Psikiyatri, 18, 112-123.
  158. Unoka, Z., Csáky-Pallavicini, K., Horváth, Z., Demetrovics, Z., Maraz, A. (2022). The Inventory of Personality Organization: A valid instrument to detect the severity of personality dysfunction. Frontiers in Psychiatry, 13, 726-995. DOI: 10.3389/fpsyt.2022.995726
  159. Vanwoerden, S., Kalpakci, A., Sharp, C. (2017). The relations between inadequate parent-child boundaries and borderline personality disorder in adolescence. Psychiatry Research, 257, 462-471. DOI: 10.1016/j.psychres.2017.08.015
  160. Vatan, S. (2016). Obsesif Kompulsif Bozuklukta Bağlanma, Obsesif İnançlar ve Duygu Düzenleme Zorlukları: Klinik ve Klinik Olmayan Örneklem Karşılaştırması. Nesne Psikolojisi Dergisi, 4(7), 41-57. DOI: 10.7816/nesne-04-07-03
  161. Waldman-Levi, A., Haden, S.C., Finzi-Dottan, R. (2024). Children’s Play and Leisure Engagements: The Effect of Maternal Traumatic Events. Journal of Child and Family Studies, 33(5), 1493-1503. DOI: 10.1007/s10826-023-02692-z
  162. Wilson, S., Durbin, C.E. (2012). Parental personality disorder symptoms are associated with dysfunctional parent-child interactions during early childhood: A multilevel modeling analysis. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 3(1), 55-65. DOI: 10.1037/a0024245
  163. Winston, A., Rosenthal, N.R., Pinsker, H. (2004). Destekleyici Psikoterapiye Giriş. (Kaptanoğlu, C., Güleç, G., Eşsizoğlu, A., Maraş, A. Çev.). Bayt Bilimsel Arş. Basın Yay. Tanıtım Ltd. Şt
  164. Yumuşak, F.N. (2019). Üniversite Öğrencilerinde Duygu Düzenleme Güçlüğü ve Duygusal Tepkiselliğin Psikolojik Belirtiler ile İlişkisinin İncelenmesi (Tez No. 564893) [Yüksek Lisans Tezi, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  165. Zanarini, M.C., Dubo, E.D., Lewis, R.E., Williams, A.A. (1997). Childhood antecedents of self-destructiveness in borderline personality disorder. The Canadian Journal of Psychiatry, 42(1), 63-69. DOI: 10.1177/070674379704200110
  166. Zimmerman, M., Mattia. J.I. (1999). Differences Between Clinical and Research Practices in Diagnosing Borderline Personality Disorder. American Journal of Psychiatry, 156(10), 1570-1574. DOI: 10.1176/ajp.156.10.1570
  167. Scott, L.N., Kim, Y., Nolf, K.A., Hallquist, M.N., Wright, A.G., Stepp, S.D.,., Pilkonis, P.A. (2013). Preoccupıed Attachment and Emotional Dysregulation: Specific Aspects of Borderline Personality Disorder or General Dimensons of Personality Pathology. Journal of Personality Disorders, 27(4), 473-495. DOI: 10.1521/pedi_2013_27_099