SavedAdd your journal

Journals / Trakya Eğitim Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Sınıf Öğretmenlerinin Özel Gereksinimli Öğrencilerin Eğitimine Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi

Taner ALTUN
Tunahan FİLİZ
Pages
1–22
Publication Date
2020-01-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın sonunda sınıf öğretmenlerinin özel gereksinimli çocuklara daha kaliteli eğitim vermelerine yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, sınıfında özel gereksinimli öğrenci bulunan sınıf öğretmenlerinin öğrenme-öğretme sürecinde yaptıkları uygulamalar ve karşılaştıkları güçlüklerin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Amaçlı örnekleme yöntemlerinden olan kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla ulaşılabilen sınıfında özel gereksinimli öğrenci bulunan 10 sınıf öğretmeni ile çalışma yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın sonunda sınıf öğretmenlerinin özel gereksinimli çocuklara daha kaliteli eğitim vermelerine yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sınıf öğretmeni · özel gereksinimli çocuklar · nitel araştırma

Özet

Bu araştırmada, sınıfında özel gereksinimli öğrenci bulunan sınıf öğretmenlerinin öğrenme-öğretme sürecinde yaptıkları uygulamalar ve karşılaştıkları güçlüklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden özel durum çalışması çerçevesinde şekillendirilmiş olup, verilerin toplanmasında hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formalarından yararlanılmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden olan kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla ulaşılabilen sınıfında özel gereksinimli öğrenci bulunan 10 sınıf öğretmeni ile çalışma yürütülmüştür. Veriler yarı-yapılandırılmış mülakat tekniğiyle elde edilmiştir. Bu veriler içerik analizine tabi tutularak çözümlenmiştir. Veri analizi sürecinde Nvivo 9.0 programından yararlanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, elde edilen sonuçlara göre öğretmenlerin özel gereksinimli öğrencilerle ilgili bilgi seviyelerinin yetersiz, ilgili konuda veli-öğretmen işbirliğinin zayıf ve öğretmenlerin bu güçlüklere çözüm getirme noktasında yeterli desteği alamadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca sınıf öğretmenlerinin bu öğrencileri belirleyebildikleri, aileleriyle gerekli iletişimi kurduğu ve bu çocukların sosyal ortamlarda desteklenmesi ve akranları tarafından kabulü için çalışmalar yaptığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte sınıf öğretmenlerinin öğrenme-öğretme sürecinde öğretimin bireyselleştirilmesi anlamında öğretim sürecinde bir takım uygulamalar yaptıkları, uygulamalarda bazı sorunlarla karşılaştığı ve bu sorunların üstesinden gelebilmek için destek aldığı da ifade edilmiştir. Çalışmanın sonunda sınıf öğretmenlerinin özel gereksinimli çocuklara daha kaliteli eğitim vermelerine yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ALTUN, T., FİLİZ, T. (2020). Sınıf Öğretmenlerinin Özel Gereksinimli Öğrencilerin Eğitimine Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 1–22. https://ajindex.com/articles/249060

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akçamete, A. G. (2012). Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim. Ankara:
  2. Kök Yayıncılık. Altun, T., & Gülben, A. (2009). Okulöncesinde özel gereksinim duyan çocukların eğitimindeki uygulamalar ve karşılaşılan sorunların öğretmen görüşleri açısından değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 253-272.
  3. Altun, T., & Uzuner, F. G. (2016). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitimine yönelik görüşleri. International Journal of Social Science, 33-49.
  4. Avcıoğlu, H. (2011). Zihin engelliler sınıf öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı (bep) hazırlamaya ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 39-53.
  5. Babaoğlan, E., & Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlilikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 345-354.
  6. Batu, S. (Eds.). (2015). Özel Eğitim. Ankara:
  7. Pegem Akademi. Batu, S. (2000). Kaynaştırma, destek hizmetler ve kaynaştırmaya hazırlık etkinlikleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 35-47.
  8. Batu, S., & Kırcaali-İftar, G. (2005). Kaynaştırma. Ankara:
  9. Kök Yayıncılık. Batu, S., Kırcaali-İftar, G., & Uzuner, Y. (2004). Özel gereksinimli öğrencileri kaynaştırıldığı bir kız meslek lisesindeki öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüşleri. Anakara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. Büyüköztürk, Ş. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Çepni, S. (2012). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş. Trabzon. Demir, M., & Açar, S. (2011). Kaynaştırma eğitimi konusunda tecrübeli sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 719-732.
  11. Diken, İ. (2015). Özel Eğitime Gereksinimi Olan Öğrenciler ve Özel Eğitim. Ankara:
  12. Pegem Akademi. Ekiz, D. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  13. Anı Yayıncılık. Eripek, S. (2005). Özel Eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
  14. Erişkin, A., Kıraç, S., & Ertuğrul, Y. (2012). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 200-213.
  15. Freeman, S., & Alkin, M. (2000). Genel eğitim ve özel eğitim ortamlarında zihinsel engelli çocukların akademik ve sosyal başarıları. Remedialand Special Education, 3-18.
  16. İlgar, Ş. (2017). Öğretmen adaylarının özel gereksinimli öğrencilerle ilgili farkındalığının incelenmesi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 313-338.
  17. Kargın, T., Güldenoğlu, B., & Şahin, F. (2010). Genel eğitim