SavedAdd your journal

Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 20 Sayı: 2

KADIN CİNAYETLERİNDE SEMBOLİK İKTİDARIN KRİZİ

Haktan URAL
Çabuk Nilay KAYA
Pages
356–382
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, son yıllarda kamusal tartışmalarda ve akademik alanda görünürlük kazanan kadın cinayetleri olgusunun hangi sembolik anlamlarla birlikte ortaya çıktığı, öldürücü şiddet pratiğinin hangi kadınlıkları sembolik olarak “değersiz”, dolayısıyla da öldürülmeye “değer”, olarak ürettiği mercek altına alınmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın kuramsal çerçevesini, Grzyb’in (2016) kadın cinayetleri olgusunu anlamak için Bourdieu’nün sembolik iktidar ve sembolik şiddet kavramlarına başvurarak oluşturduğu kavramsal araçlar oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Kadın Cinayetleri · Sembolik İktidar · Sembolik Şiddet

Özet

Bu çalışmada, son yıllarda kamusal tartışmalarda ve akademik alanda görünürlük kazanan kadın cinayetleri olgusunun hangi sembolik anlamlarla birlikte ortaya çıktığı, öldürücü şiddet pratiğinin hangi kadınlıkları sembolik olarak “değersiz”, dolayısıyla da öldürülmeye “değer”, olarak ürettiği mercek altına alınmaktadır. Hem uluslararası literatürde hem de Türkiye üzerine incelemelerde sıklıkla niceliksel bir yaklaşımla incelenen kadın cinayetleri olgusunun nitel bir yaklaşımla anlaşılması hedeflenmektedir. Bu doğrultuda, Diyarbakır’da öldürülen üç kadının sonuçlandırılmış dava dosyaları incelenmektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesini, Grzyb’in (2016) kadın cinayetleri olgusunu anlamak için Bourdieu’nün sembolik iktidar ve sembolik şiddet kavramlarına başvurarak oluşturduğu kavramsal araçlar oluşturmaktadır. Bu çerçeveden hareketle, öldürülen kadınların sembolik iktidar mekanizmaları içerisinde itaatkar, uysal ve saygın olmayan kadınlık temsilleriyle anlamlandırıldıkları ileri sürülmektedir. Bu sembolik şiddet biçimi sembolik iktidarın kriz dinamiklerini oluşturmaktadır. Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.

🔖

Cite This Article

URAL, H., KAYA, Ç. N. (2017). KADIN CİNAYETLERİNDE SEMBOLİK İKTİDARIN KRİZİ. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 2, 356–382. https://ajindex.com/articles/314622

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Abrahams, N., Jewkes, R., Martin, L. J., Mathews, S., Vetten, L., & Lombard, C. (2009). Mortality of Women From Intimate Partner Violence in South Africa: A National Epidemiological Study. Violence and Victims, 24(4), 546–556.
  2. Acar, F., & Altunok, G. (2013). The “Politics of Intimate” at the Intersection of Neo-Liberalism and Neo-Conservatism in Contemporary Turkey. Women’s Studies International Forum, 41(P1), 14–23. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2012.10.001
  3. Alemdaroğlu, A. (2015).
  4. Escaping Femininity, Claiming Respectability: Culture, Class and Young Women in Turkey. Women’s Studies International Forum, 53, 53–62. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2015.09.006
  5. Arın, C. (2001). Femicide in the Name of Honour in Turkey. Violence Against Women, 7(7), 821–825.
  6. Bourdieu, P. (1991). Language and Symbolic Power. Cambridge: Polity Press.
  7. Campbell, J. C., Glass, N., Sharps, P. W., Laughon, K., & Bloom, T. (2007). Intimate Partner Homicide: Review and Implications of Research and Policy. Trauma, Violence & Abuse, 8(3), 246–263.
  8. Campbell, J., & Runyan, C. W. (1998). Femicide: Guest Editors’ Introduction. Homicide Studies, 2(4), 347–352.
  9. Çetin, İ. (2015). Defining Recent Femicide in Modern Turkey. Journal of International Women’s Studies, 16(2), 346–360.
  10. Corradi, C., Marcuello-Servós, C., Boira, S., & Weil, S. (2016). Theories of Femicide and Their Significance for Social Research. Current Sociology, 64(7), 975–995.
  11. Dobash, R. E., & Dobash, R. P. (2008). Murder in Britain Study: The Murder of Women. Strengthening Understanding of Femicide: Using Research to Galvanize Action and Accountability içinde (ss. 66–72).
  12. Washington. Doğan, R. (2014). The Profile of victims, perpetrators and unfounded beliefs in honour killings in Turkey. Homicide Studies, 18(4), 389–416.
  13. Ertürk, Y. (2015). Sınır Tanımayan Şiddet: Paradigma, Politika ve Pratikteki Yönleriyle Kadına Şiddet Olguslu. İstanbul:
  14. Metis. Eslen-Ziya, H. (2012). Türk Ceza Kanunu Değişiminde Kadın Aktivistler: Bir Lobicilik Hikayesi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 15(1), 120–149.
  15. Frye, V., Hosein, V., Waltermaurer, E., Blaney, S., & Wilt, S. (2005). Femicide in New York City: 1990 to 1999. Homicide Studies, 9(3), 204–228.
  16. Gazioğlu, E. (2013). Kadın Cinayetleri: Kavramsallaştırma ve Sorunlu Yaklaşımlar. Sosyal Politika Çalışmaları, 7(30), 89–100.
  17. Grzyb, M. A. (2016). An Explanation of Honour- Related Killings of Women in Europe Through Bourdieu’s Concept of Symbolic Violence and Masculine Domination. Current Sociology,