AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe indicis could not also disemminate patients with and without vertebral fractures either.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to investigate the effect of vertebral fractures on quality of life in postmenopausal women. Method: 41 postmenopausal women were classified into two groups as those having osteopenia (Group I t score>-2.5) or osteoporosis (Group II t$\leq$ score-2.5). Patients were further investigated by lateral spine radiographs with respect to vertebral fracture defined as 20 percent height loss compared to the neighbouring vertebra. Short Form-36 (SF-36), Quality of Life Questionnaire of the European Foundation for Osteoporosis (QUALEFFO) and Notthingam Health Profile (NHP) were the questionnaires used to evaluate life quality. Results: The mean age of the 11 patients in Group I was significantly (p£0.05) greater than those in Group II. Age at menopause, height and weight were not significantly different between the groups. 16 patients had vertebral fractures and the number of fractures was 25. Energy subgroup of SF-36 was significantly lower in Group II than in Group I (37.3±16 vs 48.2±11, p£0.05). Only physical activity subgoup of the NHP was significantly different between the two groups. On the other hand, there was not any significant difference between the two groups and between the patients with and without vertebral fractures with respect to life quality. Number of fractures was significantly correlated (r= 0.31) with the home activities subgoup of QUALEFFO 41 and physical activity subgroup of NHP (r= 0.32). Conclusion: Life quality indicis of osteoporotic patients were almost identical to osteopenic patients which suggested that osteoporosis is not a life quality diminishing disease in patients in the 6th decade. The indicis could not also disemminate patients with and without vertebral fractures either.
Özet
Amaç: Postmenopozal kadınlarda vertebra kırıklarının yaşam kalitesi üzerine etkisini araştırmak. Metod: Çalışmaya 41 postmenopozal kadın hasta alındı. Hastalar osteopeni (Grup I t >-2.5) ve osteoporoz (Grup II t $\leq$-2.5) grubu ile vertebra kırığı olanlar ve olmayanlar olmak üzere ikişer gruba ayrıldı. Dorsal ve lumbosakral lateral grafilerde komşu vertebraya göre %20 yükseklik kaybı gösteren vertebralar kırık olarak adlandırıldı. Yaşam kalitesi Short Form-36 (SF-36), Quality of Life Questionnaire of the European Foundation for Osteoporosis (QUALEFFO) ve Notthingam Sağlık Profili (NSP) ölçütleriyle değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 11’ i Grup I’de, 30’u Grup II’de idi. Grup II’ nin yaşları ve menopoz süreleri Grup I’ e göre anlamlı olarak daha fazlaydı (p 0.05). Vertebra kırığı olan hasta sayısı 16, kırık vertebra sayısı 25 idi. Yaşam kalitesi ölçütlerinden sadece SF-36’ nın Enerji alt grubunda iki grup arasında anlamlı farklılık saptandı. Grup I’in SF-36 enerji ortalaması 48.18±10.79 iken Grup II’ninki 37.33±15.91 idi (p<0.05). Kırığı olanlar ve olmayanlar olarak ayırdığımızda ise sadece NSP’ nin Fiziksel Aktivite bölümünde anlamlı fark bulundu (p<0.05). Diğer yaşam kalitesi ölçütlerinde kırığı olan ve olmayanlar ile Grup I ve II arasında anlamlı fark saptanmadı. Hastaları bir bütün olarak ele aldığımızda kırık sayısı ile sadece QUALEFFO 41’in Ev İşleri alt grubunun (r=0.31), NSP’ nin ise Fiziksel Aktivite alt grubunun (r=0.32) korele olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmada kullandığımız yaşam kalitesi ölçütleri, osteopeni ve osteoporoz gruplarında ve vertebra kırığı olanlarla olmayanlar arasında bir fark tespit etmemiştir. Buna göre, 6. dekaddaki hastalarda osteoporozun yaşam kalitesini azaltan bir faktör olmadığını düşünüyoruz.