SavedAdd your journal

Journals / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 19 - Sayı: 3

Ebeveynin Çocuk Eğitimi Konusundaki Yeterliklerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Rüştü YEŞİL
Enver ŞAHAN
Mustafa ASLANDEREN
Pages
1828–1849
Publication Date
2018-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçlar çerçevesinde ebeveynlerin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklerinin iyileştirilmesine dönük önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Aile kurumunun sosyal, siyasal, kültürel vb. birçok işlevi yanında eğitim işlevi, en önemlilerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:Veriler, ilkokulda çocuğu eğitim gören 668 veliden toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçlar çerçevesinde ebeveynlerin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklerinin iyileştirilmesine dönük önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Çocuk eğitimi · Aile · Ebeveyn

Özet

Öz Aile kurumunun sosyal, siyasal, kültürel vb. birçok işlevi yanında eğitim işlevi, en önemlilerinden biridir. Ebeveyn, bireylerin ilk öğretmenleridir ve ebeveynin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklere sahiplik düzeyleri çok önemlidir. Araştırmanın temel amacı, ebeveynin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklerini belirlemektir. Böylelikle, ebeveynin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklerini iyileştirmek amaçlı yapılacak eğitsel çalışmalara bilimsel verilerin temin edilmesi amaçlanıştır. Araştırma, tarama modelinde yürütülen betimsel ve nicel bir çalışmadır. Veriler, ilkokulda çocuğu eğitim gören 668 veliden toplanmıştır. Örneklem grup, tesadüfi örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Araştırmanın verileri “Kişisel Bilgi Formu” ve “Çocuk Eğitimi Yeterliği Ölçeği ÇEYÖ ” ile toplanmıştır. Araştırmacılar tarafından geliştirilen ve geçerlik güvenirlik çalışması yapılmış olan ÇEYÖ, 5 faktör altında toplanmış 37 maddeden oluşan beşli likert tipi bir ölçektir. Veriler üzerinde başlıca; aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, Anova testi, Tukey testi ve Pearson r korelasyon testi analizleri yapılmıştır. Analizler sonunda ebeveynlerin üç faktör açısından kendilerini çok yetersiz, iki faktör açısındansa yetersiz olarak değerlendirdikleri belirlenmiştir. Ayrıca ebeveynlerin; anne ya da baba olma durumlarına, çocuk sayılarına, yaşlarına, eğitim durumlarına, mesleklerine göre çocuk eğitimi konusundaki yeterlik düzeyleri bazı faktörlerde farklılaşırken bazılarında farklılaşmamaktadır. Ebeveynlerin yaşları ve çocuk sayıları ile çocuk eğitimi konusundaki özdeğerlendirmeleri arasında anlamlı ve pozitif ilişkilerin bulunduğu gözlenmiştir. Sonuçlar çerçevesinde ebeveynlerin çocuk eğitimi konusundaki yeterliklerinin iyileştirilmesine dönük önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

YEŞİL, R., ŞAHAN, E., ASLANDEREN, M. (2018). Ebeveynin Çocuk Eğitimi Konusundaki Yeterliklerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 1828–1849. https://ajindex.com/articles/263198

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aslan N. ve Cansever B. A. (2007). Okuldaki sosyal etkinliklere katılımda ebeveyn çocuk etkileşimi (Kültürlerarası bir karşılaştırma). Ege Eğitim Dergisi. (8) 1, 113-130.
  2. Babadoğan, C. (2003). Sorumlu davranış geliştirme stratejileri bağlamında öğrenen sınıf. Milli Eğitim, 157. Bağatarhan, T. ve Nazlı S. (2013). Ebeveyn eğitim programının annelerin ebeveynlik öz-yeterliklerine etkisi. Sosyal Politika Çalışmaları. 13(31), 67-88.
  3. Balcı, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  4. PegemA Yayınevi.
  5. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human behavior, 4, 71-81. New York: Academic Press.
  6. Baran, G. (2016). Aile yaşam dinamiği. Ankara:
  7. Pelikan Yayıncılık. Bayraklı, H. ve Kaner, S. (2012). Zihinsel engelli ve engelli olmayan çocuğa sahip annelerde yılmazlığa etki eden değişkenlerin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 12(2), 927-943.
  8. Bolat, E. Y. Gürsoy, F. ve Strom, R. (2016). Öğretmen olarak anne baba envanteri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 12 (3), 691-670.
  9. Bronfenbrenner, U. (1986). Ecology of the family as a context for human development: Research perspectives. Developmental Psychology, 22, 723–742.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara:
  11. Pegem Yayınları.
  12. Chiu, L.H. (1987).
  13. Child-rearing attitudes of Chinese, Chinese-American, and Anglo- American mothers. International Journal of Psychology, 22: 409-419.
  14. Çakıcı, S. (2006). Alt ve üst sosyoekonomik düzeydeki ailelerin aile işlevlerinin, anne çocuk ilişkilerine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. GÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  15. Dereli, E. ve Dereli, B. M. (2017). Ebeveyn-çocuk ilişkisinin okul öncesi dönem çocukların psikososyal gelişimlerini yordaması. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 227-258.
  16. Doh H-S., Kim M-J., Shin N., Seung-Min Song, Lee W. K. ve Kimd S. (2016). The effectiveness of a parenting education program based on respected parents & respected children for mothers of preschool-aged children. Children and Youth Services Review. 68, 115-124.
  17. Elibol, F., Mağden, D. ve Alpar, R. (2007). Anne babalık becerilerinde özyeterlik ölçeğinin (1-3 yaş) geçerlik ve güvenirliği. Türk Hekimliği Bülteni, 26 (3). 25 – 31. Eskicumalı, A. ve Eroğlu, E. (2014). Ailenin sosyo-ekonomik ve eğitim düzeyleri ile çocukların problem çözme yetenekleri arasındaki ilişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 165-