SavedAdd your journal

Journals / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 1

İnsan Kaynakları Politikalarının Yönelimi: Türkiye’nin 100 Büyük Sanayi Kuruluşu Üzerine Bir Araştırma

Muhammet Hamdi MÜCEVHER
Zeynep DEMİRGİL
Pages
209–224
Publication Date
2021-06-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucuna göre, işletmele-rin insan kaynakları yönelimlerinin sürdürülebilirlik, çalışan odaklılık, kurumsal itibar ve kolektiflik konularında yoğunlaştığı görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşletmelerin rekabetçi bir konum elde edebilmeleri için insan kaynağı; nitelik, yetenek, bilgi, donanım ve deneyim gibi açılardan önem arz etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu bağlamda söz konusu çalışmada, Türkiye’deki 100 büyük sanayi kuruluşunun insan kaynakları politikası, tematik içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucuna göre, işletmele-rin insan kaynakları yönelimlerinin sürdürülebilirlik, çalışan odaklılık, kurumsal itibar ve kolektiflik konularında yoğunlaştığı görülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnsan Kaynakları · Politika · Stratejik yönelim

Özet

İşletmelerin rekabetçi bir konum elde edebilmeleri için insan kaynağı; nitelik, yetenek, bilgi, donanım ve deneyim gibi açılardan önem arz etmektedir. İşletmelerin insan kaynakları politikaları, insan kaynaklarıyla ilgili gelecek yönelimi noktasında; işletme çalışanlarına, hedef kitlesine, çevresine ve paydaşlarına bir fikir verebilir. İnsan kaynakları politikası, bir işletmenin insan kaynağının planlanması, seçimi, alımı, yerleştirilmesi, eğitimi, geliştirilmesi, performansının ölçülmesi, ücret ve kariyerinin yönetimi, endüstriyel ilişkilerin nasıl yürütüldüğü gibi konularda izlediği yol, edindiği amaç, kullandığı yöntem, düşünce yapısı ve davranış tarzıdır. Bu bağlamda söz konusu çalışmada, Türkiye’deki 100 büyük sanayi kuruluşunun insan kaynakları politikası, tematik içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucuna göre, işletmele-rin insan kaynakları yönelimlerinin sürdürülebilirlik, çalışan odaklılık, kurumsal itibar ve kolektiflik konularında yoğunlaştığı görülmektedir.

🔖

Cite This Article

MÜCEVHER, M. H., DEMİRGİL, Z. (2021). İnsan Kaynakları Politikalarının Yönelimi: Türkiye’nin 100 Büyük Sanayi Kuruluşu Üzerine Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 209–224. https://ajindex.com/articles/230452

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akdemir, A. (2012). Stratejik amaçların belirlenmesi: Stratejik niyet hiyerarşisi. A. Akdemir, İ. C. Ulukan (Ed.), Stratejik yönetim içinde (46-65. Ss.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  2. Allen, M. R. ve Wright, P. (2006). Strategic management and HRM. Erişim adresi Oxford Handbooks Online. Ayyıldız Ünnü, N. ve Keçecioğlu, T. (2009). İnsan kaynakları yönetiminden “stratejik” insan kaynakları yönetimine dönüşüm. Ege Akademik Bakış, 9(4), 1171-1192.
  3. Baird, L. ve Meshoulam, I. (1988). Managing two fit of strategic human resource management. The Academy of Management Review, 13(1), 116-128.
  4. Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Managment, 17(1), 99-120.
  5. Bayat, B. (2008). İnsan kaynakları yönetiminin stratejik niteliği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 67-91.
  6. Boxall, P. ve Purcell, J. (2000). Strategic human resource management: Where have we come from and where should we be going? International Journal of Management Reviews, 2(2), 183-203.
  7. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Çev. Ed. S. B. Demir). Ankara:
  8. Eğiten Kitap Yayınları.
  9. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çev. Ed. M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara:
  10. Siyasal Kitabevi.
  11. Çetin, C., Arslan, L. A., Dinç, E. (2015). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul:
  12. Beta Yayınları.
  13. Çorbacıoğlu, S. (2013). Stratejik yönetim. S. Sözen (Ed.), Yönetim bilimi II içinde (2-29. ss.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  14. Dinçer, Ö. (2013). Stratejik yönetim ve işletme politikası. İstanbul:
  15. Alfa Yayınları.
  16. Ericksen, J. ve Dyer, L. (2005). Toward a strategic human resource management model of high reliability organization performance. The International Journal of Human Resource Management, 16(6), 907-928.
  17. Eroğlu, U. (2001). İnsan kaynakları yönetiminde yeni yönelimleri hazırlayan iki güç: Sanal organizasyonlar ve stratejik tabanlı düşünce. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 3(2): 2, 72. Hoppas, C. ve Worrall, L. (2013). Using strategic human resource management systems to improve performance in higher education. 8th International Conference of the Dutch HRM Network, Leuven, Belgium. Huselid, M. A., Jackson, S. E., Schuler, R. S. (1997). Technical and strategic human resource management effectiveness as determinants of firm performance. The Academy of Management Journal, 40(1), 171-188.
  18. İSO (2019)