Journals / Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Sığırlarda Trichophytosis’in Teşhisinde ELISA’nın Kullanılabilirliğinin Araştırılması

Pages
177–183
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca çalışmada elde edilen yüksek seropositivite oranı, serumlar her ne kadar daha önce hastalık görülen çiftliklerden alınmış olsa da, yine de hastalığın bölgede yaygın olduğunu ve gerekli kontrol önlemlerinin alınmasının önemli olduğunu göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Trichophytosis, bütün dünyada hayvancılık sektöründe ekonomik kayıplara neden olan ve derinin epitelyum tabakasının keratinize olarak kalınlaşması ve kılların dökülmesiyle karakterize olan bulaşıcı bir dermatomikozistir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada geliştirilen Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ile tanısal duyarlılık %95.24 ve tanısal özgüllük %100 olarak bulundu.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca çalışmada elde edilen yüksek seropositivite oranı, serumlar her ne kadar daha önce hastalık görülen çiftliklerden alınmış olsa da, yine de hastalığın bölgede yaygın olduğunu ve gerekli kontrol önlemlerinin alınmasının önemli olduğunu göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ELISA · Mantar · Sığır

Özet

Trichophytosis, bütün dünyada hayvancılık sektöründe ekonomik kayıplara neden olan ve derinin epitelyum tabakasının keratinize olarak kalınlaşması ve kılların dökülmesiyle karakterize olan bulaşıcı bir dermatomikozistir. Ancak trichophytosis gerek diğer mantar enfeksiyonları ve gerekse başka enfeksiyöz ve nonenfeksiyöz deri hastalıkları ile karışabilmektedir. Kesin teşhis yapılmadan tedavi uygulaması ise hem ekonomik kayba neden olmakta hem de gerçek enfeksiyonun tedavisi yapılamamaktadır. Bu amaçla Trichophyton verrucosum ile enfekte olan sığırların tedavisi için kesin tanı önem taşımaktadır. Bu çalışmada, trichophytosisin serolojik teşhisinde ELISA’nın kullanılabilirliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada geliştirilen Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ile tanısal duyarlılık %95.24 ve tanısal özgüllük %100 olarak bulundu. Şanlıurfa ve civarında daha önce hastalık tespit edilen 4 sığır sürüsündeki sığırlardan alınan kan serumları Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ile test edildi. Buna göre toplam 360 sığır serumu örneğinin 289’u (%80.3) pozitif bulundu. Sonuç olarak Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA)’nın; tanıda kullanılan izolasyon yöntemi uzun süre aldığından, kısa sürede teşhis yapabilecek bir tanı yöntemi olduğu ve bu bağlamda hastalığın teşhisine büyük oranda katkı sağlayacağı kanısına varıldı. Ayrıca çalışmada elde edilen yüksek seropositivite oranı, serumlar her ne kadar daha önce hastalık görülen çiftliklerden alınmış olsa da, yine de hastalığın bölgede yaygın olduğunu ve gerekli kontrol önlemlerinin alınmasının önemli olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

KAPLAN, H., KESKİN, O. (2020). Sığırlarda Trichophytosis’in Teşhisinde ELISA’nın Kullanılabilirliğinin Araştırılması. Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 177–183. https://ajindex.com/articles/218145

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Arda M. (2000) Temel Mikrobiyoloji. 2. Baskı. Ankara: Medisan Yayınevi, s.315-367. Băguţ ET, Cambier L, Heinen MP, Cozma V, Monod M, Mignon B. (2013) Development of an Enzyme-Linked Immunosorbent Assay for Serodiagnosis of Ringworm Infection in Cattle. Clin Vaccine Immunol. 20(8), 1150-1154.
  2. Biberstein EL, Hirsh DC. (2004) Dermatophytes. In: Hirsh DC, MacLachlan NJ, Walker RL, eds. Veterinary Microbiology. Oxford: Blackwell Publishing Co. 273-284.
  3. Brouta F, Descamps F, Vermout S, Monodi M, Losson B. (2003) Humoral and cellular immune response to a Microsporum canis recombinant keratinolytic metalloprotease (r-MEP3) in experimentally infected guinea pigs. Med. Mycol. 41, 495-501.
  4. Carlsson J. (1993) Risken for ringworm hos notkreatur och miinniska. Sven Vet Tidn. 45,467-471.
  5. Çenesiz S, Cevat N, Yarım GF, Arslan HH, Çiftçi A. (2007) Trikofitozisli ineklerde serum adenozin deaminaz aktivitesi (ADA) ve nitrik oksit (NO) düzeyleri. Ankara Üniv Vet Fak Derg. 54, 155-158.
  6. Davidov I, Radinovig M, Kovacevig Z, Erdeljan M, Galfi A, Iliğ S. (2018) Trichophytosis In Beef Cattle. VJRS. 18(2), 428-445.
  7. Deacon JW. (1988) Introduction to modern mycology. 2nd ed. Oxford: Blackwell Scientific Publications. 1-239.
  8. Elad D, Segal E. (1995) Immunogenicity in calves of a crude ribosomal fraction of Trichophyton verrucosum: a field trial. J Vacc. 13(1), 83-87.
  9. Gudding R, Lund A. (1995) Immunoprophylaxis of bovine dermatophytosis. Can. Vet. J. 36, 302-306.
  10. Haab C. (1991) Epidemiologie der Trichophytie beim Mastkalb (Inaugural Dissertation). Switzerland, Zurich: University of Zurich. p.77. Kane J, Smitka C. (1978) Early Detection and Identification of Trichophyton verrucosum. J Clin Microbiol. 8(6), 740-7.
  11. Kiraz M. (1988) Dermatofitlerin tür tanısı ve antibiyotiklere duyarlılıkları. Doktora tezi, İÜ Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  12. Mikaili A, Chabili M, Ghashghaie A, Mostafaie A. (2012) Immunization against bovine dermatophytosis with live Trichophyton verrucosum. Afr. J Microbiol Res. 6(23), 4950-4953.
  13. Morrell J, Stratman E. (2011) Primary Care and Specialty Care Delays in Diagnosing Infection Related to Cattle Exposure. J Agromedicine. 16(4), 244-250.
  14. Papini R, Nadoni S, Fanelli A, Mancianti F. (2009) High Infection Rate of Trichophyton verrucosum in Calves from Central Italy. Zoonoses Public Health. 56(2), 59–64.
  15. Peano A, Rambozzi L, Gallo MG. (2005) Development of an enzyme-linked immunosorbant assay (ELISA) for he seradiagnosis of canine dermatophytosis caused by Microspor