AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMultidisciplinary team assessment should be performed all of patients being referred for PEG tubes insertion.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Percutaneous endoscopic gastrostomy (PEG) become the modality of choice for providing enteral access to patients who require long-term enteral nutrition. PEG is accepted method of placing a feeding tube to enable enteral feeding in patients with swallowing difficulties. However, the factors associated with complications and death after PEG have not been studied in detail. Objective and study design: In this study, our purpose reported on 68 patients who underwent PEG placement between January 2004 and March 2008. The PEG procedure was performed on 68 patients from January 2004 to March 2008 in intensive care unit. Clinical outcomes were retrospectively collected in these patients. Results: A total of 11.76 % of the identified patients had neurologic disease, 32.35% of patients had trauma, 22.05 % of patients had postoperative respiratory failure, 8.85% of patients had other respiratory failure, 1.47 % of patients had intoxication and 23.52 % of patients had intracerebral hematoma, ischemia, tumor. In all patients, PEG tubes were placed succesfully, but several complications were observed in 13 patients (19.11 %) ( bleeding in 1 patient (1.47 %), infection in 8 patients (11.76 %), subcutaneous amphysema in 1 patient (1.47 %) and obstruction of PEG tube in 3 patients (4.41 %). After PEG tube insertion, 15 patients (22.05 %) died within two weeks. Conclusion: Mortality and morbidity rates after PEG tube insertion are not insignificant. PEG placement appears to be a safe and effective approach to enteral nutritional support in critical care patients requiring long-term access to the gastrointestinal system. Multidisciplinary team assessment should be performed all of patients being referred for PEG tubes insertion.
Özet
Amaç ve Çalışma Yöntemi: Bu çalışmada, amacımız Ocak 2004-Mart 2008 yılları arasında PEG uygulanan 68 hastayı değerlendirmekti. Yoğun bakım ünitesinde Ocak 2004- Mart 2008 arasında 68 hastaya PEG girişimi uygulandı. Bu hastalarda klinik gidiş retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların % 11.76sı nörolojik hastalıklar, %32.35i travma, %22.05i postoperatif solunum yetmezliği, %8.85i diğer nedenlere bağlı solunum yetmezliği, %1.47si zehirlenme, ve %23.52si intraserebral hematom, iskemi ve tümör hastasi idi. Tüm hastalarda PEG tüpü başarı ile yerleştirildi, fakat 13 (% 19.11) hastada çeşitli komplikasyonlar (1 hastada (%1.47) kanama, 8 hastada (%11.76) enfeksiyon, 1 hastada (% 1.47) cilt altı amfizem ve 3 hastada (% 4.41) PEG tüpünde obstruksiyon) gelişti. PEG tüpü yerleştirildikten sonra 15 hasta (% 22.05) 2 hafta içinde kaybedildi. Sonuç: PEG tüpü uygulamasından sonraki mortalite ve morbidite oranları tam olarak bilinmemektedir. Uzun süreli gastrointestinal geçiş gerektiren yoğun bakım hastalarında enteral beslenme desteği sağlamak için PEG uygulaması etkili ve güvenli kabul edilmektedir. PEG tüpü yerleştirilmesi için tüm hastalar multidisipliner bir ekip tarafından değerlendirilmelidir.