SavedAdd your journal

Journals / Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 2

DİJİTAL MATERYAL TASARIMI YETERLİKLERİ ÖLÇEĞİ (DMTYÖ): BİR ÖLÇEK GELİŞTİRME ÇALIŞMASI

Güler GÖÇEN KABARAN
Salih UŞUN
Pages
281–307
Publication Date
2021-07-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda geçerli ve güvenilir bir Dijital Materyal Tasarımı Yeterlikleri Ölçeği elde edildiği söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmada öğretmenlerin dijital materyal tasarımı yeterliklerini belirlemeye yönelik bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada iki farklı çalışma grubu yer almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda geçerli ve güvenilir bir Dijital Materyal Tasarımı Yeterlikleri Ölçeği elde edildiği söylenebilir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dijital materyal · materyal tasarımı · yeterlik

Özet

Araştırmada öğretmenlerin dijital materyal tasarımı yeterliklerini belirlemeye yönelik bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada karma yöntem araştırmalarından keşfedici sıralı karma desenden faydalanılmıştır. Araştırmada iki farklı çalışma grubu yer almıştır. İlk olarak ölçek maddelerinin belirlenmesi amacıyla Delphi panellerini gerçekleştirmek üzere Türkiye’nin 22 farklı üniversitesinde görev yapmakta olan 28 öğretim üyesi çalışmaya dâhil edilmiştir. Araştırmanın ikinci çalışma grubu ise ölçek geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yürütüldüğü Muğla ili Menteşe ilçesine bağlı okullarda görev yapan 328 öğretmendir. Araştırmada öncelikli olarak “Dijital Materyal Tasarımı Yeterlikleri Ölçeği (DMTYÖ)”nde yer alacak maddeleri oluşturmak için Delphi tekniğinden faydalanılmıştır. 3 turda tamamlanan Delphi panelleri ile ölçek madde havuzu oluşturulmuştur. Daha sonra ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda Dijital Materyal Tasarımı Yeterlikleri Ölçeği’nin dört faktörlü yapısı doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmıştır. Ölçeğin tümüne ait Cronbach’s Alpha değerinin .98 olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte tasarım ve geliştirme yeterliği alt boyutunun .97; teknik yeterlik alt boyutunun .94; teknopedagojik yeterlik alt boyutunun .96; uygulama ve değerlendirme alt boyutunun .95 güvenirlik değerlerine sahip olduğu belirlenmiştir. Bu bağlamda geçerli ve güvenilir bir Dijital Materyal Tasarımı Yeterlikleri Ölçeği elde edildiği söylenebilir.

🔖

Cite This Article

KABARAN, G. G., UŞUN, S. (2021). DİJİTAL MATERYAL TASARIMI YETERLİKLERİ ÖLÇEĞİ (DMTYÖ): BİR ÖLÇEK GELİŞTİRME ÇALIŞMASI. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, Cilt: 11 - Sayı: 2, 281–307. https://ajindex.com/articles/262144

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akay, C. (2019).
  2. Öğretim materyalleri. Yanpar-Yelken, T. (Ed.), Öğretim teknolojileri içinde (45-64). Ankara:
  3. Anı Yayıncılık. Aydın, C. H. (1999). Eğitim iletişimi alanında Delfi tekniğinin uygulanışı. Kurgu Dergisi, 16, 225-241. Erişim adresi https://docplayer.biz.tr/19494014-Egitim-iletisimialaninda-delfi-tekniginin.html
  4. Brush, T. & Saye, J. (2002). A summary of research exploring hard and soft scaffolding for teachers and students using a multimedia supported learning environment. The Journal of Interactive Online Learning, 1(2), 1-12. Retrieved from http://www.ncolr.org/jiol/issues/pdf/1.2.3.pdf
  5. Büyüköztürk, Ş. (2018). Soysal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  6. Pegem Yayınları.
  7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (25. Baskı). Ankara:
  8. Pegem Akademi. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53. Erişim adresi https://dergipark.org.tr/tr/pub/auad/issue/55662/761354
  9. Comrey, A. L. & Lee, H. L. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, New Jersey: Erlbaum. Çağlar, M. & Reis, O. (2007). Eğitimde paradigmal dönüşümler sürecinde çağdaş ve küryerel eğitim planlaması. Ankara:
  10. Pegem Akademi Yayıncılık. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (3. baskı). Ankara:
  11. Pegem Akademi Yayıncılık. Dewey, J. (2015). Okul ve toplum. (H. A. Başman, Çev.). Ankara:
  12. Pegem Akademi Yayıncılık. Edmonds, W. A. & Kennedy, T. D. (2017). An applied reference guide to research designs: Quantitative, qualitative, and mixed methods (1st Edition). USA: SAGE. Edson, A. J., & Thomas, A. (2016). Transforming preservice mathematics teacher knowledge for and with the enacted curriculum: The case of digital instructional materials. In Handbook of research on transforming mathematics teacher education in the digital age (pp. 215-240).
  13. IGI Global. Fahy, P. J. (2001). Addressing some common problems in transcript analysis. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 1(2), 1-6. doi:10.19173/irrodl.v1i2.321 Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS. London: Sage. Fraenkel, J.R., Wallen, N.E. & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. New York: Mc Graw Hill. Gözgü, F. & Mutioğlu, H. (2012). Toplumun değiş