Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 1

KORKU MEKANLARI: TERÖR KORKUSUNUN MEKANSAL BOYUTU VE KAÇINMA DAVRANIŞI

Pages
1–33
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma, Türkiye’de terör korkusunun mekansal yoğunluğunu ve bunu tetikleyen faktörleri ortaya koyması açısından literatür için önem arz etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Terör korkusu, son yıllarda dünya çapında gerçekleşen ve büyük oranda sivil halkı hedef alan terör saldırılarının ortaya çıkardığı önemli bir sorundur.
📊
Key Findings & Data:Araştırma verileri, 2018 yılında Ankara’da gerçekleştirilen 400 anket ve 20 görüşmenin sonuçlarına dayanmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma, Türkiye’de terör korkusunun mekansal yoğunluğunu ve bunu tetikleyen faktörleri ortaya koyması açısından literatür için önem arz etmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:terör korkusu · mekan · kaçınma davranışı

Özet

Terör korkusu, son yıllarda dünya çapında gerçekleşen ve büyük oranda sivil halkı hedef alan terör saldırılarının ortaya çıkardığı önemli bir sorundur. Bu korku pek çok unsur tarafından tetiklenebilmektedir. Araştırmanın temel amacı, terör korkusu ile mekan ilişkisini ortaya koymak ve korkunun belirli mekanlarda yoğunlaşıp yoğunlaşmadığını saptamaktır. Araştırmanın teorik çerçevesini, suç korkusunu mekanın fiziksel ve sosyal özellikleri bağlamında ele alan kentsel organizasyonsuzluk teorilerden düzensizlik, sosyal kontrol ve altkültürel çeşitlilik teorileri oluşturmaktadır. Dünya risk toplumu teorisi, araştırma kapsamında faydalanılan bir diğer teorik bağlamdır. Araştırma verileri, 2018 yılında Ankara’da gerçekleştirilen 400 anket ve 20 görüşmenin sonuçlarına dayanmaktadır. Araştırma sonuçları, terör korkusunun belirli mekanlarda diğerlerine göre daha çok hissedildiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca düzensizlik ve sosyal kontrol teorileri gibi suç korkusu teorilerinin, terör korkusunu açıklayamadığı, altkültürel çeşitlilik teorisinin ise korkunun mekansal yoğunlaşması üzerinde nispeten açıklayıcı olduğu ortaya konulmuştur. Araştırma, Türkiye’de terör korkusunun mekansal yoğunluğunu ve bunu tetikleyen faktörleri ortaya koyması açısından literatür için önem arz etmektedir.

🔖

Cite This Article

ÇINĞI, T. G. (2020). KORKU MEKANLARI: TERÖR KORKUSUNUN MEKANSAL BOYUTU VE KAÇINMA DAVRANIŞI. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 1–33. https://ajindex.com/articles/314600

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Ahmed, S. (2015). The ‘emotionalization of the “war on terror”: Counterterrorism, fear, risk, insecurity and helplessness”. Criminology & Criminal Justice, 15(5), 545–560.
  2. Aly, A. and Green, L. (2010). Fear, anxiety and the state of terror. Studies in Conflict & Terroris, 33: 268–281.
  3. Beck, U. (2014). Risk toplumu başka bir modernliğe doğru. (Çev. K. Özdoğan ve B. Doğan). İstanbul:
  4. İthaki Yayınları.
  5. Beck, U. (2006). Living in the world risk society: A Hobhouse Memorial Public Lecture given on Wednesday 15 February 2006 at the London School of Economics. Economy and society, 35(3), 329-345.
  6. Beck, U. (2005). Siyasallığın icadı. (Çev. N. Ünler). İstanbul:
  7. İletişim Yayınları.
  8. Beck, U. (2002a). The terrorist threat: world risk society revisited. Theory, culture & society, 19(4), 39-55.
  9. Beck, U. (2002b). The silence of words and political dynamics in the world risk society. Logos, 1(4), 1-18.
  10. Box, S., Hale, C., & Andrews, G. (1988). Explaining fear of crime. The British Journal of Criminology, 28 (3), 340-356.
  11. Bunch, J., Clay-Warner, J., & Lei, M. K. (2015). Demographic characteristics and victimization risk: Testing the mediating effects of routine activities. Crime & Delinquency, 61(9), 1181-1205.
  12. Cohen, L. E. and Felson, M. (1979). Social change and crime rate trends: A routine activity approach. American sociological review, 588-608.
  13. Connerton, P. (2009). How modernity forgets. Cambridge: Cambridge University Press.
  14. Corkin, D., Wiesner, M., Reyna, R. S., and Shukla, K. (2015). The role of deviant lifestyles on violent victimization in multiple contexts. Deviant Behavior, 36(5), 405-428.
  15. Covington, J. and Taylor, R. B. (1991). Fear of crime in urban residential neighborhoods. The Sociological Quarterly, 32(2), 231-249.
  16. Demirçivi, E. R. (2015). Metropollerde terörizm algısı: Ankara’da bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü. Dolu, O. (2015). Suç Teorileri. Ankara: Global Politika ve Strateji Yayınları.
  17. Dönmezer, S. (1994). Kriminoloji. İstanbul:
  18. Beta Basım Yayım Dağıtım. Durodie, B. (2007). Fear and terror in a post-political age. Government and Opposition, 42(3), 427–450.
  19. Felson, R. B. (1997). Routine activities and involvement in violence as actor, witness, or target. Violence and Victims, 12(3), 209-221.
  20. Garrison, A. H. (2004). Defining terrorism: Philosophy of the bomb, propaganda by deed and change through fear and violence. Criminal Justice Studies, 17(3), 259-279.
  21. Giddens, A. (2004). Modernliği