AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings indicate significant similarities in both the regional dispersion and the correlates of thefts and robberies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Using data from the police records for the years 2004 and 2006, this study examines the regional dispersion in the incidents of theft, robbery, homicide and assault in Turkey to gain an understanding of the contribution of the social context to the geographic variability in these crimes. For each crime category, provinces were initially grouped into three crime regions (i.e., low- crime, moderate-crime, and high-crime), and then the influence of various socio-structural characteristics were evaluated under the guidance of the routine activities theory (Cohen and Felson, 1979). Results were partly in line with the predictions of the routine activities perspective. Findings indicate significant similarities in both the regional dispersion and the correlates of thefts and robberies. The measures of target suitability (i.e., the level of GDP per capita and industrialization) and guardianship (i.e., the household size and unemployment rate) were the strongest predictors of property crime rates. Person crimes seem to have a different etiology. Although the measures of guardianship (i.e., the rate of unemployment and the household size) and exposure (i.e., urbanity) emerged as the strongest predictors of the assault rates, none of the variables examined here adequately explain the regional variation in homicides. These results are discussed in terms of their limitations and implications for future research.
Özet
Bu çalışma, 2004 ve 2006 yıllarına ait polis kayıtlarını kullanarak hırsızlık, gasp, cinayet ve yaralama/darp olaylarının Türkiye’deki coğrafi dağılışını inceleyip sosyal çevrenin bu dağılışa etkisini anlamaya katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Belirtilen her suç kategorisi için iller üç gruba ayrılmış (düşük suç oranı, orta suç oranı, yüksek suç oranı) ve sonrasında rutin aktiviteler teorisi ışığında iller arasındaki yapısal farklılıkların bu gruplar arasındaki suç oranı farklılıklarını açıklamaya etkisi incelenmiştir. Sonuçlar, incelenen teorik model ile kısmen uyumludur. Bulgulara göre hırsızlık ve gasp suçları hem coğrafi dağılım hem de belirleyici etkenler açısından benzerlik göstermektedir. Hedef uygunluğu (kişi başı gayri safi yurt içi hasıla ve sanayileşme düzeyi) ve korumacılığın (hane halkı sayısı ve işsizlik oranı) ölçümünde kullanılan değişkenler bu suçların dağılımını belirleyen en güçlü etkenler olmuştur. Kişiye karşı suçların ise farklı etiyolojisi var görünmektedir. Korumacılık (işsizlik oranı ve hane halkı sayısı) ve maruz kalma (şehirleşme oranı) ölçümü için kullanılan değişkenler yaralama/darp suçlarının dağılımını belirleyen en güçlü etkenler iken, kullanılan hiçbir değişken cinayet suçlarının dağılımını yeterli ölçüde açıklayamamıştır. Bu bulgular hem araştırmanın kusurları hem de sonraki araştırmalar için arz ettiği önem ışığında değerlendirilmiştir.