Journals / Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Biber Genotiplerinin Fosfor Kullanım Etkinliğinin Belirlenmesi

Pages
36–44
Publication Date
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yerel biber genotipleri içinde P kullanım etkinliği yönünden önemli farklılıkların olduğu bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fosforlu (P) gübrelerin etkin kullanımının sağlanması amacıyla P’a etkin genotiplerin belirlenmesi önemlidir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, sera koşullarında 8 farklı yerel biber genotipine 5 farklı P dozu (0, 25, 50, 100 ve 200 mg P kg-1) uygulanmasıyla etkin genotipler belirlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Yerel biber genotipleri içinde P kullanım etkinliği yönünden önemli farklılıkların olduğu bulunmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Biber · Etkinlik · Fosfor

Özet

Fosforlu (P) gübrelerin etkin kullanımının sağlanması amacıyla P’a etkin genotiplerin belirlenmesi önemlidir. Bu çalışma, sera koşullarında 8 farklı yerel biber genotipine 5 farklı P dozu (0, 25, 50, 100 ve 200 mg P kg-1) uygulanmasıyla etkin genotipler belirlenmiştir. Deneme tesadüf parselleri deneme deseninde üç tekerrürlü olarak yapılmıştır. Biber bitkisinde, fosfor konsantrasyonları, toplam kaldırılan fosfor, gövde kuru madde miktarları ve bitkilerin P kullanım etkinlikleri incelenmiştir. Yeşil aksam gövde fosfor konsantrasyonunda doz, genotip ve genotipxdoz interaksiyonu etkisi istatistiki açıdan (P<0.001) düzeyinde önemli olduğu bulunmuştur. Yeşil aksam kuru madde verimi K-7 genotipinin kontrolünde 2.07 g saksı-1 iken en yüksek doz (200 mg P kg-1 toprak) uygulamasıyla kuru madde 2.1 kat artmıştır. Benzer şekilde K-3 genotipinde de kontrole göre 3.4 kat kuru madde artışı olduğu belirlenmiştir. Fosfor uygulamasıyla kuru madde verimi diğer genotiplerde de artış sağladığı saptanmıştır. Oransal kuru madde artışı ve etkinlik indeksi (EI) göz önüne alınarak değerlendirildiğinde; PS-5 genotipi Etkin Duyarlı; K-2, K-8 ve K-7 genotipleri Etkin Duyarsız; K-9, K-5 ve K-3 genotipleri Etkin Olmayan Duyarlı; PM-5 genotipi ise Etkin Olmayan Duyarsız olarak sınıflandırılmıştır. Yerel biber genotipleri içinde P kullanım etkinliği yönünden önemli farklılıkların olduğu bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

ÖZKUTLU, F., YILDIRIMER, A. S., AKGÜN, M., AYDEMİR, Ö. E. (2019). Biber Genotiplerinin Fosfor Kullanım Etkinliğinin Belirlenmesi. Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 36–44. https://ajindex.com/articles/262285

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akgün, M. 2015. Yerel Mısır (Zea mays L.) Genotiplerinin Fosfor Kullanım Etkinliğinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ordu Üniversitesi,
  2. Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Anabilim Dalı, Ordu. Anonim, 2017b. Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK). https://biruni.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul
  3. Bouyoucous, G. L. 1951. A Recalibration of Hydrometer Method for Making Mechanical Analysis of Soils. Agronomy Journal. (43):434-438.
  4. Eyüpoğlu, F., 1999. Türkiye Topraklarının Verimlilik Durumu. T.C. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları. Genel Yayın No: 220, Teknik Yayın No: T-67, s:122, Ankara.
  5. Fohse, D., Claassen, N. and Jungk, A. 1991. Phosphorus efficiency of plants. Plant & Soil (132): 261–272.
  6. Gourley, C. J. P., Altan, D. L., Russelle, M. P. 1993. Defining phosphorus efficincy in plants. Plant Soil, (155/156): 289-292.
  7. Güneş, A., Alpaslan, M. veÖnal, A. 2004. Bitki Besleme ve Gübreleme (Ders Kitabı), Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Yayınları, 1539, Ankara, s. 324. İbrikci, H., Ulger A. C., Kormaz, K., Okdem, A., Buyuk, G., Amar, B., Konuskan, O., Karnez, E., Ozgenturk, G., Oguz, H. and Ryan, J. 2009. Genotypic responses of corn to phosphorus fertilizer rates in calcareous soils. Communications in Soil Science & Plant Analysis. (40):1418–1435.
  8. Jackson, M.L. 1958. Soil Chemical Analysis. Prentice Hall, Englewood Cliffs, New Jersey, USA. Kılıç, R. ve Korkmaz, K. 2012. Kimyasal Gübrelerin Tarım Topraklarında Artık Etkileri. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi 5(2): 87-90.
  9. Korkmaz, K., İbrikçi, H., Karnez, E., Büyük, G., Ryan, J., Ülger A.C. and Oguz, H. 2009. Phosphorus use efficiency of wheat genotypes grown in calcerous soils. Journal of Plant Nutrition, (32): 2094-2106.
  10. Korkmaz, K., Ibrikci, H., Karnez, E., Buyuk, G., Ryan, J., Oguz, H., & Ulger, A. C. (2010). Responses of wheat genotypes to phosphorus fertilization under rainfed conditions in the Mediterranean region of Turkey. Scientific Research and Essays, 5(16), 2304-2311.
  11. Lındsay, W.L. and Norvell, W.L. 1978. Development of a DTPA soil test for zinc, iron, manganese, copper. Soil. Sci. Soc. Am., 42:421-428.
  12. Lynch, J. P. 2007. Roots of the second green revolution. Aust. J. Botany (55): 493– 512. Nelson, D. W. and Sommers, L. E. 1982. Total carbon, organic carbon and organic matter. In ‘ Methods of Analysis. Chemical and Microbiological Propertise’, s:539-580.
  13. Nisar, A., Khan, S.U.,Shah, A.H. 2016. Screening and evaluation of w