SavedAdd your journal

Journals / Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 26 - Sayı: 26

First minutely explainer of al-Hidâyah: The Life and Works of Abu Abbas al-Sârûci (637-710/1239-1310)

İlk Mufassal Hidâye Şârihi: Ebu’l-Abbâs es-Serûcî (637-710/1239-1310) Hayatı ve Eserleri

Ömer Faruk HABERGETİREN
Pages
101–116
Publication Date
2011-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

He died In 710 (1310), and was buried near tomb of Imam Al-Shafii

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abu Abbas Al-Sarûcî was born at Serûc in 637 (1239).
📊
Key Findings & Data:Then, He was moved to Damascus when he was a younger.
💡
Conclusion & Impact:He died In 710 (1310), and was buried near tomb of Imam Al-Shafii
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hanefi · Serûcî · Kâdi’l-Kudât

Abstract

Abu Abbas Al-Sarûcî was born at Serûc in 637 (1239). Then, He was moved to Damascus when he was a younger. Then, He entered Egypt; in there he studied fiqh and heard hadith. After He completed study life in Cairo, began to teach lessons on theological schools. In state of Mamluks He was charged with Qâdi al-Qudât (chief of judges) of Hanafi’s in Egypt and Cairo twice. He wrote a lot books and educated many students with his this situation. It was well-known on his books especially al-Gâya Sharh al-Sarûcî ala alHidâyah, Kitap Adab al-Qadî and al-Radd ala Ibn Al-Taymiyah. He died In 710 (1310), and was buried near tomb of Imam Al-Shafii

Özet

Ebu’l-Abbâs es-Serûcî 637 (1239) yılında Harran yakınlarında Serûc’da doğdu. Küçük yaşlarda Şam’a oradan da Mısır’a geçti. Burada Hadis ve Fıkıh öğrendi. Tahsil hayatını Kahire’de tamamladıktan sonra, medreselerde ders vermeye başladı. Memlukler devletinde iki dönem Mısır ve Kahire Hanefi Kâdi’lKudâtlığı ile görevlendirildi. Bu görevin yanı sıra birçok eser yazdı, pek çok talebe yetiştirdi. Eserleri arasında özellikle el-Hidâye şerhi elĞâye (Şerhi’s-Serûcî ale’l-Hidâye), Kitâbü Edebi’l-kadâ ve Er-Redd ala İbni Teymiye ile tanınır. 710 (1310) yılında vefat eden Serûcî, İmam Şafiî’in kabri yakınına defnedildi

🔖

Cite This Article

HABERGETİREN, Ö. F. (2011). First minutely explainer of al-Hidâyah: The Life and Works of Abu Abbas al-Sârûci (637-710/1239-1310). Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 26, 101–116. https://ajindex.com/articles/22860

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Askalânî, Ebu’l-Fadl Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed b. Hacer (v. 852/1448). ed-Dürerü’l-kâmine fî A’yâni’l-mieti’s-sâmine (nşr. thk. Muhammed Abdülmüîd Hân). I-IV. Haydarâbâd: Dâiretü’l-maarif el-‘Usmâniyye, 1392/1972. ---------, Ref’u’l-isr an Kudâti Mısır (thk. Ali Muhammed Ömer). Kahire: Mektebetü’l-hâncî, 1418/1998. Aynî, Bedreddîn ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed b. Mûsa b. Ahmed b. Hüseyn el-Ayntâbî (v. 855/1451). el-Binâye şerhü’l Hidâye. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1420/2000. Bâbânî, İsmâîl b. Muhammed Emîn b. Mîr Selîm el-Bağdâdî (/1839-1920). musannifîn. Beyrut: Darü ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, tsz. Esmâü’l-müellifîn ve Asârü’l- • Brockelmann, C. Geschichte der Arabischen Literatur. Leiden: 1649. • • Diyârbekrî, Hüseyn b. Muhammed b. el-Hasan (v. 966/1558). Târîhü’l-hamîs fî ahvâli enfesi’n-nefîs. Beyrut:Dârü sâdır, tsz. • Ebû Hayyân Muhammed b. Yusuf b. Ali b. Yusuf b. Hayyân Esîrüddîn el-Endülüsî (v. 745/1344). el-Bahrü’l-muhît fi’t-tefsîr (thk. Sıdki Muhammed Cemîl). Beyrut: Dârü’l-fikr, 1420/1999. • Ebu’l-Mehâsin, Cemâlüddîn Yusuf b. Tağrî Berdî b. Abdillah ez-Zâhirî (v. 874/1469). el-Mehelü’s-sâfî ve’l-müstevfâ ba’de’l-vâfî (thk. Muhammed Muhammed Emîn). Mısır tsz. • ---------, en-Nücûmü’z-zâhire fî Mulûki Mısır ve’l-Kahire. Mısır: Dârü’l-kütüb, tsz. • el-Fetâvâ’l-Hindiyye. Nizâmüddîn el-Belhî başkanlığında heyet. I-VI. Beyrut: Dârü’l-fikr, tsz. Hâcî Halîfe, Mustafa b. Abdullâh Kâtip Celebî (v. 1067/1656). Keşfü’z-zünûn an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn. Beyrut: Darü ihyâi’t-türâsi’l- Arabî, tsz. • İbn Abidîn, Muhammed Emîn b. Ömer b. Abdülazîz ed- Dimeşkî (v. 1252/1836). Reddü’l-muhtâr ale’d-dürr’il-muhtâr. I-VI. Beyrut: Dârü’l-fikr, 1412/1992. • İbn Aybek, Salâheddîn Halîl es-Safedî (v. 764/1362). el-Vâfi bi’l Vefeyât [thk. Ahmed el-Arnavût, Türkî Mustafa]. I-XXIX. Beyrut: Darü ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1420/2000. • ---------, A’yânü’l-‘asr ve A’vânü’n-nasr [thk. Ali Ebu Zeyd, Nebîl Ebu ‘Aşeme, Muhammed Mûîd, Mahmud Salim Muhammed. I-V. Beyrut: Dârü’l-fikr, 1418/1998. İbn Kesîr, Ebu’l-Fidâ İsmâîl b. Ömer el-Kureşî (v. 774/1372). el Bidâye ve’n-nihâye [thk. Abdullâh b. Abdülmuhsîn et-Türkî]. I-XXI. Dârü Hicr, 1424/2003.
  2. İbn Kutluboğa, Zeynüddîn Ebu’l-Adl Kâsım (v. 879/1474). Tâcü’t-terâcim fî tabakâti’l-Hanefiyye [thk. Muhammed Hayr Ramazan Yusuf]. I-III. Dımeşk: Darü’l-kalem, 1413/1992. İbn Nâsirüddîn, Şemseddîn Muhammed b. Abdillâh (ebî Bekr) b. Muhammed b. Ahmed b. Mücâhid el-Kaysî, (v. 842/1438). Tavdîhü’l-müştebeh fî zabti esmâi’r-ruvât ve