SavedAdd your journal

Journals / Ege Eğitim Dergisi / 2017 / Cilt: 18 - Sayı: 2

Okul Psikolojik Danışmanlarının Kullandıkları Unvanın Mesleki Kıvanç, Psikolojik Danışman Özyeterliği ve Bazı Özniteliklerle Yordanması

Aynur Eren Gümüş
Pages
653–675
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Modelin 124 psikolojik danışman unvanını kullanan katılımcının 100’ünü (%80.6) doğru sınıflandırdığı görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, okul psikolojik danışmanlarının sosyal etkileşimlerde kullandıkları unvan ile psikolojik danışman kimliğinden duydukları kıvanç, psikolojik danışman özyeterliği ve cinsiyet, kıdem, eğitim düzeyi ve unvanlar arasındaki farkı önemseme gibi değişkenlerle arasındaki ilişkiyi incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubunu İstanbul’daki okullarda çalışan 214 psikolojik danışman oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Modelin 124 psikolojik danışman unvanını kullanan katılımcının 100’ünü (%80.6) doğru sınıflandırdığı görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Psikolojik danışman mesleki kimliği · mesleki kıvanç

Özet

Bu araştırmanın amacı, okul psikolojik danışmanlarının sosyal etkileşimlerde kullandıkları unvan ile psikolojik danışman kimliğinden duydukları kıvanç, psikolojik danışman özyeterliği ve cinsiyet, kıdem, eğitim düzeyi ve unvanlar arasındaki farkı önemseme gibi değişkenlerle arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca yordayıcı olan değişkenlerin psikolojik danışman unvanını kullanmayı tercih eden meslek elemanlarını ne kadar doğru sınıflandırdığını görmek amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeline göre yapılmıştır. Çalışma grubunu İstanbul’daki okullarda çalışan 214 psikolojik danışman oluşturmuştur. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak kullanılan Psikolojik Danışman Mesleki Kıvanç Ölçeği ve Psikolojik Danışman Özyeterlik Ölçeği’nin Türkçeye uyarlaması da yapılmıştır. Veriler aşamalı lojistik regresyon analizi (Olabilirlik Oranı ile İleriye Doğru Yöntemi) ile analiz edilmiştir. Model veri uyumu için yeterli kanıt bulunan araştırmada, okul psikolojik danışmanlarının sosyal etkileşimlerde kullandıkları unvan ile psikolojik danışman kimliğinden duydukları kıvanç ve psikolojik danışman özyeterliği puanları arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde bir ilişkinin olduğu ve sadece bu iki değişkenin modelde açıkladıkları varyans ile (Nagelkerke R2= 0,322; p<,001) anlamlı yordayıcılar oldukları bulunmuştur. Modelin 124 psikolojik danışman unvanını kullanan katılımcının 100’ünü (%80.6) doğru sınıflandırdığı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Gümüş, A. E. (2017). Okul Psikolojik Danışmanlarının Kullandıkları Unvanın Mesleki Kıvanç, Psikolojik Danışman Özyeterliği ve Bazı Özniteliklerle Yordanması. Ege Eğitim Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 653–675. https://ajindex.com/articles/258508

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ACA-American Counseling Association. (2009). 20/20 Statement of principles advances the profession. http://www.counseling.org/PressRoom/NewsReleases adresinden elde edildi. Akkoyun, F. (1995). PDR’de unvan ve program sorunu: Bir inceleme ve öneriler. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (6), 1-21.
  2. Aladağ, M. ve Bektaş, D. Y. (2009). Examining individual-counseling practicum in a Turkish undergraduate counseling program. Egitim Arastirmalari-Eurasian Journal of Educational Research, 37, 53–70.
  3. Atıcı, M. Özyürek, R. ve Çam, S. (2005). Okul danışmanlığı uygulamalarının yetkinlik beklentisi algıları ve mesleki benlik saygısı üzerindeki etkilerinin boylamsal olarak incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(24), 7-24.
  4. Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44, 1175-1184.
  5. Brott, P.E. ve Myers, J.E. (1999). Development of professional school counselor identitiy. A grounded theory. Professional School Counseling, 2(5), 339-348.
  6. Büyükgöze Kavas, A. (2011). Bireysel ve grupla psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir değerlendirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 411-432.
  7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  8. Pegem Yayınları.
  9. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler için çok değişkenli istatistik. SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: PegemA. ss. 58-98.
  10. Doğan, S. (1991). Başlangıcından bugüne Türk resmi dokümanlarında rehberlik kavramı ve anlayışı: Bir inceleme. Rehberlik ve Psikolojik Danışma Dergisi, 1(2), 29-44.
  11. Doğan, S. (1996). Türkiye’de psikolojik danışma ve rehberlik alanında meslek kimliğinin gelişimi ve bazı sorunlar. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 32-44.
  12. Doğan, S. (1998). Counseling in Turkey: Current status and future challenges. Education Policy Analysis Archieves, 6(12), 1-12.
  13. Doğan, S. (2000). Psikolojik danışman eğitiminde akreditasyon gereği bir model önerisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 14, 31–38.
  14. Doğan, S. (2007, Ekim). Lisans Düzeyinde Psikolojik Danışman Yetiştirme Modeli’nin Geliştirilmesi Üzerine Düşünceler. IX. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi’nde bildiri olarak sunuldu, Çeşme, İzmir.
  15. Doğan, S. (2008, Nisan). Türkiye’de psikolojik danışman eğitiminin rotası (The route of counselor education in Turkey). Uluslararası Psikolojik Danışma Kongresi’nde bildiri olarak sunuldu, İstanbul,
  16. Türkiye. Emerson, C.H. (2