Journals / Uluslararası Hukuk ve Politika / 2013 / Cilt: 9 - Sayı: 34

Turkey’ s policy towards Pakistan: Main dynamics of the bilateral relations

Türkiye’ nin Pakistan politikası : İkili ilişkilerdeki temel dinamikler

Pages
27–60
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The question of which fields of cooperation mentioned above prevails in determining the course of bilateral relations will also be considered.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:While Turkey and Pakistan are two countries with everlasting and intimate relations, they also cooperate in order to develop common security policies in the international arena.
📊
Key Findings & Data:In addition, if changes in dynamics are observed, the study will further elaborate on why and how those changes have taken place.
💡
Conclusion & Impact:The question of which fields of cooperation mentioned above prevails in determining the course of bilateral relations will also be considered.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

While Turkey and Pakistan are two countries with everlasting and intimate relations, they also cooperate in order to develop common security policies in the international arena. It will be explanatory in formulizing the kind of relations between such countries, when we are to shed light over the relations between the two which bear similar economic, political and military capabilities that can be identified with medium-sized powers. Moreover, both nations have predominantly Muslim majorities and their relations are friendly as well. For that purpose, this article focuses on how relations between Turkey and Pakistan have evolved ever since they were established, and whether changes have occurred or not concerning the basic dynamics of bilateral relations. In addition, if changes in dynamics are observed, the study will further elaborate on why and how those changes have taken place. While change and transformation in bilateral relations is explained, special emphasis will be laid on major factors such as religious-cultural affinity (common identification), common security considerations and common economic interests. The question of which fields of cooperation mentioned above prevails in determining the course of bilateral relations will also be considered.

Özet

Türkiye ve Pakistan, daima iyi ilişkilere sahip iki ülke olduğu gibi ulus- lararası alanda ortak güvenlik politikaları geliştirme konusunda da işbirliği yapmaktadır. Nüfusları Müslüman çoğunluğa dayanan ve si- yasi, ekonomik ve askeri kapasite açısından orta büyüklükte güç olarak nitelendirilebilecek bu iki dost ülkenin ilişkilerinin analizinin yapılma- sı, uluslararası ilişkilerdeki bu tür ilişki tarzlarını anlayabilmek açı- sından açıklayıcı olacaktır. Bu amaçla, Türkiye-Pakistan ilişkilerinin başlangıcından bu yana nasıl geliştiği, ilişkilerin temel dinamiklerinde değişiklik olup olmadığı ve eğer bir değişim yaşandıysa bunun ne şekil- de gerçekleştiği bu makalenin temel konuları arasında bulunmaktadır. İkili ilişkilerde yaşanan değişim ve dönüşüm açıklanırken dini-kültürel yakınlık (ortak kimlik), ortak güvenlik kaygıları ile ortak ekonomik çı- karlar gibi temel unsurlar üzerinde durulacaktır. Makalede ayrıca bu iş birliği alanlarının hangisi veya hangilerinin ikili ilişkilerde daha be- lirleyici olduğu hususu da değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

ÇOLAKOĞLU, S. (2013). Turkey’ s policy towards Pakistan: Main dynamics of the bilateral relations. Uluslararası Hukuk ve Politika, Cilt: 9 - Sayı: 34, 27–60. https://ajindex.com/articles/322054

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. “6 Başlıkta Mutabakat”, Milliyet, 27 Ekim 1992. “Abdullah Gül: Türkiye Pakistan Dayanışması Sürecek”, BBC Türkçe, 1 Nisan 2010, http://www.bbc.co.uk/turkce/haberler/2010/04/100401_pakistan_turkey.shtml (Erişim Tarihi: 01 Nisan 2012).
  2. Akyol, Taha, “Pakistan ve Türkiye”, Milliyet, 17 Mart 1995.
  3. Alnar, Zerin, “Korutürk’ün Pakistan Gezisinin Bilançosu”, Milliyet, 25 Kasım 1975.
  4. Amin, Shahid, Pakistan’s Foreign Policy: A Reappraisal, (London: Oxford University Press, 2000).
  5. Ansari, Z.A. ve Moten, A.R., “From Crisis to Crisis: Musharraf ’s Personal Rule and the 2002 Elections in Pakistan”, The Muslim World, Vol. 93, No. 3-4, ss. 373-381.
  6. Armağan, Haldun, “ABD’den Ambargo”, Milliyet, 3 Haziran 1988.
  7. Ayres, A., “Musharraf ’s Pakistan: A Nation on the Edge”, Current History, April 2004, ss.151-157.
  8. Aytül, Turhan, “İngiltere Bağdat Paktında İstenmiyor”, Milliyet, 24 Haziran 1958. “Bağdat Paktı Gümrük Birliği Kurulacak”, Milliyet, 22 Mayıs 1957. “Bağdat Paktı Konseyi Dün Karaçi’de Toplandı”, Milliyet, 27 Ocak 1959. “Bağdat Paktı Memleketleri Radyo İstasyonları Kuruluyor”, Milliyet, 5 Temmuz 1957.
  9. Batur, Nur, “Delhi’den Kıbrıs’a Olumlu Yaklaşım”, Milliyet, 11 Nisan 1986.
  10. Batur, Nur, “Pakistan Başbakanı Cuneco: Kıbrıs’ta yanınızdayız”, Milliyet, 30 Haziran 1986. “Bayar’ın Seyahati ve Orta Doğu Savunması”, Milliyet, 21 Ocak 1954.
  11. Bilgin, Pınar, “Türkiye’nin Güvenliğinde Batı Yönelimli Dış Politikaların Oynadığı Rolü Anlamak”, içinde Yelda Demirağ ve Özlen Çelebi, der., Türk Dış Politikası: Son On Yıl, Ankara, Palme Yayıncılık, 2011, ss. 1-20.
  12. Birand, Mehmet Ali, “Türkiye Ağabey Rolünü Bırakmalı”, Milliyet, 30 Nisan 1970.
  13. Bose, S. Chandra, The Indian Struggle, (London: Asia Publishing House, 1964). “Butto’dan Bir Dizi Temas”, Milliyet, 26 Mayıs 1989. “Butto’ya ilgi az”, Milliyet, 7 Aralık 1993.
  14. Chaudhri, M. Ali, The Emergence of Pakistan, (Lahore: University of Punjab, 1988).
  15. Chopra, S., “Islamic Fundamentalism and Pakistan’s Foreign Policy”, içinde V. Grover ve R. Arora, der., Political System in Pakistan 4, (New Delhi: Deep & Deep Publi- cations, 1995).
  16. Çağıran, Mehmet E., “12 Eylül Askeri Darbesi ve Dış Politika Anlayışı”, içinde Haydar Çakmak, der., Türk Dış Politikası (1919–2012), (Ankara: Platin Yayınları, 2012).
  17. Çelik, Harun, Uzaktaki Yakın Ülke: Pakistan, (İstanbul: Düşün Yayıncılık, 2008).
  18. Çolakoğlu, Selçuk, “Dış Politika Yapım Sürecinde Din Faktörünün Etkisi: Pakistan Örneği”, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Sayı. 36, Mart 2007, ss. 61