Journals / Turkish Studies - Educational Sciences / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 5

BEDEN EĞİTİMİ VE OYUN DERSİNİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
2199–2217
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmaya katılan sınıf öğretmenlerinin yaş ve meslek yılları arttıkça beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin daha olumsuz tutumlar besledikleri çalışmadan ayrıca elde edilen önemli bir sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı ilkokul öğretim programında yer alan beden eğitimi ve oyun dersinin,Muğla ilindeki sınıf öğretmenlerininderse yönelik görüşleri açısından incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Beden eğitimi ve oyun dersinin okul ve öğretmen değişkenleri açısından değerlendirileceği bir araştırmanın önemli bir bölümünü oluşturması planlanan bu çalışma nitel araştırma tekniklerinden görüşme tekniğinin kullanıldığı betimsel bir çalışma olup çalışmada tarama modeli kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmaya katılan sınıf öğretmenlerinin yaş ve meslek yılları arttıkça beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin daha olumsuz tutumlar besledikleri çalışmadan ayrıca elde edilen önemli bir sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı ilkokul öğretim programında yer alan beden eğitimi ve oyun dersinin,Muğla ilindeki sınıf öğretmenlerininderse yönelik görüşleri açısından incelenmesidir. Beden eğitimi ve oyun dersinin okul ve öğretmen değişkenleri açısından değerlendirileceği bir araştırmanın önemli bir bölümünü oluşturması planlanan bu çalışma nitel araştırma tekniklerinden görüşme tekniğinin kullanıldığı betimsel bir çalışma olup çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Muğla’daki 308 tanesi devlet, 20 tanesi özel olmak üzere 328 ilkokulda görev yapan 3459 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Örneklem büyüklüğü hesaplaması için Başkale’nin (2016) çalışmasında yer verdiği tablo dikkate alınmış, bu doğrultuda 87 öğretmen çalışmayı yeterli örneklem sayısına ulaştırmıştır. Araştırmanın veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmacı, gideceği okulların yönetimlerinden daha önceden görüşme saatleri temin etmiş, oluşturduğu program dahilinde ziyaretlerde bulunmuş, zaman ve maddiyat açısından tasarruf etmiştir. Araştırmada örneklem grubunun demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını anlamak için öncelikle bağımsız örneklemler t testi ve tek yönlü varyans analizleri uygulanmıştır. Örneklem grubundan elde edilen verilerin arasındaki ilişkilere korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen en önemli sonuçlardan bir tanesi,erkek öğretmenlerin kadın öğretmenlere oranla beden eğitimi ve oyun dersini öğretim programınadaha uygun şekilde işlemeleridir. Ayrıca erkek öğretmenlerin fiziken ve zihnen derse kendilerini daha hazır hissettikleri, tesis ve malzeme eksikliklerini dersin kısıtlayıcıları olarak daha az tanımladıkları, dersin kazanımlarına inançlarının daha yüksek olduğu ve diğer derslere beden eğitimi ve oyun dersi saatlerinde daha az yer verdikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmaya katılan sınıf öğretmenlerinin yaş ve meslek yılları arttıkça beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin daha olumsuz tutumlar besledikleri çalışmadan ayrıca elde edilen önemli bir sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇAKIR, E., ŞENTÜRK, H. E. (2019). BEDEN EĞİTİMİ VE OYUN DERSİNİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Turkish Studies - Educational Sciences, Cilt: 14 - Sayı: 5, 2199–2217. https://ajindex.com/articles/309520

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahioğlu-Lindberg Nihal, (2011). Piaget ve ergenlikte bilişsel gelişim, Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(1), s.1-10.
  2. Akyüz, Y. (2010). Türk eğitim tarihi. PegemA Yayıncılık, 10. Altun, M. (2016). İlkokul oyun ve fiziki etkinlikler dersi yeni öğretim programının sınıf öğretmenlerinin görüşleriyle değerlendirilmesi: Kırşehir ili örneği. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 327-347.
  3. Arslan, Y. veAltay, F. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi Ders Programı Ve Ders Uygulamalarına İlişkin Görüşleri. Spor Bilimleri Dergisi, 19(2), 63-79.
  4. Ayan, S. (2007). Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. AnatolianJournal of Psychiatry, 8, 206-214.
  5. Bal, H. (2001). Bilimsel araştırma yöntem ve teknikleri. Isparta: Fen-Edebiyat Fak. Yayınları.
  6. Balyi, I., Way, R., & Higgs, C. (2013). Long-term athlete development. Human Kinetics. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1). Bayat, S., Kaymak, M. N., & Balcı, O. (2016). Primary teachers’ opinions about the difficulties encountered in the Play and Physical Activities course Sınıf öğretmenlerinin Oyun ve Fiziki Etkinlikler dersinde karşılaştıkları güçlüklere ilişkin görüşleri. Journal of Human Sciences, 13(3), 4917-4930.
  7. Beck, R. H. (1963). The Greek tradition and today's physical education. Journal of Health, Physical Education, Recreation, 34(6), 19-51. Bozoklu F., (1994).
  8. Okulöncesi Çağındaki Dört, Beş ve Altı Yaş Grubu Çocukların Tercih Ettikleri Oyun Köşeleri ile Yaratıcılık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara,s.3-4 (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Atıf İndeksi, 1-360.
  9. Cairney, J., Kiez, T., Roetert, E. P., & Kriellaars, D. (2019). A 20th Century Narrative on the Origins of the Physical Literacy Construct. Journal of Teaching in Physical Education, 1-18.
  10. Can, S., & Çava, G. (2018). Sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre ilkokulda uygulanan oyun ve fiziki etkinlikler dersinin değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 261-273. Cerit,Y., Akgün, N., Yıldız, K., & Soysal, M. R. (2014). Yeni eğitim sisteminin (4+ 4+ 4) uygulanmasında yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri (Bolu il örneği). Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 59-82.
  11. Ceylan, G. C.,