AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results suggest that this combination is promising for clinical and radiographic improvements and may be an alternative in the periodontal regenerative treatment of intrabony defects in chronic periodontitis patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The present study aims to assess the clinical and radiographic effects of a graft material including demineralized bone matrix (DBM) and calcium sulfate (CS) combination in the treatment of the periodontal intrabony defects of chronic periodontitis patients. Thirty-one intrabony defects with an associated probing depth (PD) of ≥6 mm and an intrabony component of ≥4 mm were surgically treated in 13 patients with the mean age of 43.6 ± 3.18 after completion of non-surgical periodontal therapy. Prior to surgical treatment and at 12 months, plaque index, sulcus bleeding index, marginal recession, PD, relative attachment level, relative bone level and radiographic bone level were assessed. At 12 months postoperatively, favourable clinic outcomes in soft and hard tissue measurements were achieved when compared to baseline (p<0,001). Considering the deepest site of the defects, 3.84 ± 1.19 mm of PD reduction, 1.06 ± 0.51 mm of recession, 2.81 ± 0.98 mm of attachment gain, 2.58 ± 0.76 mm of clinical bone gain and 2.35 ± 1.05 mm of radiographic bone gain were obtained. These results suggest that this combination is promising for clinical and radiographic improvements and may be an alternative in the periodontal regenerative treatment of intrabony defects in chronic periodontitis patients.
Özet
Bu çalışmada demineralize kemik matriksi (DKM) ve kalsiyum sülfat (KS) içeren bir greft materyalinin kronik periodontitisli bireylerdeki kemik içi defektlerin tedavisinde kullanımının klinik ve radyografik olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, başlangıç periodontal tedavisi tamamlanmış, yaş ortalaması 43.6 ± 3.18 olan 13 hastaya ait sondalanabilir cep derinliği (SCD) ≥ 6 mm ve kemik içi defekt derinliği ≥ 4 mm olan toplam 31 kemik içi defekt dahil edildi. Defektlere DKM ve KS karışımı içeren macun kıvamında bir greft materyali uygulandı. Operasyondan önce ve operasyondan 12 ay sonra plak indeksi, dişeti oluğu kanama indeksi, rölatif dişeti kenarı konum seviyesi, SCD rölatif kemik seviyesi ve radyografik kemik seviyesi ölçümleri yapıldı. Onikinci ayda yapılan değerlendirmelerde defektin en derin noktası gözönüne alındığında, 3.84 ± 1.19 mm SCD azalması, 1.06 ± 0.51 mm dişeti çekilmesi, 2.81 ± 0.98 mm ataşman kazancı, 2.58 ± 0.76 mm klinik kemik kazancı ve 2.35 ± 1.05 mm radyografik kemik kazancı ile başlangıca göre anlamlı klinik iyileşme saptandı (p < 0,001). Bu bulgular uygulanan greft materyalinin klinik ve radyografik olarak anlamlı düzeyde ataşman ve kemik kazancı sağladığını ve kronik periodontitisli bireylerdeki kemik içi defektlerin tedavisinde kullanılabileceğini düşündürmektedir.