AI Summary & Key Takeaways
AI InsightVisual prognosis in chronic CSCR is usually unfavorable due to the natural course of the disease and disturbing complications like choroidal neovasscularization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To evaluate the prevalence, clinical findings and differences of acute, recurrent and chronic central serous chorioretinopathy (CSCR). Materials and Methods: The charts of 94 patients (40 female, 546 male) who were clinically and angiographically diagnosed as CSCR between November 2001 and April 2005 were retrospectively evaluated. The demographic characteristics, histories, visual acuities, fundus and angiographic findings and treatment modalities were listed and compared. Patients with widespread pigment epitheliopathy which involves macular area and inferior parts of posterior pole were determined as chronic CSCR. Results: Of the 94 patients included, 59 (63%), 18 (19%) and 17 (18%) were diagnosed as acute, recurrent and chronic CSCR, respectively. The rate of bilateral involvement was 3.2%, 5.5% and 53% in the acute, recurrent and chronic group, respectively. Eleven (65%) patients with chronic CSCR who had serous macular elevation and active leakage in FFA received medical therapy. Five patients who had persisted leakage in FFA despite medical therapy were treated with argon laser photocoagulation. Three (18%) of the 17 patients with chronic CSCR developed choroidal neovascularization. Conclusion: Patients with chronic CSCR have higher bilateral involvement rate than patients with acute and recurrent CSCR. Typically, the chronic pathologic process affects larger retinochoroidal areas. Visual prognosis in chronic CSCR is usually unfavorable due to the natural course of the disease and disturbing complications like choroidal neovasscularization.
Özet
Amaç: İdiyopatik santral seröz koryoretinopatinin (SSKR) nadir bir formu olan kronik SSKR’li hastaların görülme sıklığını, klinik bulgularını, akut ve nüks eden SSKR’den farklılıklarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde Kasım 2001- Nisan 2005 tarihleri arasında başvuran ve yapılan klinik ve fundus floresein anjiyografik (FFA) değerlendirme sonucu SSKR tanısı alan 94 hastanın (40 kadın, 54 erkek) verileri retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, öyküleri, görme keskinlikleri, fundus bulguları, FFA’ları ve tedavi yaklaşımları değerlendirildi. Floresein anjiyografide maküladan aşağıya doğru yayılan yaygın pigment epiteliopati gösteren olgular kronik SSKR olarak değerlendirildi Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 94 hastanın 59’u (%63) akut, 18’i (%19) nüks, 17’si (%18) kronik SSKR olarak tanı aldı. Bilateralite oranı akut ve nüks eden olgularda sırasıyla %3.2 ve %5.5 iken, kronik olgularda %53 idi. Kronik SSKR’li hastaların FFA incelemelerinde aktif sızıntı ile birlikte seröz kalkıklığı olan 11 hastaya (%65) medikal tedavi verildi. Medikal tedavi sonrası yakınmaları geçmeyen ve sızıntıları devam eden 5 hastaya ek olarak sızıntı alanlarına argon lazer fotokoagülasyon tedavisi yapıldı. Kronik SSKR’li 3 hastanın (%18) takiplerinde koroidal neovaskülarizasyon gelişti. Sonuç: Kronik SSKR akut veya nüks SSKR’den farklı olarak daha yüksek oranda bilateralite göstermektedir. Bu hastalarda patoloji daha geniş bir retinakoroidal alanda etkileşim göstermektedir. Koroidal neovaskülarizsayon gibi görsel prognozu etkileyen komplikasyonlar daha sık görülmekte ve bu hastaların prognozları daha kötü olmaktadır.