SavedAdd your journal

Journals / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 18 - Sayı: 3

PROBLEM ÇÖZME SÜREÇLERİNDE ÖĞRENCİLERİN MODELLEME SEVİYELERİNİN BELİRLENMESİ

Murat GENÇ
İlhan KARATAŞ
Pages
608–632
Publication Date
2017-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla, öğrencilerin modelleme yoluyla problem çözme sürecinde başarılı olması için modelleme becerilerini geliştirmeye yönelik etkinliklere ilköğretim öğretim programlarından başlanarak yer verilmesi ve öğretmenlere de bu bakış açısının kazandırılması için öğretmen yetiştirme programlarında matematiksel modellemeyi öğretmeye yönelik derslerin konulması önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı problem çözme etkinliklerinde öğrencilerin modelleme seviyelerini Llinares ve Roig’nin 2008 modelleme sürecindeki gelişme seviyeleri karakterizasyonu tablosuna göre belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın katılımcıları toplam 24 ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla, öğrencilerin modelleme yoluyla problem çözme sürecinde başarılı olması için modelleme becerilerini geliştirmeye yönelik etkinliklere ilköğretim öğretim programlarından başlanarak yer verilmesi ve öğretmenlere de bu bakış açısının kazandırılması için öğretmen yetiştirme programlarında matematiksel modellemeyi öğretmeye yönelik derslerin konulması önerilmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Matematiksel modelleme · Problem çözme · Modelleme seviyeleri

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı problem çözme etkinliklerinde öğrencilerin modelleme seviyelerini Llinares ve Roig’nin 2008 modelleme sürecindeki gelişme seviyeleri karakterizasyonu tablosuna göre belirlemektir. Yapılan çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları toplam 24 ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Llinares ve Roig’nin 2008 çalışmasındaki model kurmayı gerektiren 3 problem kullanılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin problem durumlarını modelleme yolları hakkında daha fazla bilgi edinmek için, bazı öğrencilerle görüşmeler de yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, çözümlerin çok azının modelleme kullanılarak Seviye 3 düzeyinde yapıldığı görülmüştür. Öğrencilerin bazılarının soruyu anlayamadıkları için anlamsız aritmetik işlemler yürüterek problemin modelleme sürecinde zorluk yaşadığı ve Seviye 0’da kaldığı görülürken, diğer bazı öğrencilerin ise problemi anlayıp yorumlamasına rağmen herhangi bir matematiksel model geliştiremedikleri için Seviye 1 veya Seviye 2’de kalmıştır. Dolayısıyla, öğrencilerin modelleme yoluyla problem çözme sürecinde başarılı olması için modelleme becerilerini geliştirmeye yönelik etkinliklere ilköğretim öğretim programlarından başlanarak yer verilmesi ve öğretmenlere de bu bakış açısının kazandırılması için öğretmen yetiştirme programlarında matematiksel modellemeyi öğretmeye yönelik derslerin konulması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

GENÇ, M., KARATAŞ, İ. (2017). PROBLEM ÇÖZME SÜREÇLERİNDE ÖĞRENCİLERİN MODELLEME SEVİYELERİNİN BELİRLENMESİ. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 608–632. https://ajindex.com/articles/263410

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Artz, A. F. ve Armour-Thomas, E. (1992). Development of a cognitive-metacognitive framework for protocol analysis of mathematical problem solving in small groups. Cognition and instruction, 9(2), 137-175.
  2. Aydın Güç, F. ve Baki, A. (2016). The Classification of Development and Assessment Approaches for Mathematical Modelling Competencies. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 7(3), 621-645. DOI: 10.16949/turkbilmat.277876 Becker, J. P. ve Miwa, T. (1987). Proceedings of the U.S.-Japan seminar on mathematical problem solving (Honolulu, Hawaii, July 14-18, 1986) (COLLECTED WORKS -Conference Proceedings No. INT-8514988): Southern Illinois Univ., Carbondale. Berry, J. ve Nyman, M. (1998). Introducing mathematical modelling skills to students and the use of posters in assessment. Primus, 8(2), 103-115.
  3. Blomhİj, M. (2004). Mathematical modelling-a theory for practice. İçinde B. Clark et al. (Eds.), Perspectives on learning and teaching mathematics (ss. 145-159).
  4. Göteborg University. Blum, W. ve Kaiser, G. (1997). Vergleichendeempirische Untersuchungenzumathematischen Anwendungsfähigkeiten von englischen und deutschen Lernenden. Unpublished application to Deutsche Forschungsgesellschaft. Blum, W. ve Niss, M. (1991). Applied mathematical problem solving, modelling, application, and links to other subjects-state, trends, and issues in mathematics instruction. Educational Studies in Mathematics, 22(1), 37-68.
  5. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (3rd Ed.). Los Angeles: SAGE Publications. De Corte, E., Greer, B., ve Verschaffel, L. (1996). Mathematics teaching and learning. İçinde D. Berliner ve R. Calfee (Eds.), Handbook of educational psychology (ss. 491-549). New York: MacMillan. Doerr, H. M. (2006). Examining the tasks of teaching when using students’ mathematical thinking. Educational Studies in Mathematics, 62(1), 3-24.
  6. Doruk, B. K. (2010). Matematiği günlük yaşama transfer etmede matematiksel modellemenin etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 265182. English, L. D. (2003). Reconciling theory, research, and practice: A models and modelling perspective. Educational Studies in Mathematics, 54(2-3), 225-248.
  8. English, L. D. (2011). Complex modelling in the primary/middle school years. İçinde G. Stillman ve J. Brown (Eds.), ICTMA Book of Abstracts (ss. 1-10).
  9. Melbourne, Victoria: Australian Catholic University. English, L. D. ve Lesh, R.