SavedAdd your journal

Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 20 - Sayı: 2

TOPLUMSAL DIŞLANMA PRATİKLERİ ÜZERİNDEN TRABZON’DA ENGELLİ KADINLAR

NEZAHAT ALTUNTAŞ DUMAN
GÜLMELEK DOĞANAY
Pages
1–48
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmaya temel oluşturan veriler, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı desteği ile KTÜ Kadın Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından gerçekleştirilen “Trabzon’da Engelli Kadınlar ve Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği” projesi kapsamında yapılan saha araştırmasına dayanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Toplum, kendisini oluşturan bireylerden toplumsal normlara uygun davranmasını bekler.
📊
Key Findings & Data:Kendisinden beklenen rolleri yerine getiren, kültürel normlara uygun bedenler toplumun devamlılığını sağlama noktasında yeterli görülürlerken, söz konusu normların dışında kalan bedenler ötekileştirilmekte ve toplumsal sistemin dışına itilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmaya temel oluşturan veriler, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı desteği ile KTÜ Kadın Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından gerçekleştirilen “Trabzon’da Engelli Kadınlar ve Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği” projesi kapsamında yapılan saha araştırmasına dayanmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Toplumsal Cinsiyet · Engelli Kadın · Toplumsal Dışlanma

Özet

Toplum, kendisini oluşturan bireylerden toplumsal normlara uygun davranmasını bekler. Kendisinden beklenen rolleri yerine getiren, kültürel normlara uygun bedenler toplumun devamlılığını sağlama noktasında yeterli görülürlerken, söz konusu normların dışında kalan bedenler ötekileştirilmekte ve toplumsal sistemin dışına itilmektedir. Bu bağlamda, engelli bedenlerin sergiledikleri performanslar yetersiz görülmekte ve engelliler için toplumun kıyısında yaşamak bir kader olmaktadır. Yapılan çalışmalar kadın engellilerin, engelli erkeklere kıyasla toplumsal dışlanma ve ayrımcılığı daha ağır yaşadıklarını göstermektedir. Engelli olma durumu özellikle kadınların yaşadığı toplumsal cinsiyet eşitsizliğini arttırmaktadır. Böylece toplum tarafından ideal bedene sahip olmadığı düşünülen engelli kadının bedeni görünmez olmakta ve toplumdan izole edilme sonucuyla karşılaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Trabzon’da yaşayan engelli kadınların toplumdan, toplumsal cinsiyet rollerinden, eğitim, ekonomi ve siyaset alanlarından dışlanma süreçlerini analiz etmektir. Çalışmaya temel oluşturan veriler, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı desteği ile KTÜ Kadın Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından gerçekleştirilen “Trabzon’da Engelli Kadınlar ve Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği” projesi kapsamında yapılan saha araştırmasına dayanmaktadır.

🔖

Cite This Article

DUMAN, N. A., DOĞANAY, G. (2017). TOPLUMSAL DIŞLANMA PRATİKLERİ ÜZERİNDEN TRABZON’DA ENGELLİ KADINLAR. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 1–48. https://ajindex.com/articles/314798

References (17)

  1. Abu-Habib, L. (1997). Gender and Disability: Women’s Experiences in the Middle East. Oxford: Oxfam. Aral, N., Gürsoy, F. ve Bütün Ayhan, A. (2005). Engelli Kadına Yönelik Fiziksel İstismar. Engelli Kadınların Sorunları ve Çözümleri Sempozyumu, 29-30 Nisan 2005, Kocaeli, 30-35.
  2. Asch, A. (2001).
  3. Critical Race Theory, Feminism, and Disability: Reflections on Social Justice and Personal Identity, Ohio State Law Journal, Sayı: 62, 1-17.
  4. Asch, A. ve Fine, M. (1988). Introduction: Beyond Pedestals. Michelle Fine ve Adrienne Asch (der.), Women with Disabilities: Essays in Psychology, Culture and Politics içinde (s. 1-37). Philadelphia: Temple University. Barnes, C., vd. (2002).
  5. Introduction, Colin Barnes vd. (der.), Disability Studies Today içinde (s. 1-17). USA: Blacwell Publishers.
  6. Begum, N. (1992). Disabled Women and the Feminist Agenda, Feminist Review, Sayı: 40, 70-84.
  7. Burcu, E. (2007). Türkiye’de Özürlü Birey Olma: Temel Sosyolojik Özellikleri ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
  8. Burcu, E. (2015a). Türkiye’de Yeni Bir Alan: Engellilik Sosyolojisi ve Gelişimi, Sosyoloji Konferansları, Cilt:52, Sayı: 2, 319-341.
  9. Burcu, E. (2015b). Engellilik Sosyolojisi. Ankara:
  10. Anı Yayınları.
  11. Burcu, E., Kamanlıoğlu, M. ve Şahin B. (2006). Özürlü Bireylerin Eş Seçiminde Yaşadıkları Sorunların Cinsiyete Göre Karşılaştırılması, Woman 2000, Cilt: 7, Sayı: 2, 3-30.
  12. Buz, S. ve Karabulut, A. (2015). Ortopedik Engelli Kadınlar: Toplumsal Cinsiyet Çerçevesinde Bir Çalışma. Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 7, 25-45.
  13. Charlton, J. I. (2006). The Dimensions of Disability Oppression: An Overview, Lennard J. Davis (der.), The Disability Studies Reader içinde (s. 217-227). New York: Routeledge. Davis, L. J. (1995). Enforcing Normalcy: Disability, Deafness, and the Body. London/New York: Verso. Dhungana, B. M. (2006). The Lives of Disabled Women in Nepal: Vulnerability without Support. Disability and Women, Cilt: 21, Sayı: 2, 133-146.
  14. Ellis, A. ve Llewellyn, M. (1997). Dealing With Differences: Taking Action on Class, Race, Gender and Disability. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
  15. Emmett, T. ve Alant, E. (2006). Women and Disability: Exploring the Interface of Multiple Disadvantage. Development Southern Africa, Cilt: 23, Sayı: 4, 445-460.
  16. Engin, N., vd. (2005). Toplum Temelli Rehabilitasyon Programında Engelli Kadın Profilinin Değerlendirilmesi. Engelli Kadınların Sorunları ve Çözümleri Sempozyumu, 29-30 Nisan 2005, Kocaeli, 116-120.
  17. Ewing, D. W. (2002). D