Journals / Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 23

AUDITING OF EDUCATION ACTIVITIES IN PRE-SCHOOL EDUCATION INSTITUTIONS

OKUL ÖNCESİ EĞİTİM KURUMLARINDA EĞİTİM ÖĞRETİM FAALİYETLERİNİN DENETİMİ

Pages
94–119
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this case it can be suggested that preschool education field expert academicians should play role or at least examine and share their opinions related with preparation of guidance and audit guide and also in service training activities should be planned and applied for teachers and managers in pre-school education institutions without discriminating official or private kindergartens.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This research aims to examine the education activities in official and private pre-school organizations bound to National Ministry of Education in Ankara city example.
📊
Key Findings & Data:The universe of the study consists of official and private kindergartens in Ankara while study group consists of audit report prepared for 10 official and 10 private kindergartens obtained by simple random method.
💡
Conclusion & Impact:In this case it can be suggested that preschool education field expert academicians should play role or at least examine and share their opinions related with preparation of guidance and audit guide and also in service training activities should be planned and applied for teachers and managers in pre-school education institutions without discriminating official or private kindergartens.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This research aims to examine the education activities in official and private pre-school organizations bound to National Ministry of Education in Ankara city example. This is a qualitative research relying on situation study. The universe of the study consists of official and private kindergartens in Ankara while study group consists of audit report prepared for 10 official and 10 private kindergartens obtained by simple random method. In the research education activity examination form, which was developed by researcher by taking advantage of guidance and audit forms and data was evaluated by descriptive analysis method. Although the guidance and audit guide developed according to research results fulfill many requirements as a forward step, it is understood that there are still areas which are open for development and according to audit reports it was observed that there are teacher, manager and system originated problems in conduction of education activities in kindergartens. In this case it can be suggested that preschool education field expert academicians should play role or at least examine and share their opinions related with preparation of guidance and audit guide and also in service training activities should be planned and applied for teachers and managers in pre-school education institutions without discriminating official or private kindergartens.

Özet

Bu araştırma Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi ve özel okul öncesi eğitim kurumlarının denetiminde ilk kez kullanılan Rehberlik ve Denetim Rehberi'nin yeterliliği ile anaokullarında yürütülen eğitim-öğretim faaliyetlerinin denetim raporlarında nasıl yer aldığını Ankara ili örneğinde incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, durum çalışmasına dayalı nitel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara'daki resmi ve özel anaokulları arasından kolay ulaşılabilir durum yöntemi ile elde edilen 10 resmi ve 10 özel bağımsız anaokulu için düzenlenen denetim raporu oluşturmaktadır. Araştırmada, Rehberlik ve Denetim Rehberi'nden yararlanılarak, araştırmacı tarafından geliştirilen Eğitim Öğretim Faaliyetlerini İnceleme Formu kullanılmış, betimsel analiz yöntemi ile veriler değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, anaokullarında, eğitim-öğretim faaliyetlerinin yürütülmesinde öğretmen, yönetici ve eğitim sisteminden kaynaklı sorunlar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, rehberlik ve denetim rehberinin hazırlanmasında okul öncesi eğitimi alanı akademisyenlerin de görev alması veya inceleyip görüş sunmalarının sağlanması ile resmi ve özel anaokulu ayrımı gözetilmeden, okul öncesi eğitim kurumlarında görevli idareci ve öğretmenlerine yönelik hizmet içi eğitim etkinliklerinin planlanıp uygulanması önerilebilir.

🔖

Cite This Article

TURAN, F. (2016). AUDITING OF EDUCATION ACTIVITIES IN PRE-SCHOOL EDUCATION INSTITUTIONS. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 23, 94–119. https://ajindex.com/articles/339355

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Akpınar, B. (2012). Eğitimde program geliştirme. İstanbul:
  2. Data Yayınları.
  3. Altun Akbaba, S. ve Memişoğlu, P. S. (2010). İlköğretim müfettişlerinin denetimin yeniden yapılandırılmasına ilişkin görüşleri. Elementary Education Online, 9(2), 643-657.
  4. Anayasa. (1982). Resmi Gazete. Yayım Tarihi: 9.11.1982 Sayı:17863 (Mükerrer). Numarası: 1739. Ardıç Ünüvar, Ü. (2011). Okulöncesi eğitimde kalitenin geliştirilmesine ilişkin idareci, öğretmen ve veli görüşleri, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Arı, M. ve Tuğrul, B. (1996). Okul öncesi eğitim. Milli Eğitim Dergisi, sayı: 132. Avcı, N. (2003). Fen ve doğa eğitiminde proje yaklaşımı. M. Sevinç (Ed.) içinde Erken çocuklukta gelişim ve eğitimde yeni yaklaşımlar. (ss. 359-365).
  5. İstanbul,
  6. Morpa Yayınları.
  7. Aycan, N. ve Şengül, N. (2003). Manisa merkezdeki eğitim bölgeleri ve eğitim kurullarının fen bilgisi eğitimine katkıları bakımından değerlendirilmesi, Sosyal Bilimler, 2(2), 29-39.
  8. Aydın, İ. (2012).
  9. Öğretimde denetim. Pegem-A. Aydın, İ. (2015). Eğitim denetiminde farklı modeller ve yeni paradigmalar. Geçmişten Geleceğe Eğitim Denetimi ve Müfettişlik Paneli'nde sunulan bildiri. Bilkent Üniversitesi,
  10. Milli Eğitim Müdürlüğü, Ankara Üniversitesi,
  11. TED Üniversitesi,
  12. Ankara.
  13. Başar, H. (1993). Eğitim denetçisi, rolleri, yeterlilikleri, seçilmesi. Ankara:
  14. Pegem Yayıncılık. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi. Ankara:
  15. Feryal Matbaası. Budak, Ş. (2009) İlköğretim müfettişlerinin okul öncesi eğitim kurumlarının denetimine ilişkin görüşleri, 1'inci Uluslararası Katılımlı Denetim Sempozyumu, 22-23 Haziran 2009,
  16. Ankara.
  17. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Erkan Akgün, Ö., Karadeniz, D. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  18. Pegem. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri.(Çeviri Editörü: M. Bütün., S. B. Demir). Ankara:
  19. Siyasal Kitapevi. Çakmak Güleç, H. ve Geçgel, H. (2006). Çocuk edebiyatı. Ankara:
  20. Kök Yayıncılık. Çakmak Çamlıbel, Ö. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarında aile katılımı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1, (20), 1-17.
  21. Çepni, S. (2009). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Basım yeri ve yayınevi yok. Dağlıoğlu, E. (2008),
  22. Ülkemizde okul öncesi eğitim, Eğitime Bakış Dergisi, Sayı: 12, s. 45-53.
  23. Demir. (2011). Eğitimde verimlilik uygulamalarına ilişkin bir değerlendirme, Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 12,(141), 34-37.
  24. Demir, A. H. (2015). Yeni denetim sisteminin kuruluş ve işleyiş