Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 2

SEKÜLERLEŞME KAVRAMINI TÜRKİYE ÜZERİNDEN SORGULAMAK

Pages
34–66
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makale, sekülerleşme kavramının Türkiye özelinde doğrusal bir süreç izlemediğini, modernleşme krizlerinin birçok alt sistemde deseküler bir yapı ortaya çıkardığını göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makale, sekülerleşme kavramına eleştirel bir değerlendirme getirmeyi amaçladığı gibi, kavramı Batı dışı modernleşmenin uğrağı olan Türkiye üzerinden de incelemeyi hedeflemektedir.
📊
Key Findings & Data:Makale ilk olarak, klasik kuramcıların din olgusuna nasıl yaklaştıklarını ele almakta ve bu kuramcıların dinsellik ile toplumsallık arasındaki bağı modernleşme düşüncesi üzerinden kurduklarını iddia etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makale, sekülerleşme kavramının Türkiye özelinde doğrusal bir süreç izlemediğini, modernleşme krizlerinin birçok alt sistemde deseküler bir yapı ortaya çıkardığını göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sekülerleşme · Modernleşme · Devlet-Kilise Çatışması

Özet

Bu makale, sekülerleşme kavramına eleştirel bir değerlendirme getirmeyi amaçladığı gibi, kavramı Batı dışı modernleşmenin uğrağı olan Türkiye üzerinden de incelemeyi hedeflemektedir. Makale ilk olarak, klasik kuramcıların din olgusuna nasıl yaklaştıklarını ele almakta ve bu kuramcıların dinsellik ile toplumsallık arasındaki bağı modernleşme düşüncesi üzerinden kurduklarını iddia etmektedir. Klasik kuramcıların çağdaş kuramcılara bıraktığı bu miras, modernleşmenin zorunlu olarak sekülerleşmeye yol açtığını öne sürmektedir. Ancak, bu makalenin iddia ettiği gibi sekülerleşme, doğrusal ve evrensel bir süreç olmayıp, Batı Avrupa’da devlet ve Kilise arasındaki iktidar mücadelesinin ve Aydınlanma geleneğinin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Kavramın içinde doğduğu sosyo-politik formasyonun göz ardı edilmesi, sekülerleşme kavramını apolitikleştirmekte ve modernleşen her toplumda “olması gereken” bir süreç olarak imlemektedir. Türkiye özelinde bakıldığında ise, “zorunlu sekülerleşmenin” ekonomi, siyaset ve eğitim gibi alt sistemlerdeki “yeniden kutsallaşma” momentlerini görmediği iddia edilebilir. Bu makale, sekülerleşme kavramının Türkiye özelinde doğrusal bir süreç izlemediğini, modernleşme krizlerinin birçok alt sistemde deseküler bir yapı ortaya çıkardığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

CENGİZ, F. Ç. (2020). SEKÜLERLEŞME KAVRAMINI TÜRKİYE ÜZERİNDEN SORGULAMAK. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 34–66. https://ajindex.com/articles/314595

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Achcar, G. (2013).
  2. Marxism, Orientalism, Cosmopolitanism. London: Saqi Books. Ağaoğulları, M. A. (Ed.) (2016). Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da Siyasal Düşünceler. 7. Baskı. İstanbul: İletişim. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, (2016). 2016 Yılı Faaliyet Raporu. Erişim Tarihi: 05.01.2020. https://www.ailevecalisma.gov.tr/Uploads/sgb/uploads/pages/arge-raporlar/2016-yili-faaliyet- raporu.pdf Batur, B. (2015). Sekülerleşme Türkiye’de. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(38): s.563-572.
  3. Berger, P. (2015). Sekülerleşme Yanlışlandı. M. Ali Kirman ve İhsan Çapçıoğlu. Sekülerleşme: Klasik ve Çağdaş Yaklaşımlar (s. 223-234) içinde M. Ali Kirman (Çev.). Ankara:
  4. Otto. Bora, T. (2011). Taşralaşan ve Taşrasını Kaybeden Türkiye. T. Bora (Ed.). Taşraya Bakmak (s. 37-66) içinde. İstanbul:
  5. İletişim. Bruce, S. (2015). Sekülerleşme: Sistematik Bir Betimleme. M. Ali Kirman ve İhsan Çapçıoğlu. Sekülerleşme: Klasik ve Çağdaş Yaklaşımlar (s. 25-44) içinde İhsan Çapcıoğlu (Çev.). Ankara:
  6. Otto. Casanova, J. (1994). Public Religions in the Modern World. Chicago: The University of Chicago Press.
  7. Chaves, M. (1994). Secularization as Declining Religious Authority. Social Forces, 72(4), s.749-774.
  8. Çiğdem, A. (1997). Bir İmkân Olarak Modernite: Weber ve Habermas. İstanbul: İletişim. Cumhuriyet, (2019). KONDA’dan çarpıcı rapor: Dindar gençler azaldı. Erişim Tarihi: 04.01.2020. http://www.cumhuriyet.com.tr/galeri/kondadan-carpici-rapor-dindar-gencler-azaldi-1298680 Deniz Feneri, (2010). Erişim Tarihi: 05.02.2020. https://www.denizfeneri.org.tr/haberlerarsiv/deniz- feneri-2009-faaliyet-raporu-aciklandi_2521/ Deniz Feneri, (2018). Deniz Feneri 2018 Faaliyet Raporu. Erişim Tarihi: 05.02.2020. https://www.denizfeneri.org.tr/pdf/2018-yili-faaliyet-bulteni_26.pdf
  9. Dobbelaere, K. (2015). Sekülerleşmenin Anlamı ve Kapsamı. M. Ali Kirman ve İhsan Çapçıoğlu. Sekülerleşme: Klasik ve Çağdaş Yaklaşımlar (s. 57-74) içinde Mehmet Süheyl Ünal (Çev.). Ankara: Otto. Sekülerleşme Kavramını Türkiye Fatih Çağatay CENGİZ Üzerinden Sorgulamak Dobbelaere, K. (2007). Testing Secularization Theory in Comparative Perspective. Nordic Journal of Religion and Society, 20(2): s.137-147. Durkheim, É. (2011a). Concerning the definition of religious phenomena. Durkheim on Religion: A selection of readings with biographies and introductory remarks (s. 74-99) içinde W.S.F. Pickering (Der.). Cambridge: James Clarke & Co. Durkheim, É. (2011b). Individualism and the intellectuals. Durkheim on Religion: A selection