Journals / SineFilozofi / 2020 / Özel Sayı (2) Mayıs 2020

Bir Film Çözümleme Yöntemi Olarak Oyun Teorisi: Kara Şövalye Filmi Örneği

Pages
411–436
Publication Date
2016-05-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yönetmen, Dent gibi bir adalet timsalinin bile içerisinde bulunduğu durumlarda onu güdüleyen nedenlerin değişmesiyle bireyin de tuhaflaşabileceğini Joker karakteri üzerinden göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Oyun teorisi, oldukça basit görünen ancak tam aksine karmaşık bir stratejik durum belirleme modelidir.
📊
Key Findings & Data:Rasyonel Seçim Kuramının bir dalı olan oyun teorisi; önceden belirlenmiş bir hedefe yönelik karar verme güç ve yetisine sahip birimlerden meydana gelen sistemleri çözümlemek için kullanılan matematiksel bir yöntemdir.
💡
Conclusion & Impact:Yönetmen, Dent gibi bir adalet timsalinin bile içerisinde bulunduğu durumlarda onu güdüleyen nedenlerin değişmesiyle bireyin de tuhaflaşabileceğini Joker karakteri üzerinden göstermektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Oyun Teorisi · Mahkum İkilemi · Nash Dengesi

Özet

Oyun teorisi, oldukça basit görünen ancak tam aksine karmaşık bir stratejik durum belirleme modelidir. Rasyonel Seçim Kuramının bir dalı olan oyun teorisi; önceden belirlenmiş bir hedefe yönelik karar verme güç ve yetisine sahip birimlerden meydana gelen sistemleri çözümlemek için kullanılan matematiksel bir yöntemdir. Oyun teorisinin sosyal bilimlerde en iyi şekilde analitik bir araç olarak kullanıldığı savunulmaktadır. Bunun için Von Neumann- Morgenstern ve Nash’ın denge kavramlarından yararlanılmaktadır. Her oyun belli bir çatışma unsuruna dayanmaktadır. İnsanoğlunun kendisini ifade etme biçimi olarak ortaya koyduğu sanat ürünü de bir çatışma unsuru barındırmaktadır. Yönetmenler de bu mantıksal ve matematiksel teorileri güçlü anlatılara dönüştürmüşlerdir. Anlatı çatışma merkezlidir. Korsan beşlisi, Mahkûm ikilemi ya da çeşitli eşgüdümleme oyunlarının filmlerde karakterlerin içinde bulundukları ortamda karar verme süreçlerine uygulandığı görülmektedir. Senaryo onların karar verme durumlarına göre ilerlemektedir. Oyun teorisi, karakterlerin karar verme süreçlerindeki güdülerini ve nedenlerini uygun şekilde modellediği ölçüde yararlı olabilir. Bu çalışma, yönetmenliğini Christopher Nolan’ın yaptığı Kara Şövalye filminde kurulan oyunların incelenmesi üzerinden, senaryodaki çatışma merkezlerini ortaya çıkarmak ve karakter çözümlemelerini gerçekleştirmeyi hedeflemektedir. Oyun teorisinin bir filmin anlatı çözümlemesine dönüştürülerek uygulanması ve bu uygulamanın örneklerinin olmaması çalışmanın önemini ortaya koymaktadır. Filmdeki karakterler ve karar verme durumları yönetmenin izleyicide oluşturmak istediği çelişkilere zemin hazırlamaktadır. Batman ve Joker arasındaki kovalamaca bir çeşit oyun silsilesine dönüşmektedir. Joker, oyun teorisinin en önemli kuralı olan ahlaki davranışları değil rasyonel davranışları seçerek çıkarlarını korumaktadır. Yönetmen, Dent gibi bir adalet timsalinin bile içerisinde bulunduğu durumlarda onu güdüleyen nedenlerin değişmesiyle bireyin de tuhaflaşabileceğini Joker karakteri üzerinden göstermektedir.

🔖

Cite This Article

CANTAŞ, A., KOLUAÇIK, İ. (2016). Bir Film Çözümleme Yöntemi Olarak Oyun Teorisi: Kara Şövalye Filmi Örneği. SineFilozofi, Özel Sayı (2) Mayıs 2020, 411–436. https://ajindex.com/articles/260037

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. And, Metin, (2012). Oyun ve Büyü Türk Kültüründe Oyun Kavramı, İstanbul:
  2. Yapı Kredi Yayınları.
  3. Arı, Tayyar, (2013). Uluslararası İlişkiler Kuramları - I. Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını. Armer, Alan A., (2010). Sinema ve TV için Senaryo Yazmak, çev: V. T. Erdamar, İstanbul:
  4. Es Yayınları.
  5. Atayman, Veysel, (2006). Postmodern “Kurtarıcılar”, İstanbul:
  6. Donkişot Yayınları.
  7. Aydın, Ayhan, (2003).
  8. Düşünce Tarihi ve İnsan Doğası, İstanbul:
  9. Alfa Yayınları.
  10. Bakunin, Mihail, (2006). Devlet ve Anarşi, çev: Murat Uyurlak, İstanbul:
  11. Agora Kitaplığı. Binmore, Kenneth, (2007). Game Theory: A Very Short Introduction, New York: Oxford University Press.
  12. Bölükbaşı, Mustafa, (2013). Christopher Nolan’ın ‘Batman Üçlemesi’ Üzerine İdeolojik Bir İnceleme, Yedi: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 9, 1 – 10. Caillois, Roger, (1994). Oyunun Tanımı, çev: Turhan Ilgaz, Sanat Dünyamız Üç Aylık Kültür Dergisi, 55, 35 - 41. Carlsson, Bengt, (2001). Simulating How to Cooperate in Iterated Chicken and Prisoner’s Dilemma Games, Jiming Liu, Ning Zhong (der.) Intelligent Agent Technology: Systems, Methodologies And Tools, Singapore: World Scientific Publishing, s. 94 - 98. Chwaszcza, Christine, (2015).
  13. Oyun Kuramı. Michael Keating, Donatellas Della Porta (der.), Sosyal Bilimlerde Yaklaşımlar ve Metodolojiler Çoğulcu Bir Perspektif, İstanbul: Küre Yayınları, s. 175 - 200. Colson, Daniel, (2011). Proudhon’dan Deleuze’e Anarşist Felsefe Sözlüğü, çev. Işık Ergüden, İstanbul:
  14. Versus Kitap. Çelebi, Vedat, (2019). Bayes Teoremi Bağlamında Olasılıkçı Bayes Epistemolojisinin Kapsamı Üzerine Bir İnceleme, FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi), 28, 319 - 343. Deleuze, Gilles, (1990). Diyaloglar, çev. Ali Akay, İstanbul:
  15. Bağlam Yayınları.
  16. Ersümer, Ayşen Oluk, (2013). Klasik Anlatı Sineması. İstanbul:
  17. Hayalperest Yayınları.
  18. Fink, Eugen, (1994). Felsefeye Layık ve Uygun Bir Konu Olarak Oyun, çev: Hülya Tufan, Sanat Dünyamız Üç Aylık Kültür Dergisi, 55, 25 - 34. Foss, Bobb, (2016). Sinema ve Televizyonda Anlatım Teknikleri ve Dramaturji. İstanbul:
  19. Hayalperest Yayınları.
  20. Genç, Kadah, (2018). Oyun Teorisi ve Nash’in Denge Stratejisi, Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 419 - 440. Hançerlioğlu, Orhan, (1982).
  21. Ticaret Sözlüğü, İstanbul:
  22. Remzi Kitabevi.
  23. Harrison, Lewis, (2016). How To Hack Your Life Through Game Thinking: Shortcuts for Winning the Game of Life. New York: International Association of Healing Professionals. Hobbes, Thomas, (1995). Leviathan, çev: Semih Lim, İstanbul: Yapı