AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: L-T4 therapy for SH may be useful in preventing both progression to overt hypothyroidism and clinically important myocardial dysfunction.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Although subclinical hypothyroidism (SH) is a common condition, L-thyroxine therapy (L-T4) for SH is controversial. We aimed to determine the effect of L-T4 therapy on left ventricular functions Material and Methods: The study group consisted of 53 patients with SH and 25 healthy controls. Besides conventional echocardiographic parameters, left ventricular preejection and ejection phases, mitral diastolic filling parameters, pulsed wave tissue Doppler velocities, myocardial precontraction, contraction and relaxation times, left ventricular stroke volume, mass and systemic vascular resistance were assessed and compared between patients and controls. L-T4 therapy was initiated for SH patients. The measurements were reassessed six months after euthyroidism is achieved. Results: Early and late transmitral inflow velocities and deceleration time did not change with L-T4 therapy whereas isovolumetric relaxation time decreased. Preejection time decreased and ejection phase increased after L-T4 therapy. Tissue Doppler echocardiographic examination revealed a decrease in myocardial precontraction and relaxation times, an increase in myocardial contraction time and no change in systolic and diastolic velocities after L-T4 therapy. Left ventriculer mass, stroke volume and systemic vascular resistance did not change after the therapy. Conclusion: L-T4 therapy for SH may be useful in preventing both progression to overt hypothyroidism and clinically important myocardial dysfunction.
Özet
Amaç: Subklinik hipotirodizm (SH) genel populasyonu yaygın olarak etkilemesine rağmen L-thyroxine (L-T4) tedavisinin kullanımı tartışmalıdır. L-T4 tedavisinin sol ventrikül fonksiyonları üzerine olan etkisini belirlemek amacıyla bu çalışma planlandı. Gereç ve Yöntem: SH’lı 53 hasta ve 25 kişilik kontrol grubu çalışmaya alındı. Konvansiyonal ekokardiyografik parametrelere ek olarak sol ventrikül preejeksiyon ve ejeksiyon fazları, mitral diyastolik doluş örnekleri, pulsed wave doku Doppler hızları, miyokardiyal prekontraksiyon, kontraksiyon ve relaksasyon zamanları, sol ventrikül atım volümü ve kütlesi ile sistemik vasküler rezistans gibi çeşitli ekokardiyografik parametreler hasta ve kontrol grubunda ölçülerek karşılaştırıldı. Daha sonra SH’lı hastalara L-T4 tedavisi başlanarak ötiroidizm sağlandıktan 6 ay sonra ölçümler tekrarlandı ve bazal değerler ile karşılaştırıldı. Bulgular: Erken ve geç transmitral akım hızlarında ve deselerasyon zamanında L-T4 tedavisi sonrası farklılık izlenmezken isovolumik relaksasyon zamanı kısaldı. Tedavi sonrası preejeksiyon peryodunda kısalma, ejeksiyon peryodunda uzama izlendi. Doku Doppler ekokardiyografide tedavi sonrası miyokardiyal prekontraksiyon zamanı ve relaksasyon zamanında kısalma, miyokardiyal kontraksiyon zamanında uzama olurken, sistolik ve diyastolik hızlarda değişiklik izlenmedi. Tedavi sonrası sol ventrikül kütlesinde, atım volümünde ve sistemik vasküler rezistansta değişiklik olmadı. Sonuç: SH’lı hastalarda aşikar hipotiroidizme progresyonu ve klinik olarak önemli miyokardiyal disfonksiyon gelişimini önlemek amacıyla L-T4 tedavisi önerilebilir.