AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, increased IOP, cataract formation and pseudoendophtalmitis were more common complications after TA injection.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To determine ocular and systemic complications of intravitreal injections. Materials and Methods: Four hundred and two eyes from 352 patients, who underwent intravitreal injections for various ocular pathologies between January 2006 and February 2010, were evaluated retrospectively. Results: The average age of 352 patients was 67±10. Three hundred and thirty five triamcinolone acetonide (TA) injections were given to 260 eyes, 418 antivascular epithelial growth factor (anti-VEGF) injections were given to 142 eyes,totaly 753 intravitreal injections were performed. The average follow-up was 26 months in the TA group and 9.8 months in the anti-VEGF group. Intraocular pressure elevation was detected in 154 (59%) patients of the TA group in the first week while a significant increase of IOP was not observed in the anti-VEGF group. New cataract formation or cataract progression were observed in 66 (25.3%) eyes of the TA group and 1 (0.7%) eye of the anti-VEGF group. We encountered 2 cases of endophtalmitis, one (0.3%) of them from the TA group, the other (0.7%) from the anti- VEGF group. Pseudohypopyon was detected in 4(1.5%) eyes after intravitreal TA injection. We observed an epithelial defect in 1 (0.7%) eye, intravitreal hemorrhage in 1(%0.7) eye and two (1.4%) patients complained about having flashing lights in the anti-VEGF group. No systemic complication was observed in any patient. Conclusion: Endophthalmitis, which is one of the most feared complication of intravitreal injections,occured after TA and anti-VEGF injections at similar rates. However, increased IOP, cataract formation and pseudoendophtalmitis were more common complications after TA injection.
Özet
Amaç: İntravitreal enjeksiyonların göze ait ve sistemik komplikasyonlarını saptamak. Gereç ve Yöntem: Ocak 2006-Şubat 2010 tarihleri arasında farklı göz patolojileri nedeniyle intravitreal enjeksiyon uygulanan 352 olgunun 402 gözü geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Olguların ortalama yaşı 67±10 idi. Üç yüz otuz beş triamsinolon asetonid (TA) enjeksiyonu 260 göze, 418 antivasküler endotelyal growth faktör (anti-VEGF) enjeksiyonu 142 göze uygulandı. Toplam 753 intravitreal enjeksiyon yapıldı. Ortalama takip süresi TA grubunda 26 ay, anti- VEGF grubunda 9.8 aydı. Birinci haftada TA grubunda gözlerin 154’ünde (%59) GİB artışı saptanırken, anti-VEGF uygulananlarda anlamlı göz içi basıncı (GİB) artışı görülmedi. Triamsinolon asetonid grubunda 66 (%25.3) gözde; anti-VEGF grubunda ise 1 (%0.7) gözde kataraktta ilerleme veya yeni katarakt oluşumu görüldü. Biri TA (%0.3), diğeri anti-VEGF (%0.7) enjeksiyonu sonrası olmak üzere 2 gözde endoftalmi saptandı. İntravitreal TA sonrası 4 (%1.5) gözde psödohipopyon gelişti. Anti-VEGF uygulanan 1 (%0.7) gözde epitel defekti, 1 (%0.7) gözde vitreus içi hemoraji ve 2 (%1.4) olguda ışık çakması şikayeti görüldü. Hiçbir olguda sistemik komplikasyona rastlanmadı. Sonuç: İntravitreal enjeksiyonların en korkulan komplikasyonu olan endoftalmi, TA ve anti-VEGF enjeksiyonlarından sonra benzer oranlarda ortaya çıkmaktadır. Ancak GİB artışı, katarakt gelişimi ve psödoendoftalmi tablosu daha çok TA enjeksiyonundan sonra görülen komplikasyonlardır.