Journals / Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 44

20. YÜZYILIN BAŞLARINDA OSMANLI ESNAFININ UYMASI GEREKEN BELEDÎ KURALLAR

Pages
159–174
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu talimatnamenin Cumhuriyet döneminin hemen öncesinde yayımlanması ve bu talimatnamenin dayandığı Vilâyât-ı Belediye Kânûnu’nun 1930’a kadar yürürlükte kalması bu talimatnameyi değerli kılmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ekonomik faaliyeti sermayeden ziyade bedenî çalışmaya dayanan sanat veya ticaretle uğraşan çalışma grubunu temsil eden esnaf, devletlerin ekonomilerinin canlılığını ve sürdürülebilirliğini sağlaması bakımından oldukça önemli bir ticari sınıftır.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca devlet, belediyelere kanunlara dayanmak ve bağlı olmak şartıyla talimatname çıkarma ve uygulama yetkisi de vermiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu talimatnamenin Cumhuriyet döneminin hemen öncesinde yayımlanması ve bu talimatnamenin dayandığı Vilâyât-ı Belediye Kânûnu’nun 1930’a kadar yürürlükte kalması bu talimatnameyi değerli kılmaktadır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Ekonomik faaliyeti sermayeden ziyade bedenî çalışmaya dayanan sanat veya ticaretle uğraşan çalışma grubunu temsil eden esnaf, devletlerin ekonomilerinin canlılığını ve sürdürülebilirliğini sağlaması bakımından oldukça önemli bir ticari sınıftır. Vatandaş ile esnaf arasında köprü vazifesi gören devletin; halkın maddî ve manevî anlamda zarar görmesini engellemek için esnafı denetleme vazifesi vardır. Osmanlı’da devlet, başlangıçta esnaf denetiminde en üst makam olarak kadıyı görevlendirirken Tanzimat’tan sonra bu vazifeyi koyduğu kanunlarla belediyelere vermiştir. Ayrıca devlet, belediyelere kanunlara dayanmak ve bağlı olmak şartıyla talimatname çıkarma ve uygulama yetkisi de vermiştir. Bu talimatnamelerden birisi de 1919 yılında Matbaa-i Âmire tarafından basılan Esnafın Riâyete Mecbur Olduğu Evâmir-iBelediye Hakkında Talimâtisimli talimatnamedir. Bu talimatnamede gıda üretimi ve satışı yapan esnaf muhatap alınmaktadır. Çalışmamıza kaynak olan bu talimatname, günümüzdeki gerek gıda denetimi ve kontrolü gerekse işyeri, personelvealet-ekipman hijyeni kanununun geçirdiği tarihi gelişimi göstermesi bakımından önemlidir. Ayrıca bu talimatnamenin Cumhuriyet döneminin hemen öncesinde yayımlanması ve bu talimatnamenin dayandığı Vilâyât-ı Belediye Kânûnu’nun 1930’a kadar yürürlükte kalması bu talimatnameyi değerli kılmaktadır.

🔖

Cite This Article

KAZANCIOĞLU, H. (2022). 20. YÜZYILIN BAŞLARINDA OSMANLI ESNAFININ UYMASI GEREKEN BELEDÎ KURALLAR. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 44, 159–174. https://ajindex.com/articles/534092

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aclûnî, İsmail b. Muhammed, Keşfu’l-Hafâ ve Muzîlü’l-İlbâs amme’ş-tehera mine’l-Ehâdîsi alâ Elsineti’n-Nâs.thk. Ahmet Kalaş. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle. 1405/1985. Attâr, Ferîdüddîn Tezkiretü’l-Evliyâ. çev. Süleyman Uludağ. 6. Basım. İstanbul: Semerkand Yayınları, 2018.
  2. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. İstanbul: Ağaç Kitabevi Yayınları, 5. Basım, 2009. Cürcanî, Ali b. Muhammed es-Seyyid eş-Şerif. Mu’cemu’t-Tarîfât,thk. Muhammed Sıddîk el-Minşâvî. Kahire: Dâru’l-Fadîle. ts. ÇP, Çankırı Postası. “Kürşad Erenbilge Mülakatı”. Erişim 5 Ocak 2020. https://www.cankiripostasi.com/kursad-erenbilge-mulakti-1-makale,271.html ÇSK, suleymankaya-kds.com. “Çelebi Süleyman Kaya (kds)”. Erişim 10 Nisan 2020. https://www.suleymankaya-kds.com Hücvirî, Ali b. Osman Cüllâbî. Keşfü’l-Mahcûb (Hakikat Bilgisi), çev. Süleyman Uludağ. 6. Basım. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2018. İbnü’l-Arabî, Muhyiddin. Fütûhât-ı Mekkiyye. çev. Ekrem Demirli. İstanbul: Litera Yayıncılık, 2007. İmâm-ı Rabbânî, Ahmed Fârûkî Serhendî. Mektûbât-ı Rabbânî.çev. Abdülkadir Akçiçek. 2 Cilt. İstanbul: Çelik Yayınları, 2011. Kâşânî, Abdurrezzak. Mu’cemu Istılahâti’s-Sûfiyye.thk. Abdulâl Şâhin, Kahire: Dâru’l-Menâr, 1992.
  3. Kaya, Çelebi Süleyman. “1B”, (1975), Erişim 2 Nisan 2020.https://www.suleymankaya-kds.com/sueleyman-kaya-celebi
  4. Kaya, Çelebi Süleyman. Gönül Sultanları ve Hak Sohbetleri. 3. Basım. Ankara: Kültür Ofset, 1996.
  5. Kaya, Çelebi Süleyman. Sohbetler.haz. Sabiha Aşan. Ankara: y.y., ts. Kelâbâzî, Ebubekir Muhammed. Doğuş Devrinde Tasavvuf (Ta’arruf). çev. Süleyman Uludağ. 6. Basım. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2019.
  6. Klılıç, Mahmud Erol. Şeyh-i Ekber.7. Basım. İstanbul: Sufi Kitap, 2018. Kuşeyrî, İmam Abdülkerîm el-. er-Risâletü’l-Kuşeyriyye. thk. Ahmed Hâşim es-Sülemî. Beyrut: Dâru’l-Kutubü’l-İlmiyye, 1434/2013.
  7. Okudan, Rifat. “Hakîkat-i Muhammediyye Felsefî Temelleri ve Dînî Asıllarının Değerlendirilmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi Dergisi.2/11,(2003), 139-164.
  8. Öngören, Reşat. “Hatm-i Hâcegân”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi.16/476-477. İstanbul: TDV Yayınları, 1997. Selvi̇, Dilaver. "Tasavvufta Marifetin Meyvesi Rahmet Ahlâkı ve Hizmet". Kafkas Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi4 / Ek 1 (Aralık 2017): 85-155. https://doi.org/10.17050/kafkasilahiyat.372843
  9. Şimşek, Selami. Tasavvuf Edebiyatı Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Litera Yayıncılık, 2017.
  10. Uludağ, Süleyman. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü. 2. Basım. İstanbul: Kabalcı Yayıncılık., 2016.