SavedAdd your journal

Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 2

HEALTHISM (SAĞLIKÇILIK) İDEOLOJİSİ VE SAĞLIK HAREKETİNİN DÖNÜŞÜMÜ: SAĞLIKLI OLMAK VE SAĞLIK ARAYIŞININ DEĞİŞEN SOSYOKÜLTÜREL DİNAMİKLERİ

Kayhan DELİBAŞ
Şeyda KANKURDAN
Pages
67–103
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalenin temel amacı Healthism ideolojisinin de ötesine geçen risk toplumu yani reflexive modernite koşullarında sağlık-hastalık, sağlıklı olmak, iyi olmak durumlarının ne olduğu ve ne olması gerektiğine ilişkin değişen anlamlandırmalar, algılar, beklentiler ve yaygın korkuların sosyokültürel temellerinin ortaya konulmasıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Son dönemlerde sağlık alanındaki yaygın tartışmaların çoğunlukla sağlıkta neoliberal dönüşüm, ilaç endüstrisi, zararlı gıdalar, bozulan hasta-hekim ilişkisi vb. eksenli yaşandığı görülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu tartışmalar belli ölçülerde yararlı ve gerekli olmakla birlikte, toplumsal ve kültürel alana ilişkin değerlendirmelerin ise ihmal edildiği söylenebilir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalenin temel amacı Healthism ideolojisinin de ötesine geçen risk toplumu yani reflexive modernite koşullarında sağlık-hastalık, sağlıklı olmak, iyi olmak durumlarının ne olduğu ve ne olması gerektiğine ilişkin değişen anlamlandırmalar, algılar, beklentiler ve yaygın korkuların sosyokültürel temellerinin ortaya konulmasıdır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sağlıkçılık · Güven · Neoliberalizm

Özet

Son dönemlerde sağlık alanındaki yaygın tartışmaların çoğunlukla sağlıkta neoliberal dönüşüm, ilaç endüstrisi, zararlı gıdalar, bozulan hasta-hekim ilişkisi vb. eksenli yaşandığı görülmektedir. Bu tartışmalar belli ölçülerde yararlı ve gerekli olmakla birlikte, toplumsal ve kültürel alana ilişkin değerlendirmelerin ise ihmal edildiği söylenebilir. Son on yılda gerek medya organlarında gerekse de sosyal bilimsel literatürdeki tartışmalarda sağlık-hastalık, beden-benlik, gençlik-yaşlılık, hayat ve ölüm hakkındaki algıların, anlamların, beklentiler ve değer sistemlerinin önemli ölçüde dönüşmüş olduğunu belirtmemiz gerekir. 80’lerin sonlarında ABD’de ortaya çıkan Healthism (Sağlıkçılık) ideolojisine de sağlığı her şeyin üzerinde bir değer noktasına yükselterek aslında paradoksal olarak ulaşılması imkânsız bir hedef oluşturmuştu. Dahası, sağlığın öncelikli olarak bireyin bir sorumluluğu olarak tanımlanması, artan bireyselleşme, uzmanlara ve sistemlere duyulan güvenin aşınması, gibi faktörlerin de mevcut tartışmalarda hiç hesaba katılmadığı görülmektedir. Bu makalenin temel amacı Healthism ideolojisinin de ötesine geçen risk toplumu yani reflexive modernite koşullarında sağlık-hastalık, sağlıklı olmak, iyi olmak durumlarının ne olduğu ve ne olması gerektiğine ilişkin değişen anlamlandırmalar, algılar, beklentiler ve yaygın korkuların sosyokültürel temellerinin ortaya konulmasıdır.

🔖

Cite This Article

DELİBAŞ, K., KANKURDAN, Ş. (2020). HEALTHISM (SAĞLIKÇILIK) İDEOLOJİSİ VE SAĞLIK HAREKETİNİN DÖNÜŞÜMÜ: SAĞLIKLI OLMAK VE SAĞLIK ARAYIŞININ DEĞİŞEN SOSYOKÜLTÜREL DİNAMİKLERİ. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 67–103. https://ajindex.com/articles/314792

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Anderson,L., B.(2009), “Whatdetermines the behaviour and performance of health professionals? Public service motivation, professional norms and/or economic incentives”, International Review of Administrative Sciences, Vol. 75 No. 1, pp. 79-97.
  2. Ayo, N. (2012) Understanding health promotion in a neoliberal climate and the making of health conscious citizens, Critical Public Health, 22:1, 99-105.
  3. Baudrillard J. (2004)
  4. Tüketim Toplumu. Ayrıntı yayınları, İstanbul.
  5. Bauman, Z. (1992). Mortality, immortality and other life strategies. Cambridge: Polity. Beck, U. (1992). Risk society: Towards a new modernity. Trans. R. Ritter. London: Sage Publications. Beck U., Giddens A. and Lash, S. (1994) Reflexive Modernization: Politics, Traditions and aesthetics in the Modern Social Order. Cambridge: Polity Press.
  6. Bentley, T. (2005) Everday Democrasy: Why We Get the Politicians We Deserve, London: Demos. Bricklin, M. (1976) The Practical Encyclopedia of Nature Healing. Rodale Press,
  7. Emmaus, Pa. US. Burgess, A. (2004) Cellular phones, public fears, and a culture of precaution. New York: Cambridge University Pres. Calnan, M.W. and Sanford, E. (2004), “Public trust in health care: the system or the doctor?”, Quality and Safety in Health Care, Vol. 13 No. 2, pp. 92-97.
  8. Cockerham W. C. ve Ritchey, F. C. (1997).
  9. Dictionary of Medical Sociology, Westport: Greenwood Pres. Conrad, P (2007) The Medicalization of Society On the Transformation of Human Conditions into Treatable Disorders John Hopkins University Press,
  10. Baltimore. Conrad, P ve Barker, K (2010). “The Social Construction of Illness: Key Insights and Policy Implications.” Journal of Health and Social Behavior 51:67–79.
  11. Crawford R (1980) Healthism and the medicalization of everyday life. International Journal of Health Services 10 (3): 365–388.
  12. Crawford R (2004) Risk ritual and the management of control and anxiety in medical culture. Health 8(4): 505–528.
  13. Crawford, R. (1977) You are dangerous to your health: The ideology and politics of victim blaming. Int. J. Health Serv. 7(4): 663-680, 1977, and Social Policy 8(4): 10-20, 1978.
  14. Delibaş K. (2013) “Sağlığa İlişkin Korkular: Güven Erozyonu Bağlamında Sağlık Korkularını Anlamlandırmak”, (içinde) Elbek, O. “Kapitalizm Sağlığa Zararlıdır”, Hayy Kitap, İstanbul Delibaş K., (2015) The Rise of Political Islam in Turkey: Urban Poverty, Grassroots Activism and Islamic Fundamentalism, I.B.Tauris, London Delibaş, K. (2017), “Risk Toplumu: Belirsizlikler ve Söylentiler Sosyolojisi”, Ay