AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Long term IOP fluctuations in pseudoexfoliation glaucoma were found to be correlated with pretreatment IOP levels, rather than the medications or their combinations which were used.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: To compare the effects of different medical treatment options in terms of long term intraocular pressure (IOP) fluctuations in patients with pseudoexfoliation glaucoma (PXG). Materials and Methods: Eighty-one eyes of 51 patients with PXG who have been treated in our clinic for at least one year (mean duration:18.6 months, range:12-55 months) with topical beta-blockers (BB), (betaxolol, timolol, or carteolol), carbonic anhydrase inhibitors (CAI), (brinzolamide, or dorzolamide), prostaglandin analogs (PGA), (latanoprost, or travoprost), or with their combinations were evaluated for pretreatment diurnal IOP, and post-treatment long term fluctuations (LTF) and changes in IOP. Results: Twelve eyes were treated with BB, 20 with PGA, 12 with BB+CAI, 17 with BB+PGA, and 20 eyes were treated with triple combination (BB+CAI+PGA). Groups were lined up in terms of reduction rates in mean IOP as; BB<BB+CAI<PGA<triple combination<BB+PGA (15.0%, 21.4%, 24.2%, 30.0%, and 31.6%, respectively, p=0.041). Lining up in terms of reduction rates in maximum IOP was also found as BB<BB+CAI<PGA<triple combination<BB+PGA (14.9%, 22.8%, 25.9%, 29.6%, and 32.5%, respectively, p=0.050). No correlation existed between diurnal fluctuations and LTF (p=0.474), while significant correlations existed between LTF and both pretreatment and post-treatment maximum IOP levels (p=0.006, p<0.001). The sequence in terms of LTF range during treatment was as; BB<BB+PGA<PGA<BB+CAI<triple combination (3.5, 3.9, 4.0, 4.3, and 6.0 mmHg, respectively, p=0.215). LTF increased with the number of medications (p=0.012). Conclusion: Long term IOP fluctuations in pseudoexfoliation glaucoma were found to be correlated with pretreatment IOP levels, rather than the medications or their combinations which were used.
Özet
Amaç: Psödoeksfoliyatif glokomlu (PEG) hastalarda farklı tıbbi tedavilerin uzun dönem göz içi basınç (GİB) dalgalanmalarına etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde PEG nedeniyle topikal betablokörler (BB), (betaksolol, timolol veya karteolol), karbonik anhidraz inhibitörleri (KAİ), (brinzolamid veya dorzolamid) ve prostaglandin analoglarının (PGA), (latanoprost veya travoprost) çeşitli kombinasyonlarıyla en az bir yıl süreyle (ortalama 18.6 ay, 12-55 ay) tedavi ve takip altında olan 51 hastanın 81 gözü, tedavi öncesi diürnal GİB ölçümleri ile tedavi sırasındaki uzun dönem dalgalanmalar (UDD) ve GİB değişimleri açısından değerlendirildi. Bulgular: Gözlerden 12’si BB, 20’si PGA, 12’si BB+KAİ, 17’si BB+PGA, 20’si ise üçlü ilaç kombinasyonu ile tedavi edilmekteydi. Ortalama GİB’ndaki düşme oranları açısından sıralama; BB+PGA> üçlü kombinasyon >PGA> BB+KAİ> BB şeklinde izlendi (sırasıyla; %31.6, %30.0, %24.2, %21.4, %15.0, p=0.041). Maksimum GİB’ndaki düşme oranları açısından da sıralama; BB+PGA> üçlü kombinasyon> PGA> BB+KAİ> BB şeklinde bulundu (sırasıyla; %32.5, %29.6, %25.9, %22.8, %14.9, p=0.050). Diürnal dalgalanma ile UDD arasında korelasyon izlenmezken (p=0.474), tedavi öncesi ve sonrasındaki maksimum GİB ile UDD arasında anlamlı korelasyon saptandı (p=0.006, p<0.001). Tedavi ile UDD aralığı açısından sıralamanın BB<BB+PGA<PGA<BB+KAİ <üçlü kombinasyon şeklinde olduğu izlendi (sırasıyla; 3.5, 3.9, 4.0, 4.3, ve 6.0 mmHg, p=0.215). İlaç sayısı arttıkça UDD’nın da arttığı görüldü (p=0.012). Sonuç: Psödoeksfoliyatif glokomda uzun dönem GİB dalgalanmalarının, tedavide kullanılan ilaçlar ve bunların kombinasyonlarından ziyade, tedavi öncesindeki GİB düzeyleri ile ilişkili olduğu sonucuna varıldı.