Journals / Praksis / 2011 / Sayı: 27

2011 Krizinin gölgesinde yeni sanayi politikaları üzerine bir not

Journal
Praksis
Pages
145–166
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, 2006 yılından sonra başlayan ve özellikle 2008 krizinden sonra yoğunlaşan yeni sanayi politikaları üzerine olan tartışmaların tarihsel materyalist bir perspektiften analiz edilmesi hedeflenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye 2001 krizi sonrasında sermaye birikim süreci açısından önemli dönüşümler yaşamıştır.
📊
Key Findings & Data:Gerçekten de üretken sermayenin uluslararasılaşması dinamiğinin, para, maliye ve sanayi politikarı gibi, devlet tarafından formüle edilen ekonomi politikaları üzerinde etkisi olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, 2006 yılından sonra başlayan ve özellikle 2008 krizinden sonra yoğunlaşan yeni sanayi politikaları üzerine olan tartışmaların tarihsel materyalist bir perspektiften analiz edilmesi hedeflenmiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Türkiye 2001 krizi sonrasında sermaye birikim süreci açısından önemli dönüşümler yaşamıştır. Bu dönemin en önemli özelliklerinden biri üretken sermaye döngüsünün uluslararasılaşmasıdır. Gerçekten de üretken sermayenin uluslararasılaşması dinamiğinin, para, maliye ve sanayi politikarı gibi, devlet tarafından formüle edilen ekonomi politikaları üzerinde etkisi olmuştur. Bu bağlamda, bu dönüşümünün temel yönelimi ihracat içerisinde yüksek teknolojili metaların oranını artırmaktır. Bununla beraber, 2001 sonrasında uygulamaya konulan yeni sermaye birikim modelinin iki temel yan etkisi olarak görülen sürekli yüksek işsizlik ve görece yüksek oranlı cari işlemler açığının, modelin kendi içsel işleyişinin sonucu olarak ortaya çıktığı ileri sürülebilir. Özellikle 2006 yılı sonrasında ihracat içersindeki yüksek teknolojili metaların oranının artışının duraklamasından sonra devlet yeni sanayi politikalarının yeniden formüle edilmesine daha fazla dahil olmaya başlamıştır. Bu çalışmada, 2006 yılından sonra başlayan ve özellikle 2008 krizinden sonra yoğunlaşan yeni sanayi politikaları üzerine olan tartışmaların tarihsel materyalist bir perspektiften analiz edilmesi hedeflenmiştir.

🔖

Cite This Article

AKÇAY, Ü. (2011). 2011 Krizinin gölgesinde yeni sanayi politikaları üzerine bir not. Praksis, Sayı: 27, 145–166. https://ajindex.com/articles/303044

References (33)

  1. Akçay, Ü. (2010) “İşsizlik Analizlerinin Eleştirel Bir Değerlendirmesi ve Türkiye’de 2001 Krizi Sonrası Artan İşsizliğin Analizi”, der. Serap Kurt, Almanak 2009
  2. Analizleri içinde, İstanbul: SAV Yayınları, s. 71-97.
  3. Akçay, Ü. (2009)
  4. Para, Banka, Devlet: Merkez Bankası Bağımsızlaşmasının Ekonomi Politiği, İstanbul:
  5. SAV Yayınları.
  6. Akçay, Ü. (2009a) “2001 Krizi Sonrası Yapısal Reformlar Bağlamında Kamu İdaresinin Yeniden Düzenlenmesi: Türkiye’de Merkez Bankası Bağımsızlığını Nasıl Anlamak Gerekir?”, der. Necati Akyıldız vd. 18. Yüzyıldan 21. Yüzyıla Kamu Yönetiminde Reform içinde, Ankara: TODAİE Yayınları, s. 251-264.
  7. Akçay, Ü. (2007)
  8. Kapitalizmi Planlamak, İstanbul:
  9. SAV Yayınları.
  10. Boratav, K. (2011)
  11. Türkiye İktisat Tarihi, Ankara:
  12. İmge Yayınları.
  13. Karakaş, D. ve Ercan, F (2008) “Türkiye’de Uluslararasılaşma Sürecindeki Sermayenin Üretken ve Para Sermaye Arasındaki Zaman Yönelimli Stratejik Tercihi”, İktisat İşletme ve Finans, No. 262, s. 35-55.
  14. Dış Ticaret Müsteşarlığı (2010) Küresel TicaretteTürkiye’nin Yerinin Yeniden Konumlandırılması: Dış Ticarette Yeni Rotalar, Ankara:
  15. DTM. DPT (2007)
  16. Dokuzuncu Kalkınma Planı, Sanayi Politikarı Özel İhtisas Komisyonu Raporu (2007-2013), Ankara:
  17. DPT. DPT (2009) 2010
  18. Yılı Programı, Ankara: DPT. DPT (2009a) Orta Vadeli Pragram (2010-2012), Ankara:
  19. DPT. DPT (2011) Orta Vadeli Program (2012-2014), Ankara:
  20. DPT. Ercan, F. (2002) “Çelişkili Bir Süreklilik Olarak Sermaye Birilimi (I)”, Praksis, sayı: 5, s. 25-75.
  21. Fine, B. vd. (der) (2003) Development Policy in the Twenty-First Century: Beyond the Post Washington Consensus, London: Routledge. Filho, S. ve Johnson, D. (der.) (2004) Neoliberalism: A Critical Reader. London: Pluto Press.
  22. Lindbeck, A. (1981) “Industrial Policy as an Issue in the Economic Environtment”, The World Development, sayı: 4(4), s.391-406.
  23. Öniş, Z. ve Rubin, B. (2003)
  24. The Turkish Economy in Crisis, London: Frank Cass. Öztürk, Ö. (baskıda) “Kriz ve Türkiye’nin ‘Kalkınma’ Perspektifi ”, İktisat Dergisi, Sayı: 519-520.
  25. Öztürk, Ö. (2010) Türkiye’de Büyük Sermaye Grupları, İstanbul:
  26. SAV Yayınları.
  27. Rodrik, D. (2009)
  28. Tek Ekonomi, Çok Reçete: Küreselleşme, Kurumlar ve Ekonomik Büyüme, Eflatun Yayınları:
  29. Ankara.
  30. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı (2010) Türkiye Sanayi Strateji Belgesi (2011-2014), Ankara:
  31. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı. Saygılı, Ş. vd., (2010) Türkiye İmalat Sanayiin İthalat Yapısı, Ankara:
  32. TCMB. Saygılı, Ş. ve Cihan, C. (2008) Türkiye Ekonomisinin Büyüme Dinamikleri, İstanbul:
  33. TÜSİAD. TEPAV (2007) Türkiye’nin Re