AI Summary & Key Takeaways
AI InsightObjective neuromuscular monitoring and optimal reversal must be performed to improve patient outcomes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The residual effects of neuromuscular blocking agents may persist into early postoperative period. Although train-of-four stimulation is used to evaluate the degree of neuromuscular blockade, many anesthetists still prefer clinical tests. A train-of-four ratio of 0.9 is accepted as a threshold for adequate respiratory function. In this study, the incidence of postoperative residual curarization in postanesthesia care unit and the relation of train-of-four ratios with clinical tests were investigated. Material and Method: A total of 128 patients who underwent surgical procedures under general anesthesia were included in the study. Residual curarization was assessed using train-of-four monitorization upon arrival in the postanesthesia care unit. At the same time, the skills of lifting one’s head for 5 min, eye opening, hand grip and tongue protrusion were evaluated. Need for additional neostigmine, verbal or mechanical stimulation for respiration and reintubation were also recorded. Results: Train-of-four ratios of ≤ 0.7, 0.7-0.9, and ≥9 were detected in 18%, 32.8%, and 49.2% of the patients, respectively. Train-of-four values showed weakmoderate positive correlation with head lift, and hand grip. The correlation coefficient was most significant with head lift (0.318, p=0.000). A negative correlation existed with American Society of Anesthesiologists classification (-0.289, p=0.001). Eleven of 23 patients with train-of-four ratios of ≤ 0.7 were able to sustain 5s head lift, while the number increased to 56 of 63 when trainof-four ratio was ≥ 0.9. Discussion and Conclusion: Incomplete recovery from neuromuscular blocking agents is an important problem in postoperative care units. The clinical tests are not well correlated with postoperative residual paresis. Objective neuromuscular monitoring and optimal reversal must be performed to improve patient outcomes.
Özet
Amaç: Nöromusküler blokörlerin rezidüel etkileri erken postoperatif döneme uzayabilir. Nöromusküler bloğun derecesini değerlendirmede train-of-four stimü- lasyonu kullanılmakla beraber, birçok anestezist hâlâ klinik testleri tercih etmektedir. Yeterli solunum fonksiyonu için train-of-four oranının eşik değeri 0.9 olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada, postanestezi bakım ünitesinde görülen postoperatif rezidüel kürarizasyon sıklığı ve train-of-four oranlarının klinik testlerle iliş- kisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya genel anestezi altında cerrahi girişim uygulanan 128 hasta dâhil edildi. Rezidüel kürarizasyon postanestezi bakım ünitesinde trainof-four stimülasyon ile ölçüldü. Aynı zamanda, 5 saniye başını kaldırabilme, göz açma, el sıkma ve dil çıkarma becerileri de değerlendirildi. Ek neostigmin gereksinimi, solunum için sözel veya mekanik stimülasyon ve reentübasyon kaydedildi. Bulgular: Hastaların %18'inin train-of-four oranı =0.9'du. Train-of-four oranları baş kaldırma ve el sıkmayla zayıf-orta derecede pozitif korelasyon gösterdi. Korelasyon katsayısı en fazla baş kaldırmayla anlamlıydı (0.318, p=0.000). Amerikan Anestezistler Derneği sınıflandırması ile korelasyon negatif olarak bulundu (-0.289, p=0.001). Train-of-four oranı = 0.9 olduğunda bu sayı 63 hastada 56'ya yükseldi. Tartışma ve Sonuç: Postoperatif bakım ünitelerinde nöromusküler blokörlerden yetersiz derlenme önemli bir sorundur. Klinik testler postoperatif rezidüel parezi ile iyi korelasyon göstermemektedir. Hasta sonuçlarını iyileştirmek için objektif nöromusküler monitörizasyon ve optimal antagonizma uygulanmalıdır