Journals / Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Sayı: 2

GEÇMĠġTEN GÜNÜMÜZE DĠYANET ĠġLERĠ BAġKANLIĞI’NIN TARĠHĠ ĠġLEVĠ

Pages
559–589
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Özellikle son iki baĢkanın görevde bulunduğu dönemde, siyasi iktidar ile bir devlet kurumu olarak “Diyanet” arasındaki organik bütünleĢme, Türkiye‟nin yakın geleceğinde, din ve diyanet kurumlarının kamusal alandaki yeri konusunda sıcak bir tartıĢmayı baĢlatacak gerilimleri taĢımaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı laik Türkiye Cumhuriyeti‟nin en tartıĢmalı devlet kurumu olma özelliğini devam ettirmektedir.
📊
Key Findings & Data:Çok partili siyasal hayata geçinceye kadar devlet aygıtı içinde dinin denetim altında tutulması iĢlevini sürdüren kurum, 1950‟lerden sonra kadrolarının niteliği ve iĢlevi itibariyle önemli dönüĢümlere sahne olmuĢtur. 1961 demokrasisine kadar, cumhuriyetin kurucu ideolojisi karĢısında uyumlu resmi Ġslam‟ı temsil eden Diyanet örgütü, Ġslamcılık akımının güçlenmesine koĢut olarak gittikçe siyasallaĢmıĢtır.
💡
Conclusion & Impact:Özellikle son iki baĢkanın görevde bulunduğu dönemde, siyasi iktidar ile bir devlet kurumu olarak “Diyanet” arasındaki organik bütünleĢme, Türkiye‟nin yakın geleceğinde, din ve diyanet kurumlarının kamusal alandaki yeri konusunda sıcak bir tartıĢmayı baĢlatacak gerilimleri taĢımaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı laik Türkiye Cumhuriyeti‟nin en tartıĢmalı devlet kurumu olma özelliğini devam ettirmektedir. Kurumun hilafetin lağvı ve Osmanlı hanedanının yurt dıĢına çıkarılması yasalarıyla eĢ zamanlı olarak ihdas edilmiĢ olması anlamlıdır. Çok partili siyasal hayata geçinceye kadar devlet aygıtı içinde dinin denetim altında tutulması iĢlevini sürdüren kurum, 1950‟lerden sonra kadrolarının niteliği ve iĢlevi itibariyle önemli dönüĢümlere sahne olmuĢtur. 1961 demokrasisine kadar, cumhuriyetin kurucu ideolojisi karĢısında uyumlu resmi Ġslam‟ı temsil eden Diyanet örgütü, Ġslamcılık akımının güçlenmesine koĢut olarak gittikçe siyasallaĢmıĢtır. Özellikle son iki baĢkanın görevde bulunduğu dönemde, siyasi iktidar ile bir devlet kurumu olarak “Diyanet” arasındaki organik bütünleĢme, Türkiye‟nin yakın geleceğinde, din ve diyanet kurumlarının kamusal alandaki yeri konusunda sıcak bir tartıĢmayı baĢlatacak gerilimleri taĢımaktadır.

🔖

Cite This Article

AKIN, R. (2020). GEÇMĠġTEN GÜNÜMÜZE DĠYANET ĠġLERĠ BAġKANLIĞI’NIN TARĠHĠ ĠġLEVĠ. Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı: 2, 559–589. https://ajindex.com/articles/224284

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AKIN Rıdvan, “TBMM‟nin XXII. Dönemi‟nde AKP Ġktidarı (2002-2007)”, Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2012/1, 3-50, (2014), ss. 3-50.
  2. AKIN Rıdvan, TBMM Devleti, Birinci Meclis Döneminde Devlet Erkleri ve Ġdare, ĠletiĢim, Ġstanbul, 2001.
  3. Alevilik, Türklük, CHP, internet ulaĢımı, https://turkcemalumatlar.com/2019/11/ 02/alevilik-turkluk-ve-chp/, internet eriĢimi: 16.10.2020
  4. ALGÜL Adnan, Türkiye Ġslam Hukukçuları: Hayatları ve Eserleri, Gece Kitaplığı, 2018. ARTUK Mehmet Emin / ALġAHĠN Mehmet Emin, “Dini Değerleri AĢağılama Suçu: TCK 216/3,” Prof. Dr. Ali Rıza Okur’a Armağan, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Hukuk AraĢtırmaları Dergisi, 2014, Cilt 20, Ġstanbul, ss. 989-1012. ASLAN Seyfettin / TAYLAN Ömer, “AK Parti Döneminde Din Devlet ĠliĢkileri ve Laiklik Politikaları”, Türk Siyasal Hayatında AK Parti Dönemi, Ed. Doç. Doç. Dr. Seyfettin Aslan Doç. Dr. Yılmaz Demirhan, Ekin, Bursa 2016., ss. 233- 282. Ayasofya‟ya cami yolu açıldı: ĠĢte DanıĢtay‟ın gerekçeli kararı, Yeniçağ, 10.7.2020
  5. AYHAN Halis, Türkiye’de Din Eğitimi, Ġstanbul, 1999. AYTÜRK Nihat, vd. Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı TeĢkilat Tarihçesi (1924-1987), Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı APK Dairesi BaĢkanlığı, Ankara, 1987. BAKIREZER Güven / DEMĠRER Yücel, “AK Parti‟nin Sosyal Siyaseti”, AKP Kitabı, Bir DönüĢümün Bilançosu, (der: Ġlhan Uzgel, Bülent Duru) Phoenix, Ġstanbul, Ankara, 2010.
  6. BAL Mehmet Akif, Osmanlıdan Cumhuriyete Trabzonlu Simalar ve Trabzon’un Köklü Aileleri, Çatı, 2005. BARDAKÇI Murat, “Tek Parti zamanında yasak olan sadece Arapça ezan değildi; hem Müslümanlar, hem de diğer dinlerin mensupları çok sıkı takip altındaydı!” Habertürk, 12.11.2018.
  7. BAYDAR Mustafa, Hamdullah Suphi Tanrıöver’in Anıları, MenteĢ yayınları, Ġstanbul, 1968. BEDĠRHANOĞLU Pınar, “Türkiye‟de Neoliberal Otoriter Devletin AKP‟li Yüzü”, AKP Kitabı, Bir DönüĢümün Bilançosu, (der: Ġlhan Uzgel, Bülent Duru), Phoenix, Ġstanbul, 2010. BĠLA Hikmet, CHP, 1919-2009, Doğan Kitap, Ġstanbul, 2008.
  8. BORA Tanıl, Cereyanlar: Türkiye’de Siyasi Ġdeolojiler, ĠletiĢim, Ġstanbul, 2018. BORER Douglas A. / MORISETTE Jason J., Russian Authoritarian Pluralism: a Local and Global Trends, Cambridge Review of Ġnternational Affairs, Vol.19, issue, 4,, 2006, ss. 571-588.
  9. CEYLAN Yılmaz, Çokkültürlülük ve Anadolu Aleviliği, Astana, Ankara, 2020.
  10. Cumhuriyet, Diyanet Protokolde Yükseliyor, 2.12.2011. CÜNDĠOĞLU Dücane, Ara Sokakların Tarihi; Hatıralar ve Hatıratlar, EtkileĢim, Ġstanbul, 2008. ÇAKIR CoĢkun, Osmanlı Medeniyeti: Siyaset, Ġktis