SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2011 / Cilt: 15 - Sayı: 2

Stratejik İnsan Kaynakları Yönetiminin Örgütsel Bağlılığa ve İş Tatminine Etkisi: İnsan Kaynakları Yöneticileri Üzerinde Bir Araştırma

Sait GÜRBÜZ
Pages
397–418
Publication Date
2012-05-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda; stratejik insan kaynakları yönetimi, temin-geliştirme ve katılım-işgören ile iletişim olarak ele alınan bağımsız değişkenlerin, bağımlı değişkenleri (örgütsel bağlılık ve iş tatmini) etkilediği, ancak katılım-işgören ile iletişim değişkeninin, iş tatmini üzerindeki etkisinin diğerlerine nazaran göreli olarak daha fazla olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Stratejik insan kaynakları yönetimi, insan kaynaklarının işletme stratejileriyle uyumlu hale getirilmesini ve örgütteki insan kaynağının yönetimini stratejik yönetim sürecine entegre edilmesini esas alan bir yaklaşımdır.
📊
Key Findings & Data:Stratejik insan kaynakları yönetiminin çeşitli örgütsel değişkenlerle ilişkisi, son yıllarda önem kazanan konulardan biri olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda; stratejik insan kaynakları yönetimi, temin-geliştirme ve katılım-işgören ile iletişim olarak ele alınan bağımsız değişkenlerin, bağımlı değişkenleri (örgütsel bağlılık ve iş tatmini) etkilediği, ancak katılım-işgören ile iletişim değişkeninin, iş tatmini üzerindeki etkisinin diğerlerine nazaran göreli olarak daha fazla olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Stratejik insan kaynakları yönetimi · insan kaynakları yöneticileri · iş tatmini

Özet

Öz Stratejik insan kaynakları yönetimi, insan kaynaklarının işletme stratejileriyle uyumlu hale getirilmesini ve örgütteki insan kaynağının yönetimini stratejik yönetim sürecine entegre edilmesini esas alan bir yaklaşımdır. Stratejik insan kaynakları yönetiminin çeşitli örgütsel değişkenlerle ilişkisi, son yıllarda önem kazanan konulardan biri olmuştur. Bu çalışmanın amacı, stratejik insan kaynakları yönetiminin insan kaynakları yöneticilerinin örgütsel bağlılığını ve iş tatminini etkileyip etkilemediğini tespit etmektir. Araştırmanın modeli, iş tatmin teorileri (iş özellikleri ve çift faktör teorisi) ve konuyla ilgili yapılan görgül araştırma bulgularından hareketle oluşturulmuştur. Araştırma hipotezleri, İstanbul’da çeşitli sektörlerde faaliyet gösteren 28 büyük ölçekli işletmenin insan kaynakları departmanlarında çalışan toplam 241 yöneticiden oluşan bir örneklem üzerinde test edilmiştir. Araştırma sonucunda; stratejik insan kaynakları yönetimi, temin-geliştirme ve katılım-işgören ile iletişim olarak ele alınan bağımsız değişkenlerin, bağımlı değişkenleri (örgütsel bağlılık ve iş tatmini) etkilediği, ancak katılım-işgören ile iletişim değişkeninin, iş tatmini üzerindeki etkisinin diğerlerine nazaran göreli olarak daha fazla olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜRBÜZ, S. (2012). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetiminin Örgütsel Bağlılığa ve İş Tatminine Etkisi: İnsan Kaynakları Yöneticileri Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 2, 397–418. https://ajindex.com/articles/28538

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Adler, S., Skov, R.B. ve Salvemini, N.J. (1985). “Job Characteristics and Job Satisfacti- on: When Cause Becomes Consequence”. Organizational Behaviour and Human Deci- sion Processes, 35: 266-278.
  2. Akhtar, S., Ding,D.Z., ve Ge, G.L. (2008). “Strategic HRM Practices and Their Impa- ct on Company Performance in Chinese Enterprises”. Human Resource Management, 47(1): 15-32.
  3. Allen, N. J. ve Meyer, J. P. (1997).
  4. Commitment in Workplace, Theory, Research and Ap- plication, London, Sage Publications. Arbuckle, J. ve Wothke W. (1999). AMOS 4 User’s Guide. Chicago, IL: SmallWaters Corporation. Aycan, Z. (2001). “Human Resource Management in Turkey: Current Issues and Future Challenges”. International Journal of Manpower, 22(3): 252-60.
  5. Baird, L. ve Meshoulam, I. (1988). “Managing two Fits of Strategic Human Resource Management”. Academy of Management Review, 13(1): 116–128.
  6. Barney, J.B. (1991). “Firm Resources and Sustained Competitive Advantage”. Journal of Management, 17(1): 99-120.
  7. Becker, B.E. ve Gerhart, B. (1996). “The Impact of Human Resource Management on Organizational Performance: Progress and Prospects”. Academy of Management Journal, 39(4): 779-801.
  8. Becker, B.E. ve Huselid, M.A. (1998). “High Performance Work Systems and Firm Per- formance: A Synthesis of Research and Managerial Implications”. In G. R. Ferris (Ed). Research in Personnel and Human Resources Management, Greenwich: JAI Press, 16, 53-101.
  9. Benligiray, S., Geylan, A. ve Duman, E. (2010). “İnsan Kaynakları Yönetiminin Strate- jik Olarak Yönlendirilmesinin Finansal Performansı Etkileyip Etkilemediğinin Analizi”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1): 61–84.
  10. Bennett, N., Ketchen. D.J. Jr ve Schultz, E.B. (1998). “An Examination of Factors As- sociated with the Integration of Human Resource Management and Strategic Decision Making”. Human Resource Management, 37(1): 3-16.
  11. Brislin, R.W, Lonner, W.J., ve Thorndike, R.M (1973).
  12. Cross-Cultural Research Met- hods, Wiley, New York, NY. Casper, W. J., Martin, J. A., Buffardi, L. C., ve Erdwins, C. J. (2002). “Work-family Conf- lict, Perceived Organizational Support, and Organizational Commitment Among Emplo- yed Mothers”. Journal of Occupational Health Psychology, 7(2): 99-108.
  13. Caspi, A., Hador, B., Weisberg, J., Uyargil, C., Dundar, G., ve Tuzuner, V.L. (2004). “Turkey and Israel: HRM as a Reflection of Society”. in Brewster, C., Mayrhofer, W., Morley, M. (Eds), Human Resource Management in Europe. Evidence of Convergence?, Elsevier Butter