Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2015 / Cilt: 18 - Sayı: 2

-

ERİL YARGIYA KARŞI KADININ SOYADI MÜCADELESİ ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
46–107
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The question of gender inequality about woman’s surname seen in the judgement system, can be resolved if the jurisdiction puts away its patriarchal point of view and makes decisions which will ameliorate woman’s disadvantaged conditions, protect her rights against masculine dominance

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this research, the issue of women's surname discussed in the context of gender inequality was examined in the framework of the Constitutional Court’s decisions of Argued No. 2009/85 and Decided No. 2011/49 and of Application No. 2013/2187.
📊
Key Findings & Data:According to these decisions, The Constitutional Court decided that women who are married were not able to use their surname before marriage until 2014.
💡
Conclusion & Impact:The question of gender inequality about woman’s surname seen in the judgement system, can be resolved if the jurisdiction puts away its patriarchal point of view and makes decisions which will ameliorate woman’s disadvantaged conditions, protect her rights against masculine dominance
🔬Design:Research Article
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Toplumsal Cinsiyet · Anayasa Mahkemesi · Soyadı

Abstract

In this research, the issue of women's surname discussed in the context of gender inequality was examined in the framework of the Constitutional Court’s decisions of Argued No. 2009/85 and Decided No. 2011/49 and of Application No. 2013/2187. According to these decisions, The Constitutional Court decided that women who are married were not able to use their surname before marriage until 2014. After this date, it has changed its opinion and opened the way of using surname before marriage for the women who applied to the Constitutional Court by the way of individual communication. But, the jurisprudence change cannot put away the reality of that the jurisdiction has an attitude and a language based on the gender discrimination. Surname, is one of the rights strictly connected to the people and it is not possible to be changed by force. But, woman is forced to change her surname by marriage or divorce. This is a violation of women’s right. The question of gender inequality about woman’s surname seen in the judgement system, can be resolved if the jurisdiction puts away its patriarchal point of view and makes decisions which will ameliorate woman’s disadvantaged conditions, protect her rights against masculine dominance

Özet

Bu çalışmada, toplumsal cinsiyet eşitsizliği bağlamında ele alınan kadının soyadı meselesi, Anayasa Mahkemesi’nin 2009/85 esas ve 2011/49 karar sayılı ve 2013/2187 başvuru numaralı kararları çerçevesinde incelenmiştir. Söz konusu kararlara göre, Anayasa Mahkemesi, 2014 yılına kadar, kadının evlenmeden önceki soyadını evlendikten sonra da kullanabilmesinin mümkün olamayacağına karar vermiştir. Bu tarihten sonra görüş değiştirmiş ve bireysel başvuru yoluyla, Anayasa Mahkemesi’ne başvuran kadınların evlenmeden önceki soyadlarını kullanabilmelerinin yolunu açmıştır. Ancak, bu içtihat değişikliği dahi yargının cinsiyete dayalı ayrımcı bir anlayışa ve dile sahip olduğu gerçeğini ortadan kaldırmamıştır. Soyadı, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haklardandır ve zorla değiştirilmesi mümkün değildir. Ancak kadın, evlenmekle veya boşanmakla soyadını değiştirmek zorunda bırakılmaktadır. Bu, bir kadın hakları ihlalidir. Kadının soyadı çerçevesinde, yargıda ortaya çıkan söz konusu toplumsal cinsiyet eşitsizliği, yargının ataerkil bakış açısından vazgeçmesi ve kadının dezavantajlı konumunu iyileştirecek, onun haklarını eril tahakküme karşı koruyacak kararlar alması ile giderilecektir.

🔖

Cite This Article

DOĞANAY, G., STONE, L. (2015). -. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 46–107. https://ajindex.com/articles/314690

References (24)

  1. Addi, L. (2001). Violence Symbolique et Statut du Politique Chez Pierre Bourdieu. Revue Française De Science Politique, Sayı: 6, 949-963, http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/rfsp_0035- 2950_2001_num_51_6_403686 (Erişim Tarihi: Kasım 2014).
  2. Altunok, G. (Kasım, Aralık, Ocak 2007-2008). Şiddetin Eleştirisi Olarak İktidar: Arendt ve Foucault, Doğu Batı: Şiddet, Ankara, Sayı: 43, 51-74.
  3. Arat, N. (2006).
  4. Feminist Hukuk, Kadın Araştırmaları Dergisi, Sayı: 9, 53-65.
  5. Arpacı, M. (2012-2013). Modernitenin Eşiğinde Toplumsal Cinsiyet Rejimi: Pastoral İktidar, Beden Politikaları ve Evlilik, Doğu-Batı: Toplumsal Cinsiyet, Sayı: 63, 131-146.
  6. Ayan, S. (2012). Anayasa Mahkemesi Kararları ve Çocuklar ile Kadının Soyadına İlişkin Değişiklik Tasarısı Taslağı Işığında Soyadının İlk Kez Edinilmesi, Kendiliğinden Değişmesi ve Değiştirilmesi, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt:16, Sayı:4, 19-90.
  7. Bartlett, K. T. (1990).
  8. Feminist Legal Methods, Harvard Law Review, Cilt: 109, Sayı: 4, 829-888.
  9. Bartlett, K. T. (1994).
  10. Gender Law, Duke Journal of Gender Law and Policy, Cilt: 1, Sayı: 1, 1-20.
  11. Berktay, F. (2000). Tek Tanrılı Dinler Karşısında Kadın. İstanbul: Metis, 2. Baskı.
  12. Bourdieu, P. (2006). Pratik Nedenler: Eylem Kuramı Üzerine. Hülya Uğur Tanrıöver (Çev.). İstanbul: Hil, 2. Baskı.
  13. Butler, J. (2005). Cinsiyet Belası: Feminizm ve Kimliğin Altüst Edilmesi. Başak Ertürk (Çev.). İstanbul:
  14. Metis. Çağlar Gürgey, F. İ. (2014). ‘Feminist Hukuk Kuramı’ Nedir?, Hukuk Kuramı, Cilt: 1, Sayı: 5, 28-44.
  15. Çağlar, S. (2012). Anayasa Mahkemesi Kararlarında Eşitliğin Dar Yorumu, Ankara Barosu Dergisi, Sayı:3, 42-86, http://www.ankarabarosu.org.tr/siteler/ankarabarosu/tekmakale/2012-3/02.pdf (Erişim Tarihi: Ekim 2013).
  16. Çaha, Ö. (2000). Sivil Kadın. Ankara:
  17. Savaş Yayınevi.
  18. Çakır, S. (2013). Feminizm: Ataerkil İktidarın Eleştirisi. Birsen Örs (Der.), 19. Yüzyıldan 20. Yüzyıla Siyasal İdeolojiler içinde (s. 413-475). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  19. De Beauvoir, S. (1949). Le Deuxième Sexe II: Expérience Vécue. Edition Gallimard. Dinçkol, B. (2005). Kadın-Erkek Eşitliği İçin Pozitif Ayrımcılık, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 8, 101-117.
  20. Durudoğan, H. (2010). İkinci Dalga Fransız Feminizmine Kısa Bir Bakış, Hülya Durudoğan vd. (Der.), Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları içinde (s. 67-97). İstanbul:
  21. Koç Üniversitesi.
  22. Ecevitoğlu, P. (2012).
  23. Namus, Töre ve İktidar: Kadının Çıplak Hayat Olarak Kuruluşu. Ankara:
  24. Dipnot. Ergene, D. (201