Journals / SineFilozofi / 2020 / Özel Sayı (2) Mayıs 2020

Bağımsız Türk Sinemasında Derin Ekoloji Felsefesi: Koca Dünya (2016) Filmi Üzerine Bir İnceleme

Pages
164–182
Publication Date
2016-05-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak Reha Erdem’in insanın varoluşunu sorguladığı filminde, derin ekoloji felsefesiyle kesişen mesajları olabileceği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Thales “Her şeyin ana maddesi sudur” diyerek doğa felsefesini başlattıktan sonra iki yüzyıl boyunca doğa felsefesinin amacı; varlığın ana ilkesini bulmak ve var olan her şeyi bu ilkeyle açıklamak olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Yönetmenin son filmi Koca Dünya (2016) “Derin Ekoloji” paradigması kullanılarak göstergebilimsel analizle irdelenmeye çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak Reha Erdem’in insanın varoluşunu sorguladığı filminde, derin ekoloji felsefesiyle kesişen mesajları olabileceği sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Derin Ekoloji · Doğa Felsefesi · Bağımsız Sinema

Özet

Thales “Her şeyin ana maddesi sudur” diyerek doğa felsefesini başlattıktan sonra iki yüzyıl boyunca doğa felsefesinin amacı; varlığın ana ilkesini bulmak ve var olan her şeyi bu ilkeyle açıklamak olmuştur. Rönesans döneminde ise düşünürler Tanrı’dan bağımsız olarak doğayı tanımlayarak modern bilimin temellerini atmışlardır. Doğayı boyunduruk altına alma arzusu endüstri devrimiyle başlamıştır. Yaşadığımız teknoloji çağında ise göz ardı edilen doğanın bozulmaya başladığı ve ekolojik dengenin sarsıldığı görülmektedir. Yüzyıllardır insanoğlunun şifa bulmak ve huzura kavuşmak için kaçtığı doğa, modernizmin getirileriyle birlikte insanın hakimiyet altına almak istediği bir güce dönüşmüştür. Birçok ekolojik yaklaşımdan biri olan Derin Ekoloji felsefesi insanı doğanın herhangi bir üyesi olarak görerek onu diğer varlıklarla eşit tutan bir konumlandırmaya gitmektedir. Vahşi doğayı merkeze alan bu düşünce biçimi insanı doğayla bütünleşme içinde görür. Sinema ise ekolojik sorunların gündeme getirildiği bir mecra olarak kullanılmaktadır. Doğanın korunmasına yönelik belgeseller haricinde animasyon filmler ve bağımsız sanat filmleri de bu sorunlara yoğunlaşmaktadır. Reha Erdem sinemasındaki doğayla iç içe yaşayan ya da doğaya kaçan insanların, yönetmenin doğaya karşı olan duyarlılığını göstermektedir. Bu çalışma kapsamında Erdem’in kurduğu hayal ve gerçek arasındaki fantastik doğa tasvirleri ekolojik bağlamda ele alınmıştır. Yönetmenin son filmi Koca Dünya (2016) “Derin Ekoloji” paradigması kullanılarak göstergebilimsel analizle irdelenmeye çalışılmıştır. Filmde derin ekoloji ilkeleri baz alınarak insan ve doğa ilişkisini saptamak ve çözümleyebilmek amacıyla, Ferdinand de Saussure'ün göstergebilimin gösterge-gösteren-gösterilen modelinden yararlanılmıştır. Ayrıca Barthes’ın gerçek dünyadaki nesnelerin zihindeki ilk anlamlandırması olan “düz anlam” ve düz anlamın ardında bulunan “yan anlam” kodları kullanılarak filmin anlamlandırmalarına yoğunlaşılmıştır. Sonuç olarak Reha Erdem’in insanın varoluşunu sorguladığı filminde, derin ekoloji felsefesiyle kesişen mesajları olabileceği sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

OĞUZCAN, D. (2016). Bağımsız Türk Sinemasında Derin Ekoloji Felsefesi: Koca Dünya (2016) Filmi Üzerine Bir İnceleme. SineFilozofi, Özel Sayı (2) Mayıs 2020, 164–182. https://ajindex.com/articles/260025

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Akalın M. (2019). Çevre Etiği: Çevreye Felsefi Yönelimler. İstanbul:
  2. İksad Yayınevi Arslan A. (2008). İlkçağ Felsefe Tarihi Helenistik Dönem Felsefesi. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları Bauman Z. (2013). Postmodernizm ve Hoşnutsuzlukları. Çev: İ. Türkmen. İstanbul:
  3. Ayrıntı Yayınları Bauman Z. (2010). Sosyolojik Düşünmek. Çev: A. Yılmaz. İstanbul:
  4. Ayrıntı Yayınları Bumin T. (1996). Tartışılan Modernlik: Descartes ve Spinoza. İstanbul:
  5. Yapı Kredi Yayınları Capra F. (1994).
  6. Sistem Açısından Dünyamız, Derin Ekoloji içinde. (Der.) G. Tamkoç. İzmir:
  7. Ege Yayıncılık Connerton P. (2018). Modernite Nasıl Unutturur? Çev: K. Kelebekoğlu. İstanbul:
  8. Sel Yayıncılık Çüçen A. (2001). Derin Ekoloji. yesilofke.com (Erişim Tarihi: 05.05.2019)
  9. Descartes R. (1994). Metot Üzerine Konuşma. Çev: K. S. Sel. İstanbul:
  10. Sosyal Yayınları Denkel A. (1986). Demokritos/ Aristotales: İlk Çağda Doğa Felsefeleri. İstanbul:
  11. Kalamış Yayınları Durning A. (1998). Ne Kadarı Yeterli? Çev: S. Çağlayan. Ankara:
  12. Tübitak- Tema Yayınları Elgin D. (1994).
  13. Evren ve Ekoloji, Derin Ekoloji içinde. (Der.) G. Tamkoç. İzmir:
  14. Ege Yayıncılık Erkızan H. N. (1999). Aristoteles’te Varlık Doğa ve İnsan. Felsefelogos Dergisi S. 6 Sf. 125-134
  15. Estes C. P. (2004). Kurtlarla Koşan Kadınlar Vahşi Kadın Arketipine Dair Mit ve Öyküler. Çev: H. Atalay. İstanbul:
  16. Ayrıntı Yayınları Fox W. (1993). From Antropocentrism to Deep Ecology. Revision. S. 16. Sf. 75-76
  17. Garrard G. (2004) Ecocriticism the New Critical Idiom. New York: Routledge Garrard G. (2017). Ekoeleştiri. Ekoloji ve Çevre Üzerine Kültürel Tartışmalar. Çev: E. Genç. İstanbul:
  18. Kolektif Yayıncılık Gottdiener M. (2005). Postmodern Göstergeler Maddi Kültür ve Postmodern Yaşambiçimleri. Çev: E. Cengiz, H. Gür, A. Nur. Ankara:
  19. İmge Kitabevi Gökberk M. (1990). Felsefe Tarihi. İstanbul:
  20. Remzi Kitabevi Gökdayı İ. (1996). Çevrenin Geleceği Yaklaşımlar ve Politikalar. Ankara: Türkiye Çevre Vakfı Yayınları Güngör C. A. (2015). Animasyon Sinemasına Ekoeleştirel Yaklaşım: “Wall-E” Filminin İncelenmesi. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication C:5 S:1 Gül F. (2013). İnsan-Doğa İlişkisi Bağlamında Çevre Sorunları ve Felsefe. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi S. 14. Sf. 17-21
  21. Horkheimer M. (1998). Akıl Tutulması. Çev: O. Koçak. İstanbul:
  22. Metis Yayınları İgit A. (2016). Animasyon Filmlerinde İnsan ve Doğa İlişkisi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Dergisi. C:4 S:2 951-980
  23. Ivakhiv A. J. (2013). Ecologies of the Moving Image Cinema Affect Na