Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Özel Tüketim Harcamalarının Belirleyicileri: Türkiye Ekonomisi Üzerine Bir Uygulama

Pages
391–416
Publication Date
2021-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuç Türkiye ekonomisinde kısmi Ricardocu denkliğin geçerli olduğunu göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı Türkiye ekonomisinde özel tüketim harcamalarının belirleyicilerini 2000:3 ile 2020:2 arası çeyrek dönemlik verilerle incelemektir.
📊
Key Findings & Data:ARDL sınır testine göre GSYH değişkeni ve varlıklardaki net değişimi yansıtan seriler beklenildiği gibi özel tüketim harcamalarını pozitif yönde etkilemiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuç Türkiye ekonomisinde kısmi Ricardocu denkliğin geçerli olduğunu göstermektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Özel Tüketim Harcamaları · Gelir · Kamu Tüketim Harcamaları

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı Türkiye ekonomisinde özel tüketim harcamalarının belirleyicilerini 2000:3 ile 2020:2 arası çeyrek dönemlik verilerle incelemektir. Çalışma kapsamında öncelikle özel tüketim harcamalarının yıllar içindeki seyri ve ekonomik büyümeye katkısı verilmiştir. Modelde yer alan değişkenlerin durağanlıkları geleneksel birim kök testleri ve Fourier birim kök testleriyle sınanmıştır. Birim kök test sonuçlarına göre düzeyde durağan çıkmayan seriler arasındaki uzun dönem ilişkiler Fourier-Shin eşbütünleşme testi ve ARDL sınır testi yaklaşımıyla incelenmiştir. Eşbütünleşme testi sonucunda serilerin uzun dönemde birlikte hareket ettikleri tespit edilmiştir. ARDL sınır testine göre GSYH değişkeni ve varlıklardaki net değişimi yansıtan seriler beklenildiği gibi özel tüketim harcamalarını pozitif yönde etkilemiştir. GSYH’de meydana gelen %1’lik artış özel tüketim harcamalarını %0.61 oranında artırmaktadır. Faiz oranlarında meydana gelen artış ise teoride beklenildiği üzere özel tüketim harcamalarını azaltmaktadır. Etkinin büyüklüğü ise görece küçük çıkmıştır. Ekonomide belirsizliği temsilen seçilen enflasyon değişkeni özel tüketim harcamalarını negatif yönde etkilemektedir. Enflasyon oranlarındaki %1lik artış özel tüketim harcamalarında %0.59 oranında azalmaya neden olmaktadır. Kamu harcamaları özel tüketim harcamalarını negatif yönde etkilemektedir. Kamu harcamalarındaki %1lik artış özel tüketim harcamalarını % 0.34 azaltmaktadır. Bu sonuç Türkiye ekonomisinde kısmi Ricardocu denkliğin geçerli olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

SARI, S., YILDIRIM, K. (2021). Özel Tüketim Harcamalarının Belirleyicileri: Türkiye Ekonomisi Üzerine Bir Uygulama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 391–416. https://ajindex.com/articles/217285

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Abel, A., Bernanke, B. ve Croushore, D. (2008). Macroeconomics, (6th Ed.). New York: Addison Wesley. Adedeji, A. O. ve Adegboye, A. A. (2013). The determinants of private consumption spending in Nigeria. International Journal of Business and Economic Research, 1(2), 103-116. Erişim adresi: https://www.researchgate.net
  2. Akıncı, A. ve Tuncer, G. (2016). Kamu harcamaları ile özel tüketim harcamaları arasındaki ilişki: Türkiye örneği. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, (8), 35-55. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/263394
  3. Almosabbeh, I. A. (2020). Is the relationship between government spending and private consumption in Egypt symmetric? Margin: The Journal of Applied Economic Research, 14(3), 285-308. Erişim adresi: https://www.academia.edu/download/61663786
  4. Ando, A. ve Modigliani, F. (1963). The "life cycle" hypothesis of saving: Aggregate implications and tests. The American Economic Review, 53(1), 55-84. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/40969831?seq=1#metadata_info_tab_contents
  5. T.C. Ticaret Bakanlığı, Türkiye Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü. (2018). Tüketici profili ve bilinç düzeyi araştırma raporu. Erişim adresi: https://ticaret.gov.tr/data/5cca9f5c13b8760c08096092/17-12-2018%20tuketici%20baski.pdf
  6. Becker, R., Enders, W. ve Hurn, S. (2006). Modeling inflation and money demand using a Fourier-series approximation. Contributions to Economic Analysis, 276, 221-246. doi: 10.1016/S0573-8555(05)76009- 0 Blinder, A. S., Deaton, A., Hall, R. E., ve Hubbard, R. G. (1985). The time series consumption function revisited. Brookings Papers on Economic Activity, 1985(2), 465-521. Erişim adresi: https://www.brookings.edu/wpcontent/uploads/1985/06/1985b_bpea_blinder_deaton_hall_hubbard.p df Campbell, J. Y. ve Mankiw, N. G. (1989). Consumption, income, and interest rates: Reinterpreting the time series evidence. NBER Macroeconomics Annual, 1989(4), 185-216. Erişim adresi: https://www.nber.org/system/files/chapters/c10965/c10965.pdf
  7. Campbell, J. Y. ve Mankiw, N. G. (1990). Permanent income, current income, and consumption. Journal of Business and Economic Statistics, 8(3), 265-279. doi:10.1080/07350015.1990.10509798 Çağlayan, E. (2003). Yaşam boyu sürekli gelir hipotezi'nde mevsimsellik. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 18(1), 409-422. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/3506
  8. Dajcman, S. (2018). The Long-run determina:nts of consumption in the Euro are