Journals / Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi / 2019 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Trabzon Bölgesel İnovasyon Sisteminin Firma İnovasyon Performansı Üzerindeki Etkisi

Pages
325–341
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgulara göre, kurumlarla yapılan işbirliği ve rekabet avantajı inovasyon performansını pozitif, ekosistemden kaynaklı engeller ise inovasyon performansını negatif yönde etkilemektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Günümüzde bir firmanın piyasada meydana gelen değişikliklere karşı olan duyarlılığı ve farklılaşabilmek adına gösterdiği inovasyon çabaları rekabet ortamında üstünlük sağlayabilmek adına en önemli unsurlar olarak görülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Firma inovasyon performansını etkileyen en önemli unsurlardan biri ise firmanın içinde bulunduğu inovasyon sistemi olarak kabul edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgulara göre, kurumlarla yapılan işbirliği ve rekabet avantajı inovasyon performansını pozitif, ekosistemden kaynaklı engeller ise inovasyon performansını negatif yönde etkilemektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bölgesel İnovasyon Sistemi · İnovasyon Performansı · Yapısal Eşitlik Modellemesi

Özet

Günümüzde bir firmanın piyasada meydana gelen değişikliklere karşı olan duyarlılığı ve farklılaşabilmek adına gösterdiği inovasyon çabaları rekabet ortamında üstünlük sağlayabilmek adına en önemli unsurlar olarak görülmektedir. Söz konusu üstünlüğü elde etmek, firma inovasyon performansının arttırılmasından geçmektedir. Firma inovasyon performansını etkileyen en önemli unsurlardan biri ise firmanın içinde bulunduğu inovasyon sistemi olarak kabul edilmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda, çalışmanın temel amacı Trabzon Bölgesel İnovasyon Sistemi’nin, Trabzon’da faaliyet gösteren firmaların inovasyon performansları üzerindeki etkisini incelemektir. Belirtilen amaç doğrultusunda Trabzon’da yerleşik 160 firmaya uygulanmış olan inovasyon anketi verisi yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, kurumlarla yapılan işbirliği ve rekabet avantajı inovasyon performansını pozitif, ekosistemden kaynaklı engeller ise inovasyon performansını negatif yönde etkilemektedir.

🔖

Cite This Article

YILDIZ, E. B., DİNDAROĞLU, Y., KAMBER, C. (2019). Trabzon Bölgesel İnovasyon Sisteminin Firma İnovasyon Performansı Üzerindeki Etkisi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 325–341. https://ajindex.com/articles/339573

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aghion, P., Bloom, N., Blundell, R., Griffith, R. ve Howitt, P. (2005). Competition and Innovation: An Inverted-U Relationship. Quarterly Journal of Economics, 120(2), 701-728.
  2. Ahn, S. (2002).
  3. Competition, Innovation and Productivity Growth: A Review of Theory and Evidence, OECD Economics Department Working Papers, No. 317, OECD Publishing, Paris. Akçomak, İ. S. ve Kalaycı, E. (2016). Ar-Ge ve Yeniliğin Ölçümü ve Ar-Ge ve Yenilik Anketi Verilerinin Araştırmada Kullanılması, Bilim, Teknoloji ve Yenilik Kavramlar, Kuramlar ve Politika içinde, 107-126, 1. Baskı, Mega Basım Yayın: İstanbul.
  4. Aschhoff, B. ve Schmidt, T. (2008). Empirical Evidence on the Success of R&D Cooperation-Happy Together? Review of Industrial Organization, 33(1), 41-62.
  5. Asheim, B. ve Isaksen, A. (1997).
  6. Location, Agglomeration and Innovation: Towards a Regional Innovation System in Norway, European Planning Studies, 5(3), 299-330.
  7. Asheim, B., Isaksen, A., Nauwelaers, C. ve Tötdling, F. (2003). Regional Innovation Policy for Small-Medium Enterprises, US: Edward Elgar. Asheim, Bjørn T., Coenen, L. ve Henning, M. (2003). Nordic SMEs and Regional Innovation Systems. Final Report, Department of Social and Economic Geography Lund University Sweden. Asheim, Bjørn T. ve Isaksen, Arne (2002). Regional Innovation Systems: The Integration of Local ‘Sticky’and Global ‘Ubiquitous’ Knowledge. The Journal of Technology Transfer, 27 (1), 77-86.
  8. Bagozzi, R. P. ve Yi, Y. (1988). On the Evaluation of Structural Equation Models. Journal of the Academy of Marketing Science, 16, 74-94.
  9. Bartels, F.L., Koria, R., Torriero, A., Cravenna, B. ve Strinati, C. (2014). National Systems of Innovation: a Structural Model Analysis of Efficacity-The Case of Ghana. Innovation Forum, Paris. Becker, W. ve Dietz, J. (2004). R&D Cooperation and Innovation Activities of firms-Evidence for the German Manufacturing Industry. ResearchPolicy, 33(2), 209-223.
  10. Bentler, P. M. ve Yuan, K. (1999). Structural Equation Modeling with Small Samples: Test Statistics. Multivariate Behavioral Research, 34 (2), 181-197.
  11. Berchicci, L. (2013). Towards An open R&D System: Internal R&D Investment, External Knowledge Acquisition and Innovative Performance. Research Policy, 42(1), 117-127
  12. Blundell, R.,Griffth, R. ve Reenen, J. V. (1999).
  13. Market Share, Market Value and Innovation in a Panel of British Manufacturing Firms. Review of Economic Studies, 66, 529-554.
  14. Braczyk, H. J., Cooke, P. ve Heidenreich, M. (1998).
  15. Regional Innovation Systems, London: