Journals / Turkish Studies - Educational Sciences / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 5

ÖĞRETİM DURUMLARI MODELİ: KURAMSAL TEMELLERİ BAĞLAMINDA KAPSAMLI BİR DERLEME ÇALIŞMASI

Pages
2767–2785
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bakımdan çalışmanın hem alanyazına ve hem de öğretim-öğrenme sürecinin temel ögesi olan öğretmenlere uygulamada katkı sağlayacağı umulmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bireyin bilişsel, duyuşsal ve psiko-motor davranışlarını kendi yaşantısı yoluyla istendik yönde ve kalıcı izli olarak değişimini amaçlayan eğitim sistemlerinin iki temel ögesi bulunmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Alanyazında yer alan ve eğitim sistemlerini etkileyen birçok öğretim modeli bulunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bakımdan çalışmanın hem alanyazına ve hem de öğretim-öğrenme sürecinin temel ögesi olan öğretmenlere uygulamada katkı sağlayacağı umulmaktadır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bireyin bilişsel, duyuşsal ve psiko-motor davranışlarını kendi yaşantısı yoluyla istendik yönde ve kalıcı izli olarak değişimini amaçlayan eğitim sistemlerinin iki temel ögesi bulunmaktadır. Bu ögeler, eğitimin öğrenenlerle ilgili olan ögesi “öğrenme” ve öğretenlerle ilgili olan ögesi “öğretim” kavramlarıyla karşılık bulmaktadır. Eğitimin genel ve uzak hedeflerine ulaşılması için kuramsal alt yapılarının geçerli ve güvenilir olduğu öğretim modellerine dayalı olması büyük önem taşımaktadır. Öğretim modeli, büyük olasılıkla ulaşılabilecek öğrenme hedeflerine hangi şartlar altında ulaşılacağını ve bu şartları en iyi sağlayacak yöntemlerin belirlenmesi olarak tanımlanabilir. Alanyazında yer alan ve eğitim sistemlerini etkileyen birçok öğretim modeli bulunmaktadır. Bu modellerden biri de Gagne tarafından geliştirilen “Öğretim Durumları Modelidir.” Öğretim durumları modeli davranışçı, bilişsel ve bilgiyi işleme modellerinden yararlanmış ve bu modellerin en genel özelliklerini bir bakıma sentezlemiştir. Alanyazında yer alan çoğu kaynaklarda öğretim durumları modeli yer verilmediği; yer veren kaynaklarda modelin teorik temellerinin yüzeysel olarak ele alındığı görülmektedir. Öte yandan bu modelin etkililiğinin sınandığı veya modelle ilgili araştırmaların sayısı ülkemizde oldukça azdır. Öğretim durumları modeli temelde öğrenme aşamaları, öğrenme kategorileri (çeşitleri-türleri-hiyerarşisi) ve öğrenme ürünleri (çıktıları) olmak üzere üç ana bileşenden oluşmaktadır. Derleme niteliği taşıyan bu çalışma kapsamında ulaşılan kaynaklarda öğretim durumları modeliyle ilgili olan bilgiler derlenmiş, bir araya getirilmiş, teorik (kuramsal) temelleri ve temel bileşenleri (öğrenme aşamaları, öğrenme kategorileri ve öğrenme ürünleri) bir bütünlük içerisinde açıkça ve detaylı bir şekilde “öğretim durumları modeli öğretmen el kitabı” niteliğinde açıklanmıştır. Bu bakımdan çalışmanın hem alanyazına ve hem de öğretim-öğrenme sürecinin temel ögesi olan öğretmenlere uygulamada katkı sağlayacağı umulmaktadır.

🔖

Cite This Article

YEŞİLYURT, E. (2019). ÖĞRETİM DURUMLARI MODELİ: KURAMSAL TEMELLERİ BAĞLAMINDA KAPSAMLI BİR DERLEME ÇALIŞMASI. Turkish Studies - Educational Sciences, Cilt: 14 - Sayı: 5, 2767–2785. https://ajindex.com/articles/309541

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akçay, A. (2011). Web macerası öğretim yönteminin Gagne’nin öğretim durumları modeline uygunluğu, Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi,2(1), 1-11.
  2. Akınoğlu, O. (2008). Öğretim ilke ve yöntemleri (Ed. Ş. Tan), Öğretim kuram ve modelleri (ss. 131-179), Ankara:
  3. Pegem Akdemi. Akpınar, B. (2012).
  4. Eğitim programları ve öğretim, Ankara:
  5. Data Yayınları.Alkan, C. (2005), Eğitim teknolojisi,Ankara:
  6. Anı Yayıncılık. Ausubel, D. P. (1963). The psychology of meaningful verbal learning,New York: Grune & Stratton. Ausubel, D. P. (1968). Educational psychology: A cognitive view,New York: Holt, Rinehart and Winston. Bakırcıoğlu, R. (2012). Ansiklopedik eğitim ve psikoloji sözlüğü,Ankara:
  7. Anı Yayıncılık. Baş, G. (2012). Gagne’nin öğretim etkinlikleri modelinin öğrencilerin akademik başarılarına ve İngilizce dersine yönelik tutumlarına etkileri, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (2), 433-457.
  8. Bloom, B. S. (1979). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme(Çev: D. A. Özçelik; 2016), Ankara:
  9. Pegem Akademi. Çelik, M. (2014). Eğitim psikolojisi el kitabı (Ed. R. Ç. Eroğul & F. Yurtal),Öğrenme ve öğrenmeyi etkileyen faktörler (ss. 309-326), Ankara:
  10. Mentis Yayıncılık. Donmuş Kaya, V. (2018). Öğretim etkinlikleri modeli’ne dayalı çevrimiçi öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarılarına, tutumlarına ve öğrenmede kalıcılığa etkisi, Doktora tezi,Fırat Üniversitesi.
  11. Driscoll, M. P. (2005). Psychology of learning for instruction(Öğretim süreçleri ve öğrenme psikolojisi; Çev. Ö. F. Tutkun, S. Okay & E. Şahin; 2012), Ankara:
  12. Anı Yayıncılık. Duman, B. (2007).
  13. Süreç temelli öğrenme-öğretim modeli, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,(19), 37-61.
  14. Eşgi, N. & Arslan, Ö. (2015). Öğretim tasarımı üzerine bir söyleşi: Robert Gagne ve David Merrill, No: 1-2, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi,3(21), 561-589.
  15. Fidan, N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme,Ankara:
  16. Pegem Akademi. Gagne, R. M. & Driscoll, M. P. (1988). Essentials of learning for instruction,Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall. Gagne, R. M. & Medsker, K. L. (1996). The conditions of learning: Training applications,Fort Worth: Harcourt Brace College Publishers.
  17. Gagne, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction, New York: Holt, Rinehart & Winston. Gagne, R. M., Briggs, L. J. & Wager, W. W. (1992). Principles of instructional design,Fort Worth: Harcourt Brace Jovanovich. Gökalp, M. (2014). Öğrenme, öğretme kuram ve yaklaşımları(Ed. B. Oral), Öğretme-öğrenme modelleri (ss. 325-349)