SavedAdd your journal

Journals / Ege Eğitim Dergisi / 2016 / Cilt: 17 - Sayı: 1

İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği Türkçe Formunun Uyarlanması: Yapı Geçerliği ve Güvenirlik Çalışması

Yağmur Amanvermez
Serkan Denizli
Pages
1–17
Publication Date
2016-07-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’nin Türkçe formunun yapı geçerliği ve güvenirlik değerleri açısından yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu görülmüştür.Anahtar Kelimeler: iş-aile çatışması, aile-iş çatışması, öz-yeterlilik, ölçek uyarlama

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlamak ve psikometrik özelliklerini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubunu 157 (% 62.3) kadın, 95 (% 37.7) erkek olmak üzere 22 farklı meslekten toplam 252 katılımcı oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’nin Türkçe formunun yapı geçerliği ve güvenirlik değerleri açısından yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu görülmüştür.Anahtar Kelimeler: iş-aile çatışması, aile-iş çatışması, öz-yeterlilik, ölçek uyarlama
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:252 katılımcı
⚙️Variables:iş-aile çatışması · aile-iş çatışması · öz-yeterlilik

Özet

Bu araştırmanın amacı İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlamak ve psikometrik özelliklerini incelemektir. Çalışma grubunu 157 (% 62.3) kadın, 95 (% 37.7) erkek olmak üzere 22 farklı meslekten toplam 252 katılımcı oluşturmuştur. Katılımcıların yaşları 22 ile 65 arasında değişmektedir ve katılımcıların yaş ortalaması 37.32’dir. İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’nin iş aile çatışmasını yönetme öz-yeterliği ile aile-iş çatışmasını yönetme öz-yeterliğinden oluşan iki faktörlü yapısını Türkçe uyarlamasında doğrulamak amacıyla veriler üzerinde Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) gerçekleştirilmiştir. DFA sonucu, ölçeğin iki faktörlü yapısını açıklayan ölçme modeli için iyi düzeyde bir uyuma işaret etmiştir (c2= 50.58, sd=19, p<.01, GFI= .95, AGFI= .91, CFI= .99, SRMR= .026, RMSEA= .081.). Ölçeğin iç tutarlığının hesaplanmasında Cronbach Alpha katsayısı; yapısal güvenirliğini kanıtlamak için Mc Donald’s Omega katsayıları hesaplanmıştır. Cronbach alpha katsayıları, ölçeğin toplam puanı için .95; iş-aile çatışmasını yönetme öz-yeterliği boyutu için .94; aile-iş çatışmasını yönetme öz-yeterliği alt boyutu için .94 olarak hesaplanmıştır. Mc Donald’s Omega (ω) katsayıları ise toplam ölçek için .96, iş-aile çatışmasını yönetme öz-yeterliği için .94, aile iş çatışmasını yönetme öz-yeterliği için .93 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği’nin Türkçe formunun yapı geçerliği ve güvenirlik değerleri açısından yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu görülmüştür.Anahtar Kelimeler: iş-aile çatışması, aile-iş çatışması, öz-yeterlilik, ölçek uyarlama

🔖

Cite This Article

Amanvermez, Y., Denizli, S. (2016). İş ve Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği Türkçe Formunun Uyarlanması: Yapı Geçerliği ve Güvenirlik Çalışması. Ege Eğitim Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 1–17. https://ajindex.com/articles/258696

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. American Psychological Association. (2007). Stress in America. www.apa.org/pubs/info/reports/2007-stress.doc adresinden elde edildi. Amstad, F. T., Meier, L. L., Fasel, U., Elfering, A., ve Semmer, N. K. (2011). A meta-analysis of work–family conflict and various outcomes with a special emphasis on cross-domain versus matching-domain relations.Journal of occupational health psychology, 16(2), 151, 169. Aron, A., Coups E. J. ve Aron, E.N. (2013). Statistics for psychology. (6. baskı). New Jersey: Pearson Education. Arslan, M. (2012). İş-aile ve aile-iş çatışmalarının kadın çalışanların iş doyumları üzerindeki etkisi. Birey ve Toplum Dergisi, 2(3), 99-113.
  2. Bacharach, S. B., Bamberger, P., ve Conley, S. (1991). Work‐home conflict among nurses and engineers: Mediating the impact of role stress on burnout and satisfaction at work. Journal of Organizational Behavior, 12(1), 39-53.
  3. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Macmillan. Bannister, T.M (2001). The relationship of self-efficacy to time spent on domestic and paid work and family/career identity. (Yayınlanmamış doktora tezi). Columbia University. Bellavia, G. M., ve Frone, M. R. (2005). Work-family conflict. Içinde J. Barlin, E. Kevin ve M. Frone (Eds.), Handbook of work stress (ss.113-147). California: Sage Publications. Bernas, K. H., ve Major, D. A. (2000). Contributors to stress resistance: Testing a model of women's work-family conflict. Psychology of Women Quarterly, 24(2), 170-178.
  4. Boyar, S. L., ve Mosley, D. C. (2007). The relationship between core self-evaluations and work and family satisfaction: The mediating role of work–family conflict and facilitation. Journal of Vocational Behavior, 71(2), 265-281.
  5. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research. (2. Baskı). New York: Guilford Press.
  6. Carlson, D. S., ve Kacmar, K. M. (2000). Work–family conflict in the organization: Do life role values make a difference? Journal of Management, 26(5), 1031-1054.
  7. Cinamon, R. G. (2006). Anticipated work-family conflict: Effects of gender, self-efficacy, and family background. The Career Development Quarterly, 54(3), 202,215. Cinamon, R. G., ve Rich, Y. (2002). Profiles of attribution of importance to life roles and their implications for the work–family conflict. Journal of Counseling Psychology, 49(2), 212. Crain, T. L., Hammer, L. B., Bodner, T., Kossek, E. E., Moen, P., Lilienthal, R., ve Buxton, O. M. (2014). Work–family conflict, family-supportive supervisor behav