SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 12

KUŞEYRÎ’NİN LETÂİF’İNDE İŞÂRÎ ANLAM DÜNYASI

Haydar BEKİROĞLU
Pages
89–119
Publication Date
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda onun tasavvufî ıstılahları âyetlerle destekleme gayreti; sûfîlerin bilgi kaynakları, hâl ve makamları hakkında tefsir aracılığıyla getirdiği izahlar; kıssaları, kevnî âyetleri ve ahkâm âyetlerini sûfî diliyle yorumlaması örneklerle ele alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tefsirin Tasavvufla buluştuğu noktada karşımıza çıkan işârî tefsir geleneğinin öncü ve en güçlü simalarından biri, Ebu’l-Kâsım el-Kuşeyrî’dir.
📊
Key Findings & Data:Onun Letâifü’l-işârât isimli tefsiri, bilginin ancak Kur’an ve Sünnet temelinde meşruiyet kazanabileceği ilkesini benimseyen ve Ehl-i Sünnet çizgisine riayet eden mutedil yapısıyla, zâhirî ve bâtınî anlam dengesini koruyan örnek bir eser olarak kabul görmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda onun tasavvufî ıstılahları âyetlerle destekleme gayreti; sûfîlerin bilgi kaynakları, hâl ve makamları hakkında tefsir aracılığıyla getirdiği izahlar; kıssaları, kevnî âyetleri ve ahkâm âyetlerini sûfî diliyle yorumlaması örneklerle ele alınmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kuşeyrî · Letâif · işârî tefsir.

Özet

Tefsirin Tasavvufla buluştuğu noktada karşımıza çıkan işârî tefsir geleneğinin öncü ve en güçlü simalarından biri, Ebu’l-Kâsım el-Kuşeyrî’dir. Onun Letâifü’l-işârât isimli tefsiri, bilginin ancak Kur’an ve Sünnet temelinde meşruiyet kazanabileceği ilkesini benimseyen ve Ehl-i Sünnet çizgisine riayet eden mutedil yapısıyla, zâhirî ve bâtınî anlam dengesini koruyan örnek bir eser olarak kabul görmektedir. Bu makale, Letâif’te rivayet ve dirayet tefsirine dair usullere de yer veren Kuşeyrî’nin ağırlıklı olarak kullandığı işârî metodu incelemektedir. Bu bağlamda onun tasavvufî ıstılahları âyetlerle destekleme gayreti; sûfîlerin bilgi kaynakları, hâl ve makamları hakkında tefsir aracılığıyla getirdiği izahlar; kıssaları, kevnî âyetleri ve ahkâm âyetlerini sûfî diliyle yorumlaması örneklerle ele alınmıştır.

🔖

Cite This Article

BEKİROĞLU, H. (2017). KUŞEYRÎ’NİN LETÂİF’İNDE İŞÂRÎ ANLAM DÜNYASI. Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 12, 89–119. https://ajindex.com/articles/235150

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Acem, Refik, Mevsuatu mustalahâti’t-tasavvufi’l-İslâmî, Lübnan 1999. Aclûnî, Ebu’l-fidâ İsmail b. Muhammed (ö.1162/1749), Keşfü’l-hafâ ve müzîlü’l-ilbâs amma’ştehera mine’l-ehâdîs alâ elsineti’n-nâs, I-II, Beyrut ts. Akpınar, Ali, “İşârî Tefsir ve Kuşeyrî (ö. 465/1072)’nin Besmele Tefsiri”, Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, 2002, cilt: III, sayı: 9, s. 53-92.
  2. Ateş, Süleyman, İşârî Tefsir Okulu, İstanbul 1998. ____, Sülemî ve Tasavvufî Tefsiri, İstanbul 1969.
  3. Bedir, Ahmet, “Kuşeyri'nin Letaifü'l-İşarat isimli Tefsiri'nde Besmele’nin Tefsiri”, Harran Ünv. İlahiyat Fak. Dergisi, Yıl: 2000, Sayı: VI, Şanlıurfa 2001, ss. 189-213. Bekiroğlu (Bulanık), Haydar, Ebu’l-Kâsım el-Kuşeyrî ve Letâifü’l-İşârât İsimli Tefsirindeki Metodu, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, KTÜ Sosyal Bilimler Ens., Rize 2002.
  4. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Tarihi, Ankara 1996. el-Cevherî, İsmail b. Hammâd (ö.400/1009), es-Sıhah, I-VI, Beyrut 1983. ed-Dâvudî, Şemseddîn Muhammed b. Ali b. Ahmed (ö.945/1539), Tabakâtü’l-müfessirîn, (thk. Ali Muhammed Ömer), Beyrut 1972.
  5. Demirci, Mehmet, “Hâl”, DİA, XVII, 216-218.
  6. Demirci, Muhsin, Tefsir Usûlü ve Tarihi, İstanbul 1998 ______, Vahiy Gerçeği, İstanbul 1996.
  7. Demirli, Ekrem, “Kuşeyrî’den İbnü’l-Arabî’ye İşâri Yorumculuk Hakkında Bir Değerlendirme: İşarî Yorumdan Tahkîke Doğru Kur’ân-ı Kerim Yorumculuğunun Gelişimi”, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, yıl: 2013, sayı: 40, s. 121 vd. Durmuş, İsmail, “Harf”, DİA, XVI, 161-163. Ebû Huzâm, Enver Fuad, Mu’cemu’l-mustalahâti’s-sûfiyye, Beyrut 1993. el-Ednevî, Ahmed b. Muhammed, Tabakâtü’l-müfessirîn, Riyad 1997.
  8. Elmalılı, Muhammed Hamdi Yazır (ö.1360/1942), Hak Dini Kur’ân Dili, (sad. İsmail Karaçam, Emin Işık, Nusret Bolelli, Abdullah Yücel), I-X, İstanbul 1992. İbn Asâkîr, Ebu’l-Kâsım Sikatüddîn Ali b. Hasan (ö.571/1176), Tebyînu kezibi’l-müfterâ fî mâ nusibe ile’l-imâm ebi’l-Hasa, Beyrut 1991. İbn Hallikân, Ebu’l-Abbâs Şemseddin Ahmed b. Muhammed (ö.681/1282), (thk. Abbas İhsan), Vefeyâtü’l-ayan ve enbâu enbâiz-zaman, I-VIII, Beyrut ts. (Dâru’s-sadr). İbn Hazm, Ebu Muhammed b. Ali b. Ahmed b. Saîd ez-Zahirî (ö.456/1064), Cemheretü ensâbi’l-arab, Beyrut 1983. İbn Kesîr, İmâdüddîn Ebü’l-Fidâ İsmail b. Ömer (ö.774/1372), el-Bidâye ve’n-nihâye, (thk. Ali Necib el-Atvi), I-VIII, Beyrut 1992. İbn Mâce, Ebû Abdillah Muhammed b. Yezîd el-Kazvinî (ö.273/887), Sünenü İbn-i Mâce, (nşr. Muhammed Fuad Abdülbaki), I-II, İstanbul ts. İbn Manzûr, Ebu’l-fazl Cemaluddîn Muhammed (ö.711/1311), Lisâ