Journals / Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 0

FRANSIZ VE TÜRK TAHKİM HUKUKU PERSPEKTİFİNDEN AYRILABİLİRLİK İLKESİ

LE PRINCIPE DE SÉPARABILITÉ DANS LA PERSPECTIVE DES DROITS FRANÇAIS ET TURC DE L’ARBITRAGE

Pages
55–90
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İlkenin açıklanması ve hukuki sonuçları makalenin konusunu oluşturmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:“Ayrılabilirlik ilkesi”, tahkim anlaşmasının esas sözleşmeden bağımsız olması gerektiğini belirten, tahkim hukukunun “kompetenzkompetenz” ile birlikte en önemli ilkelerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:New York ya da Washington Antlaşması gibi uluslararası konvansiyonlarda yer almayan bu ilke, Türk kanunkoyucunun da esinlendiği UNCITRAL Model Kanun’un 16. maddesinde öngörülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:İlkenin açıklanması ve hukuki sonuçları makalenin konusunu oluşturmaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

“Ayrılabilirlik ilkesi”, tahkim anlaşmasının esas sözleşmeden bağımsız olması gerektiğini belirten, tahkim hukukunun “kompetenzkompetenz” ile birlikte en önemli ilkelerinden biridir. New York ya da Washington Antlaşması gibi uluslararası konvansiyonlarda yer almayan bu ilke, Türk kanunkoyucunun da esinlendiği UNCITRAL Model Kanun’un 16. maddesinde öngörülmektedir. İlke ilk önce Milletlerarası Tahkim Kanunu’na alınmış, daha sonra Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda da ifadesini bulmuştur. Fransız Hukuku’nda içtihatlarla doğmuş, gelişmiş bu ilke daha sonra Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 1447. maddesinde düzenlenmiştir. İlkenin açıklanması ve hukuki sonuçları makalenin konusunu oluşturmaktadır.

Özet

Le principe de séparabilité, principe fondamental de l’arbitrage comme celui de la compétence-compétence, vise à conférer à la convention d’arbitrage une complète autonomie par rapport au contrat principal en la considérant comme un contrat distinct suivant un régime juridique propre. La séparabilité de la convention d’arbitrage n’étant pas connue explicitement par les conventions internationales comme la Convention de New York ou de Washington, la référence à ce principe a été faite par l’article 16, alinéa 1 de la loi-type de la CNUDCI, repris par le législateur turc et intégré d’abord dans la Loi sur l’Arbitrage International et plus tard dans le Code de Procédure Civile. En droit français, le principe de séparabilité est établi par la jurisprudence, ensuite consacré à l’article 1447 du Code de procédure civile. Le contenu du principe et ses effets font l’objet de la présente étude.

🔖

Cite This Article

CHELLI, E. A. (2018). FRANSIZ VE TÜRK TAHKİM HUKUKU PERSPEKTİFİNDEN AYRILABİLİRLİK İLKESİ. Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 0, 55–90. https://ajindex.com/articles/321515

References (3)

  1. Sentence CCI n° 6519, 1991, JDI 1991, p. 1065, obs. Y. Derains. TGI de district de Beyoğlu, 1er ch. Comm., 18 juillet 1995, décision n° 571/39 (décision non publiée) in E. Esen, “Hakem kararlarının tenfizi ve iptali davalarında tahkim anlaşmasının yetkisiz temsilci vasıtasıyla yapıldığı itirazı ve konuya ilişkin 11.10.2000 tarihli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı”, MHB, Année 2003, 23, no 1-2, p. 399. Sentence CCI n° 4131 rendue en 1982, JDI 1983, p. 899, obs. Y. Derains. Cour de cassation, 1ère ch. Civ., 11 juillet 2006, n° 04-14.950, note S. Doireau, Rev. Lamy D. civ., octobre 2006, n° 31, p. 14; note P. Callé, JCP G, novembre 2006, n° 46, p. 2117. Cour de cassation, 2ème ch. Civ., 4 avril 2002, Société Barbot CM c./Société Bouygues Bâtiment, Rec. D. Sirey, 24 avril 2003, p. 1117- 1123, note L. Degos; la même formulation a été retenue par la Chambre commerciale dans l’arrêt du 9 avril 2002, Toulousy c/SNC Philam. Cour de cassation, 19ème ch. Civ., 15 novembre 1995, n° décision 9108/9685 in E. Ertekin, I. Karatas, Uygulamada İhtiyari Tahkim ve Yabancı Hakem Kararlarının Tenfizi, Tanınması, Yetkin, 1997, p. 510. Cour de cassation, 1ère ch. Civ., 16 juin 1993, Rev. Arb. 1994, p. 212, note D. Cohen. Cour de cassation, 13ème ch. Civ., 22 avril 1993, pourvoi n° 2051/3488 (décision inédite), in C. Şanlı, Uluslararası ticari akitlerin hazırlanması ve uyuşmazlıkların çözüm yolları, Beta, 2002, p. 296. Cour de cassation, 1ère ch. Civ, Sonetex, 3 mars 1992, Rev. Arb. 1993, p. 273, P. Mayer; JDI 1993, p. 140, B. Audit; RTD Com. 1993, p. 647 E. Loquin Cour de cassation, 1ère ch. Civ., 10 juillet 1990,
  2. Cassia, Rev. Crit. DIP 1991, p. 825; Rev. Arb. 1990, p. 851, J.-H Moitry, C. Vergne, JDI 1992, p. 168, E. Loquin. Cour de cassation, 15ème ch. Civ., 19 février 1990, pourvoi n° 5255/679 in E. Ertekin, I. Karatas, Uygulamada İhtiyari Tahkim ve Yabancı Hakem Kararlarının Tenfizi, Tanınması, Yetkin, 1997, p. 504. Cour de cassation, 1ère ch. Civ., 6 décembre 1988, Navimpex Bull. I, n° 343, p. 233, JDI 1990, p. 134, note M.-L. Niboyet. Cour de cassation, 1ère ch. Civ., 10 mai 1988, Rev. Arb. 1988, p. 679, note Ch. Jarrosson. Cour de cassation 13ème ch. Civ. 26 mai 1976, pourvoi n° 76/7803, jugement n° 76/4297, in Kalpsüz T, “Tahkim Anlaşması”, Mélanges Ünal Tekinalp, Tome II, 2003, note de bas de page 36, p. 1043. Cour de cassation 1ère ch. Civ., 18 mai 1971,
  3. Impex, Rev. Arb. 1972, p. 2, note Ph. Kahn; D. 1972, p. 37, note D. Alexandre; Rev. Crit. DIP, 1969, p. 738, note E