Journals / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 3

DİJİTAL HİKAYE ANLATIMININ ÖĞRETMEN ADAYLARININ GÖZÜNDEN İNCELENMESİ

Pages
1417–1446
Publication Date
2019-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yüzyıl becerilerinin kazandırılmasında olumlu katkıları olacağı ve gelecekte sınıflarında dijital hikaye anlatımı sürecini kullanma niyetlerinin oluştuğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Hikayeler tarih boyunca insanların deneyimlerini, bilgilerini aktarmak veya bir mesaj vermek için kullanılan güçlü iletişim araçlarıdır.
📊
Key Findings & Data:Bu özellikleriyle eğitimin içerisinde sürekli var olan hikayeler, teknolojinin, özellikle de Web 2.0 araçlarının, gelişimiyle birlikte dijital ortamlara taşınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yüzyıl becerilerinin kazandırılmasında olumlu katkıları olacağı ve gelecekte sınıflarında dijital hikaye anlatımı sürecini kullanma niyetlerinin oluştuğu sonuçlarına ulaşılmıştır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Dijital hikaye anlatımı · Teknoloji kabul modeli · Öğretmen adayları

Özet

Öz Hikayeler tarih boyunca insanların deneyimlerini, bilgilerini aktarmak veya bir mesaj vermek için kullanılan güçlü iletişim araçlarıdır. Bu özellikleriyle eğitimin içerisinde sürekli var olan hikayeler, teknolojinin, özellikle de Web 2.0 araçlarının, gelişimiyle birlikte dijital ortamlara taşınmıştır. Böylelikle ortaya çıkan dijital hikayeler öğretmenlerin ve araştırmacıların dikkatini çekmiş ve eğitim ortamlarına teknolojinin entegre edilebilmesi için sıklıkla kullanılan bir yöntem olmaya başlamıştır. Teknolojinin başarılı bir şekilde eğitime entegre olabilmesi için öğretmenlerin teknolojiyi entegre edebilecek yöntemlere hakim olması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının dijital hikaye anlatımıyla tanışmalarını ve dijital hikaye anlatımını teknoloji kabul modeli çerçevesinde değerlendirmelerini sağlamaktır. Bu amaç doğrultusunda 30 sınıf öğretmeni adayıyla çocuk hakları bağlamında dijital hikaye anlatımı uygulaması yapılmıştır. Veriler analiz edilirken temalar teknoloji kabul modeline göre belirlenmiştir. Analizler incelendiğinde öğretmen adaylarının dijital hikaye anlatımı uygulamasını kolay buldukları ancak hikayenin teknolojik kurgusunu yaparken zorlandıkları, öğrencilere özellikle 21. Yüzyıl becerilerinin kazandırılmasında olumlu katkıları olacağı ve gelecekte sınıflarında dijital hikaye anlatımı sürecini kullanma niyetlerinin oluştuğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KUKUL, V., KARA, M. (2019). DİJİTAL HİKAYE ANLATIMININ ÖĞRETMEN ADAYLARININ GÖZÜNDEN İNCELENMESİ. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 3, 1417–1446. https://ajindex.com/articles/263622

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Bellanca, J. and Brandt, R. (2010). 21st century skills: Rethinking how students learn. Bloomington, IN: Solution Tree. Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., Miller-Ricci, M. and Rumble, M. (2012). Defining 21st century skills. In P. Griffin, B. McGawve E. Care (Eds.), Assessment and teaching of twenty-first century skills (pp. 17–66). Dordrecht: Springer Science+Business Media BV. doi:10.1007/978-94-007-2324-5_2. Chun-Ming Hung, Hwang, G.-J. and Huang, I. (2012). A project-based digital storytelling approach for improving students’ learning motivation, problem-solving competence and learning achievement. Educational Technology ve Society, 15(4), 368-379.
  2. Condy, J., Chigona, A., Gachago, D., Ivala, E. and Chigona, A. (2012). Pre-service students' perceptions and experiences of digital storytelling in diverse classrooms. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 11(3), 278-285.
  3. Creswell, J. W. (2007). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing among Five Approaches (2nd Ed.). Sage. Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
  4. Garrison, D. R., Cleveland-Innes, M., Koole, M. and Kappelman, J. (2006). Revisiting methodological issues in transcript analysis: Negotiated coding and reliability. The Internet and Higher Education, 9(1), 1-8.
  5. Glaser, B. G.and Strauss, A. L. (1965). The constant comparative method of qualitative analysis. Social problems, 12(4), 436-445.
  6. Griffin, P., McGaw, B. and Care, E. (2012). The changing role of education and schools. In P. Griffin, B. McGawve E. Care (Eds.), Assessment and teaching of 21st century skills (pp. 1–16). Dordrecht: Springer Science+Business Media BV. doi:10.1007/978-94-0072324-5_2. Islim, O. F., Ozudogru, G. and Sevim-Cirak, N. (2018). The use of digital storytelling in elementary Math teachers’ education. Educational Media International, 55(2), 107-122.
  7. Karataş, S., Kukul, V. and Özcan, S. (2018). How powerful is digital storytelling for teaching?: perspective of pre-service teachers. In Innovative Practices in Teacher Preparation and Graduate-Level Teacher Education Programs (pp. 511-529):
  8. IGI Global. Karoğlu, A. K. (2015). Öğretim sürecinde hikaye anlatmanın teknolojiyle değişen doğası: dijital hikaye anlatımı. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(2), 89-106.
  9. Kilic, C. and Sancar-Tokmak, H. (2017). Digital story-based problem solving applications: Preservice primary te